INDIA: 2013 12 febr: Terug uit India in Nederland

Lieve allemaal,

We zijn weer thuis. Na een prima terugreis met de Emiraten werden wij opgehaald door mijn dochter.
Rond een uur of 1 waren wij weer thuis. Moe maar met heel veel ervaringen.
Het was donderdag en dus is er altijd een Kriya avond in Langeweg.

We hebben deze avond gewoon door laten gaan. Het was zo fijn om iedereen weer te zien. Hier een paar mensen van de donderdagavond groep.

Allahabad: Ik heb niets met Yogi's Ik ben een Vaisnava x

Lieve allemaal

Er is een advies vanuit de Sikh Gemeenschap. Als je een Yogi tegenkomt ren dan zo hard weg als je kunt. Het zijn Meesters in manipuleren..
Yogi’s hebben maar een doel. Zij zijn niet religieus, zij willen de Paramatman, dus God in zichzelf realiseren. En als ze dat hebben bereikt dan zijn ze God en moeten ze ook als God vereerd worden.
Hier een video van Ohm over dit onderwerp

 

Mijn doel was om 3 yogi’s te ontmoeten en met deze Yogi's op de foto te gaan, gewoon om aan jullie te laten zien dat wij er echt geweest zijn.
Ben zelfs bij een Guru geweest. Ik kon niets met hem en hij kon niets met mij. Door wat ik daar ervaarde besefte ik dat ik alles gerealiseerd had in mijn leven wat er te realiseren is. De belangrijkste les in je leven is jezelf vinden en je taak in dit leven goed uit te voeren. Verder is het goed te accepteren dat God  er is. Dit kan in een onpersoonlijke of persoonlijke vorm zijn. Nu kan ik terug naar Nederland en als een gewone Nederlandse vrouw mijn leven verder uitdienen.

lieve groeten, Kamala

Allahabad. Weer terug van de Sangam naar het hotel en visite ontvangen

Lieve allemaal

Er is nog een video te bekijken van ons verblijf op de Sangam, wil jullie deze toch niet onthouden

We waren verzadigd van de indrukken die we hadden opgedaan en we liepen met elkaar weer terug naar het hotel. Totaal hadden wij die dag 22 kilometer gelopen.

 

Wat waren wij moe toen we weer in het hotel aankwamen. We hadden een douche genomen en lagen echt doodop in bed. Er werd aan de deur geklopt en er was iemand die zei, er is visite voor je. We waren verbaasd en tot onze grote verrassing kwam onze vriend Vijay binnenlopen. Naderhand kwam ook de gids binnen en wij zaten met zijn allen lekker op ons gemak te vertellen hoe we deze dag hadden ervaren. Foto's bekeken en gewoon lekker chai gedronken.

 

 

 

Conclusie van de dag: Morgen het hoogtepunt van de Kumbh Mela was voor mij (ons) niet meer nodig om daar aanwezig te zijn.

Missie was tot zijn einde gekomen, ik met mijn aarti bij de Ganges in Varanasi en Bhavandeep met zijn bad in de Ganges. We zouden de 10e rustig bij ons hotel blijven en de uitnodiging aannemen van Vijay om bij hem thuis het afscheidsdiner te gebruiken.  Wat ik toen nog niet wist dat ik de dag erna op de televisie zou komen in een live uitzending vanuit Allahabad.

 

 

Lieve groeten van mij, Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid,Kennisontwikkeling en Spiritualiteit

Youtube

Facebook

Blog: kamala en haar ervaringen met een yogi

email in eigen browser zetten yogastudiolaksmi@hotmail.com 

Allahabad: 9 febr. 2013 Do you know where camp 7 is??? It's from the Juna Akhara

lieve allemaal
 
Toen wij eindelijk aangekomen waren op de Kumbh Mela, was de volgende vraag die beantwoord moest worden, waar is camp 7 van de Juna Akhara. Ram Das Giri en zijn olifant zouden op camp 7 staan.

En ook was de vraag aanwezig of Soham Baba, Mahamandalashwar van de Juna Akhara aanwezig op het kamp was.
 

 

 
Met een foto in mijn hand ben ik maar op zoektocht gegaan. We zijn verschillende kampen ingelopen, gevraagd aan verschillende mensen, aan Sikh mensen, aan Yogi's, maar niemand wist eigenlijk waar ik moest zijn. Dit is o.a. de foto die ik liet zien aan die personen

 

 

Hier wat foto's met mensen aan wie ik de vraag stelde

 

 

 

 

We kwamen na een tijdje nog bij 1 tent aan waar wat yogi's zaten. Hun Guru zat binnenin de tent. En wat ik toen niet wist, maar nu natuurlijk wel, dat daar het antwoord kwam dat mijn Yogareis voorbij was. Dat de cirkel na 30 jaar afgerond was. Er kwam nog een laatste stukje afsluiting en dat had te maken met Bhavandeep, één van de mensen uit de yogastudio Maar daar vertel ik in een later stukje nog wel over.

 

 lieve groeten.  Kamala

 

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg
facebook
youtube
telefoon 0031 168 326115
website: www.laksmi.nl
email in eigen browser: yogastudiolaksmi@hotmail.com
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi

Allahabad :Bhawani Machinery in Allahabad maakt het onmogelijke mogelijk. 9 febr.2013

lieve allemaal,
 
Vanochtend vroeg opgestaan, want vandaag wordt het onze dag. We gaan naar de Kumbh Mela toe. Gisteren nog een onmogelijkheid, gewoon omdat de gids die bij het reisbureau van mister Mumbai hoorde, ons niet wilde meenemen. Wat eigenlijk toch al te dol is,  als je weet dat het juist die bestemming het einddoel was van de geboekte reis bij deze maatschappij.  Maar goed, De eigenaar van Bhawani Machinery in Allahabad, de familie waar we gisteravond uitgenodigd waren,  was degene die het voor ons mogelijk ging maken wat het reisbureau en de daaraan verbonden gids lieten liggen.   
 

DE KUMBH MELA

 

 

Maar eerst moesten we ontbijten en daarna naar de hal bij de receptionist gaan om Mijnheer Vijay te ontmoeten.  Spannend, Spannend, we gaan, echt te gek.

 

Er zijn allemaal vragen die omhoog komen. Zullen we kamp 7 gaan vinden op het terrein. Zou S.B, (in het kamp van de Juna Akhara)  er zijn en als Babaji er is, krijgen wij dan de gelegenheid om hem te ontmoeten.

Ik had in ieder geval een kaart met de foto van Babaji bij me. Ben benieuwd hoe mensen gaan reageren als ik naar hem vraag. En als Babaji er wel is, hoe gaan de Missionleden zich dan gedragen.  Hoe ga ik me voelen??? (Nog niet wetende dat na mijn thuiskomst in Nederland de CEO van Babaji, hem aan het kruis zou gaan spijkeren, wegens wangedrag bij vrouwen. )

 

Gaan we nog een bad in de Ganges nemen????  Hoe is het met de toilet, kunnen we daar gebruik van gaan maken?????  We zijn allemaal een beetje opgewonden, wij, de gids die toch mee moet. Het wordt een lange wandeling, gaat mijn lichaam het houden.

 

En dan is hij daar, mijnheer Vijay met nog een meneer bij hem. Hij had toch besloten om zelf niet mee te gaan, maar deze vriend van hem meneer Sumit Kumar zou ons begeleiden. Zo gezegd, zo gedaan. We moesten eerst door onze straat heen zien te gaan wandelen om op een punt te komen waar we misschien een riksja konden nemen om dichter bij de Sangam te komen.

 

Dit is mijn enige kans om deze Maha Kumbh Mela te bezoeken, want over 12 jaar is dit niet meer mogelijk voor mij. Dan ben ik 76 jaar oud.

Dus Vijay en Sumit, dank, dank, dank, dat jullie dit voor mij mogelijk hebben gemaakt.

 

 

 

met lieve groeten, Kamala

 

Yogastudiolaksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
Facebook
Youtube
email yogastudiolaksmi@hotmail.com (in eigen browser zetten)

 

 



Allahabad 8 februari 2013 Alle zegen komt van boven

Lieve allemaal

Na alle chaos die dag in Allahabad en het bericht van de gids dat hij ons niet mee zou nemen naar de Kumbh Mela hadden wij na veel commotie in het hotel een kamer toegewezen gekregen met een 2 persoonsbed.

Dit was voor mij niet aanvaardbaar. Na heel veel over en weer gepraat (hulp ingeroepen van de gids)  zouden ze ervoor zorgen dat wij voor Bhavandeep een extra matras zouden krijgen, die uiteraard niet kwam. Pas na een paar uur en navraag gedaan te hebben kwam een benig mannetje dan toch het matras brengen.
We hadden een douche genomen, waar niets mis mee was, maar wel met de badkamer. Het water stroomde richting de badkamerdeur bijna de hotelkamer in. Er waren geen handdoeken genoeg, maar ach we hoefden noch maar een paar dagen. Met een diepe zucht zijn we boven in het restaurant een hapje gaan eten. De tafels zaten vol met mensen die uit India kwamen, maar ze knikten vriendelijk.
De benige mijnheer van het matras bleek ook in het restaurant te werken en hij vond ons maar vervelend. 2 dagen later ging het veel beter tussen ons, maar al die drukte van de Kumbh Mela werd deze man echt te zwaar.

We gingen naar buiten en stonden op straat. Het was overweldigend druk, overweldigend veel herrie, overweldigend veel indrukken en er was een diepe zucht nodig om ons een beetje buiten onze comfortzone van de trappen van het hotel te begeven.
We liepen een paar honderd meter de linkerkant van het hotel op en daar op een wat stiller plekje stonden wij naar de mensenstroom te kijken.

Er kwam een man naar Bhavandeep toe en hij bleek de eigenaar te zijn van een ijzerwarenzaak. Bhavandeep had wel wat oren naar deze man en hij liep met hem mee naar zijn shop. Ze kwamen terug naar mij toe en we werden uitgenodigd om met deze man mee naar zijn huis te gaan, waar zijn vrouw was die Engels sprak. Alsjeblieft Bhavandeep laat het voorbij gaan, ben al dat gezeur van iedereen zo zat. De man bleef aandringen en Bhavandeep wilde zo graag mee naar boven, dat we toch maar ingegaan zijn op de uitnodiging.

Achteraf gezien was dat de zegen die van boven kwam, het antwoord op het gebed op de mala om te vertellen dat wij niet naar de Kumbh Mela konden.
We gingen door kris kras gangetjes, trappen omhoog en we kwamen uit bij de woning van deze man.
Daar stond een prachtige Indiase vrouw, die zo vriendelijk was en ook zo goed Engels sprak. We werden neergezet in de slaapkamer van deze mensen, waar tevens de bank en een tv stond en we kregen soep, iets lekkers, een fijn gesprek, veel warmte en de zekerheid dat wij naar de Kumbh Mela zouden gaan.  Deze lokale inwoner van Allahabad zou daar voor gaan zorgen.

Hij zou ons meenemen en het kwam allemaal goed. Mijn gevoel zei dat het goed aanvoelde, maar vond niet dat ik de Gids voorbij kon lopen. Er werd contact gelegd per telefoon tussen onze gids die beneden bij het hotel stond en deze man die 3hoog in zijn woning stond.

We konden naar het hotel terug gaan, hij zou ons brengen en kon dan gelijk onze gids ontmoeten.
Zo gezegd zo gedaan. De  gids en deze man gaven elkaar een hand en wij zouden elkaar de volgende dag weer ontmoeten. We zouden elkaar de volgende dag rond 10.00 uur beneden in de hal aantreffen.

onze gids en de chauffeur

We zijn naar bed gegaan. Ik in het 2-persoonsbed en Bhavandeep aan het voeteneind van het bed op een matrasje op de grond.

Lieve groeten, Kamala

Yogastudiolaksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
Facebook
Youtube
email yogastudiolaksmi@hotmail.com (in eigen browser zetten)

Allahabad: brief aan dochter na aankomst in hotel

Allahabad 8 februari 2013

Lieve schat (patricia mijn dochter)

Eindelijk na dagen weer even internet. We zijn nu in Allahabad. We zijn langs de Kumbh Mela gereden. Bhavandeep en ik slapen nu op 1 kamer. Hij op de grond op een matras en ik in bed. Gaat goed. Hier is het zo'n gekkenhuis, oren en ogen tekort. Slapen kan Bhavandeep nu niet. Hij geniet met volle teugen. Heb hem wakker gemaakt tijdens onze heenreis naar Allahabad. Bhavandeep nu niet slapen, kijk, voel. De gids, de koffer en ik, hebben  het heel goed met elkaar in de auto. 

 Dit is wat zagen en voelden.  En dat voor urenlang.   Kijk eens naar de energiebollen rondom de mensen

De gids is een prima reisgenoot ondanks dat hij sommige dingen niet wil doen, het hotel is minder, maar daarnet met Bhavandeep in een stoel op straat zittend naar alle mensen gekeken. We kwamen in gesprek met  een aardige man waar we morgenavond bij gaan eten.. Kleine drama dingen zijn er wel, maar dan meer op hotelniveau, maar het grote gevoel is te gek, zoveel warmte, zoveel dingen die op ons afkomen, zaken waarvan wij ons afvragen, hoe kan het dat wij dit meemaken !!!!!!.

 

Nog een paar dagen en dan zien we elkaar weer....  ga nu stoppen de batterij van de computer is bijna leeg.

Dikke knuffel van je mams

 

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg

Facebook

youtube

blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi

yogastudiolaksmi@hotmail.com

 

 

Allahabad: Mister M verkocht ons een reis waar de gids ons niet naar toe wilde brengen

Lieve allemaal

 
Ik heb jullie al eerder aangegeven dat onze reis via Mr. M niet zo liep als wij hadden gepland en/of waar wij voor hadden betaald.
 
In de toegestuurde papieren met het reisschema stond dit stukje
Day 05 (8 february) Varanasi to Allahabad (2 hours by car).
-----------------------------------------------------------------------------
Take a boat trip on the Ganga and watch the morning bathe of the thousands of pilgrims,(alleen de gids kwam veel te laat aan in ons hotel). See the flames on the burning Ghats, touch the water with your fingers and simply amaze yourself about this city. Wander through the narrow Streets. Shop for the famous Benares saris/ (Op onze laatste dag werden wij nog een oor aangenaaid door de zelfde gids). Or just sit next to the Ganga and do nothing. The city will entertain you anyway.
Late in the afternoon you will depart for Allahabad, to visit the Kumbh Mela for a couple of days. (alleen toen wij in Allahabad aankwamen weigerde de gids ons mee te nemen naar de Kumbh Mela).
 
Day 06 and 07 (9 and 10 february) - Allahabad, Kumb Mela.
------------------------------------------------------------------------------
According to Hindu mythology Vishnu saved the world from the tyranny of the demons by taking control of a pot (Kumbh) of nectar. While escaping from the demons with the pot he dropped four drops of nectar in four different places:

1. Allahabad
2. Nashik
3. Haridwar
4. Ujjain

Based on complicated caculations, in which the position of the sun and Jupiter play an important role. The Kumbh Mela will be held in Allahabad from the 27th of january to the 25th of februari 2013.
The Kumbh Mela is the largest religious congregation on the planet. Millions of Hindu devotees gather on the place where two of India's holiest rivers
 

1. The Ganga
2. The Yamuna and  meet the mythical
3. Saraswati river.

The devotion, colours and the passion of the pelgrims, it is far beyond our western imagination. Already in 1895 Mark Twain wrote

"It is wonderful, the power of a faith like that, that an make multitudes upon multitudes of the old and the weak and the young and frail enter without hesitation or complaint upon such incredible journeys and endure the resultant miseries without repining. It is done in love or it is done in fear; I do not know which it is. No matter what the impulse is, the act born of it is beyond imagination, marvellous to our kind of people, the cold Whites.".

Be here on the 10th february, which is the main bathing day. See the saddhus, dressed in ashes or completely naked, be the first ones to bathe in the holy rivers. Followed by millions more. Look around, talk, meet, greet, shake hands, take pictures, sit, smell, feel, touch, walk, eat, drink, dance, be greeted, think, care be inspired and be amazed. Yes, it is an assault to your senses. But such a great one.


op deze video is goed te horen, dat de gids ons de volgende dag niet mee
wilde nemen naar de Kumbh Mela.

Deze teksten maakten mij verleden jaar duidelijk na nog meer aanwijzingen dat ik met Mr. M naar de Kumbh Mela moest gaan. En dan zit je in de auto met de gids en de chauffeur en dan vertelt de gids je dat hij je niet mee zal nemen naar de Kumbh Mela, die dan aan de linkerkant van de brug te zien is. 

Dan zeg je nog tegen  de gids .... Maar Abhijeet, wij hebben de halve wereld over gereisd omdat wij hier moeten zijn. Abraham van Mr. M heeft ons die reis verkocht met de hoofdreden het bezoek aan de Kumbh Mela en jij zegt nu, ik neem je niet mee.........

In de auto waarin wij geen twee uur zaten maar uren langer ben ik maar gaan chanten op de bloemslinger die ik nog bij me had uit Varanasi.

Lieve Meester, U wilde dat ik hier zou zijn, de gids wil me niet meenemen, ik leg het bij U neer, want ik kan de gids niet dwingen om iets aan te gaan, waar hij niet tegen opgewassen is. Maar als het U wens is, kom ik er vast wel.

 

We kwamen na veel getoeter, veel stoppen, chaos aan in ons hotel. Daar kwamen wij weer in conflict met de receptionist van het hotel over de kamer die hij ons toebedeelde. Ditmaal was er 1 kamer (dit hadden wij met Andy besproken en geaccepteerd) maar niet met 1 bed waar Bhavandeep en ik het maar mee moesten doen. Na veel onderhandelen kregen wij een extra matras voor Bhavandeep. Hij heeft aan het voeteneind van mijn bed op de grond geslapen. Het personeel had de pest erin, maar na een nacht slapen in dat hotel en met ons goeie humeur draaide ze echt helemaal bij. Toen ze merkte dat 1 van de belangrijkste buren van hun, over ons ontfermd had, kon niets meer kapot.

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit  te Langeweg
youtube
facebook
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolaksmi@hotmail.com

Allahabad: Paramahansa Ramakrishna an de genezende werking van de Ganges

Lieve allemaal

Er is een overlevering van Ramakrishna, dat was een groot Yogi die leefde aan de Ganges dichtbij Calcutta. Hij heeft geleefd van van  18 februari 1836 -  16 augustus 1886),  Elke dag werd deze Ramakrishna bezocht door pelgrims die vol overgave en verering de voeten van de Meester aanraakten. Dit is verteld door Yesurian.
 
De onreine uitstraling van de mensen die Hem aanraakten, deed Ramakrishna geen goed, want aan het eind van de dag had Hij altijd een akelig brandend gevoel over Zijn hele lichaam. De onvolkomenheden van de mensen waren op Hem overgegaan. Als de avond viel, ging Hij via het tempelterrein naar beneden waar de Ganges stroomde. Nadat Hij een tijdje in de rivier had gezeten, verdwenen Zijn pijnen geheel. Zo waste het water van de Ganges de aan hem vastzittende pijnen geheel weg.

Het water van de Ganges staat bekend om zijn genezende eigenschappen. Het valt niet te loochenen dat de stad Varanasi een enorme spirituele uitstraling bezit. Het is als zoals Yesudian zegt een magneet die je naar je innerlijke centrum brengt. Is het dan een wonder dat miljoenen pelgrims uit heel India en de rest van de wereld naar deze heilige stad komen om een bad in de Ganges te nemen.

Met lieve groeten, Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid,Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te langeweg

Youtube

Facebook

Blog: kamala en haar ervaringen met een yogi

yogastudiolaksmi@hotmail.com

Allahabad: De Ganges is een groot raadsel voor wetenschappers

Lieve allemaal,

Hier een stukje over de vervuiling van de rivier de Ganges en waarom de wetenschappers er geen raad mee weten:

Yesudian 

schreef hierover: deze rivier wordt elk jaar daar vele duizenden mensen bezocht en met de Kumbh Mela door vele miljoenen mensen. Het water van de Ganges heeft een merkwaardige eigenschap en dat is het feit dat de Ganges zichzelf reinigt. Deze reiniging van de Ganges daar breken de wetenschappers hun hoofd over.

Als je met eigen ogen kunt vaststellen zie je hoe die duizenden mensen zich er hun rituele bad innemen, terwijl anderen hun kleren en kookgerei erin wassen, dat er honden, koeien en buffels in het water zijn. Er lijken in kunnen drijven, kleine kinderen die overleden zijn met stenen verzwaard op de bodem van de Ganges liggen. Het gevolg is dat het water helemaal bruin kan worden en de pelgrims met een laag slijm kunnen worden omspoeld.

Nu komt het wonderlijke: Neem je echter een glas van dit bruine en bijna ondoorzichtige geworden water uit de rivier, dan zie je tot je grote verbijstering al snel hoe de smerige kleur verdwijnt en de vloeistof in het glas weer volkomen helder wordt.

Zoals al eerder gezegd, de wetenschap heeft hiervoor geen enkele verklaring.  Ik laat het graag aan jullie over wat jullie hierover vinden.


Met vriendelijke groeten, Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid,Kennisontwikkeling en Spiritualiteit

Youtube

Facebook

Blog: kamala en haar ervaringen met een yogi

Yogastudiolaksmi@hotmail.com

Varanasi: burning ghats en een aardige conversatie

Lieve allemaal

Voordat ik jullie meeneem naar mijn hoogtepunt in Varanasi, de Puja voor Ma Ganga die voor mij uitgevoerd werd, wil ik het laatste stukje van onze boottour vertellen. Op de boot hadden de gids en ik een aardige conversatie over leven vanuit je hoofd of vanuit je hart. Hier is een video over gemaakt en als jullie je niet teveel ergeren aan mijn slechte uitspraak van het Engels is het een video die zeker de moeite waard is om te kijken.




Verder zagen wij mannen de was doen aan de Ghats. Ook de familieleden van de gecremeerde personen waren zich ritueel aan het baden in de Ganges. Verder had Bhavandeep zijn gekregen papieren lotus met kaarsje van Bhajanpreet meegenomen in deze bootrondvaart. Je ziet hem dus ook alles voorbereiden om de lotus met tekst aan de Ganges te offeren.

Later kwamen wij voorbij de Burning Ghats waar wij absoluut geen foto's mochten maken.

De gids vertelde ons, dat rond het tijdstip dat wij daar waren de lichamen al helemaal opgebrand waren. De lichamen werden vooral in de nacht en vroege ochtenduren op de brandstapels gelegd en aangestoken. Verder vertelde hij dat kleine kinderen niet gecremeerd werden. Deze kinderen werden omwikkeld met stenen en in de rivier gegooid, zodat zij terecht zouden komen op de bodem van de Ganges. Al met al veel indrukken en nog stil nagenietend zittend in de boot naderde wij ons eindpunt van de boottour.

 

 

 

Veel lieve groeten, Kamala

 

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid Kennisontwikkeling en Spiritualiteit

facebook

youtube

blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi

yogastudiolaksmi@hotmail.com

Varanasi: we zitten eindelijk in een boot op de Ganges

Lieve allemaal



Kamala zittend in een bootje genietend van alles wat er gebeurd

Eindelijk zaten we dan in een boot op de Ma Ganga. Ik kan hier heel veel over vertellen, men kan ook heel veel over de Ghats googlen, maar hier een klein beetje informatie over de Ghats. 
De Ghats op de oostelijke oever van de rivier de Ganges is het doel van de meeste pelgrims naar de heilige stad. Ghats is een talud met trappen die leidt tot aan de rand van een rivier. Tweeënvijftig Ghats zijn er op de oostelijke oever van de Ganges en dit over een afstand van bijna 5 km. De meeste van de Ghats dateren uit de 18e eeuw en werden gebouwd onder koninklijke bescherming, maar er zijn geen geschriften uit die tijd die dit  weergegeven: toen de eerste Ghats werd gebouwd.

 

Zonsopgang is de beste tijd om de Ghats te aanschouwen; tegen de tijd dat de eerste stralen van de zon op de Ghats schijnen is  Varanasi in een gloed van goud licht gevangen en al een en al leven.  

 
 
 










Duizenden mensen verzamelen zich dan al op de Ghats voor hun vroege ochtend duik. De Ghatias (priesters), zie je badend  en versierd met vibuthi (as)  op hun voorhoofd. Ze hebben hun zitplaatsen al gereed gemaakt  met stro en hun paraplu's opgezet. Het geld voor hun levensonderhoud  verdienen zij door hun zegen aan de zwemmers te geven en voor deze zegen vragen ze dus een vergoeding.

 

 

(op de video hierboven zing ik de Gayatrimantra, dit is een mantra die gezonden hoort te worden bij opkomende zon.  

De  boten drijven dan tevens op de rivier. En ondanks alle activiteiten gaande in en rond de Ghats, heerst een onverstoord sereniteit.
Honderden pelgrims zie je  yoga beoefenen, staande in het midden van het water bij het opkomen van de rijzende zon. De zon wordt aanbeden met de Surya kriya/mantra, of ze mediteren.

 

Voor nu stop ik even maar ga binnenkort weer verder met de prachtige ervaringen op de Ganges.  Lieve groeten, Kamala

 

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit

Facebook

Youtube

blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi

yogastudiolaksmi@hotmail.com

Varanas: de boottocht die bijna niet doorging

lieve allemaal

ons hotel net buiten het centrum van Varanasi
 


De ochtend van de boottocht moesten wij heel vroeg opstaan. De gids Abhijeet had ons duidelijk gemaakt dat wij om 7.00 uur in de ochtend moesten vertrekken naar de Ghats om het meest mooie moment van de opgaande zon mee te maken,  Na de overvolle dag van gisteren was het opstaan niet echt gemakkelijk, maar daar stonden we dan, beneden in  de hal helemaal klaar voor de dag die zou gaan komen.

Er zaten al wat andere mensen te wachten op hun reisleider en die was er dus ook om 7.00 uur. Maar wij liepen om 10 over 7 te ijsberen, en ons af te vragen waar onze gids was. Naar buiten lopend alsof hij er dan eerder zou zijn. Kwart over 7 nog geen gids. Wij hebben de receptionist gevraagd om de gids te bellen nadat wij het visitekaartje van Abhijeet aan hem hadden gegeven.  Abhijeet  vertelde aan de receptionist dat hij binnen 5 minuten bij ons zou aankomen. Maar na 10 minuten geen gids te zien.
Er was een  gids van een andere maatschappij  die geen groep had en meelij met ons kreeg. Het liep intussen tegen half acht, hij zei, het heeft geen zin meer om te gaan, het mooie van de zonsopgang is dan allang voorbij. Als jullie gids niet komt, dan breng ik jullie weg, kunnen jullie toch nog een beetje de sfeer proeven.
Precies om half acht kwam onze gids aan, wij in onze taxi en daarna na het uitstappen hard lopend naar de Ghats om nog snel een boot te krijgen. De zon was intussen al een klein stukje boven de aarde. Dus het unieke hebben wij niet gezien, maar genoeg om er toch van te kunnen genieten.

Na afloop van de boottocht en onze ervaring dat ik alleen maar de rug van de gids had gezien, heb ik
afgedwongen om een uur alleen rond te wandelen op de Ghats en dat wij, de gids en wij elkaar weer ergens zouden treffen bij de Ghats. Dat bleek naderhand een goed besluit te zijn, want toen was daar ineens MIJN  MOMENT de Puja voor MA GANGA.

Later toen wij weer in het hotel waren moest ik weer denken aan de gids van de andere groep. Hij vertelde dat hij liever een grote groep mensen had dan een enkeling zoals wij, de reden......ze verdienen dan meer geld.  



lieve groeten, Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
Facebook
youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
Yogastudiolaksmi@hotmail.com

Varanasi: zette mijn voet op de Ghat en mijn knie weigerde.

hallo lieve allemaal
Gisteren heb ik geschreven hoe belangrijk de Ganges is voor de mensen die onder andere in Varanasi en omgeving wonen. Voor mij werd het een ervaring op vele fronten, die nu pas, maanden na onze terugkeer uit India een beetje op zijn plek beginnen te vallen.

Laat ik even het verloop van de dag beschrijven voordat wij op de Ghat aankwamen.
Delhi: vroeg opgestaan 6.00 uur
Delhi airport, wachten en boarden naar Varanasi
Varanasi: aankomst en ontmoeting met nieuwe gids rond een uur of vijf
Varanasi: door een druk verkeer naar een hotel buiten het centrum
Varanasi: de indrukken van mij en Bhavandeep. Moesten voor het eerst op één kamer slapen
Varanasi: snel omkleden voor ons bezoek aan de ceremonie bij de Ganges
Varanasi: druk druk druk, de taxi moest ons er ergens op straat eruit gooien en wij moesten verder lopen tussen massa mensen die ook op weg waren naar de ghat
Varanasi: wandeling naar de Ghat met als uitzicht de rug van de Gids

We werden opgehaald door Abhijeet onze gids om naar de Ghat te gaan en hij hoopte dat wij nog op tijd aankwamen. Wat ik hierboven al vertelde, India is geen Nederland en het is er altijd druk.
Wil je elkaar niet kwijt raken dan moet je elkaar goed in de gaten houden, dus alle prikkels die je krijgt van zittende mensen, winkeltjes, verkopers, yogi's etc. moet je aan je voorbij laten gaan omdat je de rug van de gids in de gaten moet houden. De gids die veel langer en jonger is dan mij, loopt ook veel sneller dan ik kan doen.   Dus al met al niet zo relaxed. Maar goed, dan zien we toch de ingang van de Ghats voor ons en zien alle mensen zich verzamelen om een goede plek te veroveren. De gids vroeg of wij boven wilde zitten en dat deden wij. Nu zou ik een andere keuze hebben gemaakt, maar daar later over. We hadden een goede plek, konden alles goed zien, de gids was aardig en het kon beginnen. Maar toen gebeurde er iets op energieniveau.

Op het moment dat ik mijn voet op de Ghat zette, overviel mij een pijn in mijn knie, zo erg, dat ik haast niet kon lopen. Toen ik even later in de stoel zat, begon in mijn linker hersenhelft een energie te draaien die naar beneden zakte en mijn linkerlichaam overnam. Mijn blaas liep ook vol en kon het vocht niet vasthouden.......Was ik bang, ik weet het eigenlijk niet....maar ik zat te wippen op mijn stoel.
Ik moest echt naar de toilet........ een toilet maar waar??????  Abhijeet gezocht met mijn ogen en wenkte hem. Ik moet echt, echt, echt naar de toilet.....Hij wenkte een jongen en die nam mij mee.
Wouw, wat ik toen beleefde, Een hek door, een steegje in, trapje omhoog, catacombe waar de pujaris hun plek hadden, weer een gangetje door, weer een hek, weer een trap en dan kom je echt bij in het centrum van de pujaris, je ziet de stoel staan van een guru en dan sta je bij een wc waar je moet staan.
Gedoe met broeken, omslagdoeken, geregel maar zo blij dat er toiletten bestaan. Je word weer mee terug genomen door de jongen en liepen weer door allerlei gangetjes en dan sta je weer bij je plaats waar je zat en dat met je pijnlijke knie, maar met een veel lichtere blaas en kon ik wachten op het begin van de ceremonie.
Vlak voor het einde van de ceremonie, wat ik nu denk ik als jammer ervaar, kwam Abijheet ons meenemen om terug te gaan naar de taxi. Geen tijd om te voelen, te kijken, te ervaren, gewoon zijn rug, snel lopend naar de taxi welke hij had gebeld en met de chauffeur had afgesproken op welke plaats hij moest staan.
Nu begrijp ik best wel zijn verantwoording en hij weet vast wel wat een gekkenhuis het zal zijn als iedereen van de Ghat komt, maar in mijn beleving mis je ook een hoop kijkplezier en ervaringsmomenten.

We werden bij het hotel afgezet met de opdracht de volgende ochtend om 7.00 uur echt in de gang klaar te staan want anders waren we te laat voor de zonsopkomst bij de Ganges. Met een knie die niet meer wilde, liep ik strompelend en Bhavandeep medelijdend naar mij de trappen op naar onze kamer, waar wij neerplofte en bedachten dat we toch iets moesten eten. De enige optie was met mijn ontplofte knie de 5 trappen naar boven te nemen en dat hebben wij lachend en met plezier gedaan. Eindelijk zaten wij dan op een dakterras, voor het eerst in dagen, eigenlijk vanaf dag 1 toen wij uit Kerala kwamen, uit te rusten, adem te halen en te genieten van een ijskoffie. En tijdens dit rustmoment kwam er de hijgende restaurantbeheerder vertellen dat er een man met een cadeau beneden in de hal stond.

Voor nu genoeg, volgende keer vertel ik over deze man en de ceremonie.  Tot gauw,  Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg
facebook
Youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolaksmi@hotmail.com