Allahabad: Bij een Guru kreeg ik de kracht om alleen verder te lopen x

Lieve allemaal, Vandaag zou de dag worden, dat ik definitief de deuropening waar ik de laatste jaren in stond uit kon lopen.

In 2009 hoorde ik een mannenstem helderhorendheid) zeggen. 

Je bent nu zover dat je hem los kan laten.  

Dit sloeg op Babaji. 

Babaji wilde mij de dag daarna spreken om over de initiatie te gaan praten die nu echt door zou gaan. 

Maar toen ik bij hem was, gebeurde er iets in de hal waardoor ik aangaf aan Babaji, doe het maar niet, ik ga je alleen maar pijn doen. Ik kan niets met het circus wat om je heen hangt. 
 

Deze Guru in de tent gaf mij de zet om echt tot de essentie van het loslaten te komen, maar dat gaf wel even pijnmoment in mijn gevoel.

                                                                                                                                                                          
Op de brug van de Sangam toen ik Bhavandeep adviseerde om Zijn bad in de Ganges te nemen, kon ik de beslissing om geen bad te nemen voor 100% overzien. De bedoeling is om in de Ganges al je zonden weg te wassen en een nieuwe start te maken.
 
Als ik dat bad had genomen zouden buiten de "normale foutjes" die iedereen maakt, dus ook ik, mijn leven welke ik geleid had een leugen en/of mislukking zijn geweest. Zou de leiding die ik al 30 jaar had ondervonden van Mijn Meesters een onwaarheid zijn geweest.
 
 Elke stap in mijn leven onder leiding van Mijn Meesters heb ik met 100% eerlijkheid vanuit mijn hart genomen. Het is goed. 

Ik hou van Babaji, zal Hem altijd in gedachten houden, Wij zullen communiceren zonder elkaar te zien (wat ik natuurlijk soms jammer vind), precies zoals Hij mij geadviseerd heeft.

Voor Bhavandeep was het goed om het bad te nemen, hij had echt een paar zaken die weggenomen moesten worden. 

Voor mij was het een soort diploma-uitreiking toen ik Hem in de Ganges zijn bad zag nemen. Op 4 februari 1998 in de Dargah bij Inayath Khan in Delhi, hoorde ik ineens de stem (dezelfde als hierboven omschreven) het is tijd om eigen leerlingen te krijgen (helderhorendheid).

 
Voor Bhavandeep was het nemen van het bad in de Ganges, zijn diploma voor al het werk wat hij had verricht de laatste jaren. Hij is hiermee klaargemaakt voor de volgende fase in Zijn leven. Het in praktijk brengen van Zijn lessen.

Voordat ik bij de Guru werd toegelaten kwam ik in het voorportaal van de Meester in aanraking met Zijn leerlingen. Hier een paar foto's

 

Met lieve groeten van mij, Kamala

 

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid,Kennisontwikkeling en Spiritualiteit

Youtube

Facebook

Blog: kamala en haar ervaringen met een yogi

email in eigen browser zetten yogastudiolaksmi@hotmail.com 

Allahabad: 9 febr. 2013 Do you know where camp 7 is??? It's from the Juna Akhara

lieve allemaal
 
Toen wij eindelijk aangekomen waren op de Kumbh Mela, was de volgende vraag die beantwoord moest worden, waar is camp 7 van de Juna Akhara. Ram Das Giri en zijn olifant zouden op camp 7 staan.

En ook was de vraag aanwezig of Soham Baba, Mahamandalashwar van de Juna Akhara aanwezig op het kamp was.
 

 

 
Met een foto in mijn hand ben ik maar op zoektocht gegaan. We zijn verschillende kampen ingelopen, gevraagd aan verschillende mensen, aan Sikh mensen, aan Yogi's, maar niemand wist eigenlijk waar ik moest zijn. Dit is o.a. de foto die ik liet zien aan die personen

 

 

Hier wat foto's met mensen aan wie ik de vraag stelde

 

 

 

 

We kwamen na een tijdje nog bij 1 tent aan waar wat yogi's zaten. Hun Guru zat binnenin de tent. En wat ik toen niet wist, maar nu natuurlijk wel, dat daar het antwoord kwam dat mijn Yogareis voorbij was. Dat de cirkel na 30 jaar afgerond was. Er kwam nog een laatste stukje afsluiting en dat had te maken met Bhavandeep, één van de mensen uit de yogastudio Maar daar vertel ik in een later stukje nog wel over.

 

 lieve groeten.  Kamala

 

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg
facebook
youtube
telefoon 0031 168 326115
website: www.laksmi.nl
email in eigen browser: yogastudiolaksmi@hotmail.com
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi

Allahabad: video over onze trip naar de Sangam met Sumit Kumar

 Lieve allemaal,

Ik had jullie al eerder verteld dat ik een beetje blokkeer om mijn blog af te maken. Het is ook zo gekoppeld aan diepe gevoelens die de reis bij ons losmaakte. Ook de ervaringen met S.B., de yogi, "mijn" Babaji die zo lang en diep een rol speelde in mijn leven. Vergeef me maar een beetje dat ik deze energie niet helemaal weg kan stoppen.

Ik had jullie al eerder verteld dat ik een beetje blokkeer om mijn blog af te maken. Het is ook zo gekoppeld aan diepe gevoelens die de reis bij ons losmaakte. Ook de ervaringen met S.B., de yogi die zo lang en diep een rol speelde in mijn leven. Vergeef me maar een beetje dat ik deze energie niet helemaal weg kan stoppen.

Ik heb wat video's gemaakt van onze tocht vanuit ons hotel naar de Sangam. Het lopen, wat we zagen, de riksja die we konden gebruiken, de vele kilometers die we nog moesten lopen. Het zoeken naar kamp 7, het kamp waar we S.B. zouden kunnen treffen. Zoveel indrukken te verwerken.
Dus hierbij de 2 video's. De eerste video over het traject hotel/sangam. Dan de 2e een video maar dan met foto's waar ook enkele foto's staan van yogi's die we hebben ontmoet. 

Veel kijkplezier toegewenst.  
Lieve groeten uit Langeweg, Kamala


Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg
facebook
youtube
telefoon 0031 168 326115
website: www.laksmi.nl
email in eigen browser: yogastudiolaksmi@hotmail.com
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi

Goa: Aankomst in Goa - India VVN

Woensdag ben ik in de ochtend om 10.00 uur vertrokken. Mijn dochter heeft me weggebracht naar Schiphol airport. Het was slecht weer, het had gesneeuwd en we moesten voorzichtig rijden.

De reis begon al goed, want Myriam de beroepskracht van vluchtelingenwerk Moerdijk had een moeilijke klus te klaren op schiphol.. Een jonge vrouw en haar 3 jarig jongetje moest het land verlaten. Ze hadden geen verblijfsvergunning gekregen. Myriam was al maanden met deze zaak bezig geweest en al  haar liefde know how en haar emoties zaten in deze zaak.

En precies op het moment dat zij het moeilijk had toen deze jonge vrouw en haar zoontje door de gate heen gingen waren wij ook op Schiphol. Zo kon zij haar verdrietige verhaal bij ons kwijt en ik kon ook door haar en mijn dochter uitgezwaaid worden. Toeval????  Ik was niet van plan naar India te gaan en had geen idee wanneer ik precies zou vertrekken. Ook voor Myriam was het niet te plannen wanneer zij deze jonge vrouw moest gaan uitzwaaien. Maar we waren beiden blij dat wij op precies hetzelfde moment daar waren.

De vliegreis naar India duurde lang, totaal 25 uur. Vliegen, wachten, vliegen, wachten tot en met Dubai ging het gladjes en was alles te overzien.

Maar dan begon de gekte van India. Het begon al met uit het vliegtuig komen. Je komt uit het vliegtuig en gaat de trap af naar het platform. Je moet wachten op de bus die je naar de ingang van het gebouw moet brengen. Chaos overal en dan komen de bussen. Je zit eindelijk allemaal in de bus en dan na 50 meter moet je eruit, je bent er. Zelfs voor de Indiase bevolking was het niet logisch, dan kun je je wel bedenken hoe gek het was.

Intussen begon de gekte,maar daar was Jaweh een jongen wie mij goed geholpen heeft. Dus nu heb ik er volgens hem een zoon bij. Deze Jaweh werkt in Dubai waar trouwens veel veel Indiase mensen werken .   Nadat 5 a 6 Indiase mannen met labels om hun nek iets van me wilde weten, moest ik toch wel even duidelijk neen roepen, gewoon om de controle te houden. De een zei dit, de ander dat , de een wilde meer authoriteit dan de ander. Sommige hadden hun hand op mijn koffer en wilde roepies hebben die ik nog niet had, zo kwam ik met een veel te hoge bloedsuikersspiegel in een bus terecht welke mij naar het locale vliegveld zou brengen. Volgens hen moest ik 2 haltes mee, maar dat bleken er meer te zijn.

Ik kwam terecht naast een knappe Indiase vrouw waarvan ik hoorde dat zij het vliegtuig om 13.00 uur naar  Goa moest hebben. Please will you help me!!!en dat deed ze. (de vrouw op de foto leek op haar, zelfde uitstraling, ze zou het kunnen zijn,  maar is niet de Annie waar ik over had)

Later vertelde zij mij dat ze een moviestar was en films in Dubai maakte, toen ons gesprek doorging ontdekte ik dat zij een medewerkster van het filmbedrijf was.  George Clouney had ontmoet    en nu mij dus (grapje). Haar naam was Annie en dat moet mij aan mijn jeugd denken, een nichtje van mij had de naam Annie. Daar zaten dus 2 vrouwen. Een Indiase gescheiden vrouw van 45 met een zoon van 20 en de naam Annie en ik een Westerse vrouw met de naam Kamala, 25 jaar geleden weggegaan uit haar huwelijk. Zij een Indiase vrouw met een westerse naam en ik als Westerse vrouw met een Indiase naam. Na alle gekte bood ik haar iets te drinken aan, maaaaaar…. Ze namen geen euros aan bij de coffeeshop, dus aan het eind van het verhaal betaalde zij ook nog de koffie.  En dan naar buiten lopen, waar Aslam mij op stond te wachten.

 

India en de gekte was begonnen.

Aslam was op zijn scooter gekomen en kon dus niet mijn bagage meenemen. Voordat er een taxi geregeld was waren we alweer een half uur verder. Deze was te duur, die wilde niet, de ander vond Aslam niet goed genoeg en dat sta je dan naar een circus te kijken en jezelf af te vragen wat doe ik hier in godsnaam.  

Ik was heel moe na 24 uur reizen, alle onbekende dingen die ik al had meegemaakt nog niet een plaatsje gegeven. Ik ben nu alweer een nacht verder. Zit nu in deze ochtend op het bed van zijn kantoortje in het restaurant waar 11 medwerkers werken dit verslag te schrijven. Begin me al weer thuis te voelen. Aslam en ik zijn zo tegengesteld van elkaar. Hij omringd door zoveel mensen, drukte en chaos en hij houdt er zo van, dit is zo zijn wereld. En ik een vrouw uit Langeweg, die alleen de stilte kent. 

Hij die zo graag zou willen dat ik voor lange tijd in India komt wonen. Als hij dat zegt dan moet ik aan jaren geleden denken, aan een voorspelling die ik zo graag op Soham Baba richt, maar eigenlijk Soham baba, Krsna en Aslam zijn zo met elkaar verbonden in tijd en situaties…… De voorspelling was, die man die moet komen heeft een groot salaris, hij gaat alle zorgen van je overnemen. Hij is getrouwd, is heel goed geweest, maar was eigenlijk nooit echt gelukkig.   

 

Gisteren aan het water bij een sprookjesachtige sfeer, was even ons 1^e weerzien in de ursviering (viering van een moslim heilige op zijn sterfbed en zittend bij zijn graf) weer daar. Weer vertelde hij dat hij zo compleet onderuit ging door het gevoel welke hij kreeg toen hij mij zag.

Gisteren Patricia gebeld……zou zo fijn zijn als zij hier zou zijn…….en Bhavandeep zou hij iets van India meekrijgen meer  dan een toeristische blik op iets.   Ayurvedische resorts houden India buiten de poort . En met yogi’s hebben ze ook niets.

Voor nu genoeg, veel lieve groeten uit Goa – India……..Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
Facebook
Youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolakmi@hotmail.com