Varanasi: Ganga Aarti aan de Dashashwamedh Ghat

Elke avond, dus ook bij regen, hagel etc. zal de aarti voor Ma Ganga in Varanasi plaatsvinden. De aarti begint om 19.00  bij het vallen van de avond.

Een aarti is een  zeer krachtige en verheffend ritueel om bij te wonen. Hier zal ik een klein beetje uitleggen hoe een aarti er uit kan zien.

 

Wat is de Ganga Aarti?

Een aarti is een devotionele ritueel Het vuur wordt als een offer gebruikt. Het bestaat meestal in de vorm van een verlichte lamp door de Pujari's.  "niet pujari's kunnen een  kleine diya offeren , dit is een kaars en bloemen.  Deze diya's drijven dan op het water van de rivier. De Ganges ook wel Ma Ganga genoemd is de meest heilige rivier van India.

Hoe wordt de Ganga Aarti uitgevoerd?

De aarti vindt plaats aan de oever van Ma Ganga, in Varanasi aan Dashashwamedh Ghat. De lampen zijn verlicht en zowel de bloemen, wierook, vuur, water zal in cirkels, kloksgewijs geofferd worden. Dit alles gebeurt onder de muziek van mantra's.

Hierbij een video gemaakt tijdens deze aarti. Eerst zie je een paar foto's maar dan in levende beelden de aarti.

Het idee hierachter is om de genade en zegen te mogen ontvangen van de Godheid. Na het offeren van het vuur klaar is worden er met de vlammen rondgegaan zodat iedereen in staat is de handen boven het vuur te houden en daarna met hun handen over hun hoofd en voorhoofd te gaan. Dit om zuivering en zegening te ontvangen.

Het was voor mij maar ook voor Bhavandeep een prachtige ervaring, waar we met volle teugen van hebben genoten. Mijn wens zou zijn om toch nog een keer terug te gaan voor een paar dagen.

Dan dit avondritueel mee te maken, staand tussen de mensen. Een keer mee te maken kijkend vanuit een boot. En gewoon zittend op de trappen om te kijken hoe iedereen de ghat verlaat.

 

Na het verlaten van het ritueel welke wij bijgewoond hebben liepen wij natuurlijk tussen veel mensen in. Er is een foto gemaakt waarop je kan zien hoeveel energie er is. Kijk maar eens naar de energieballen op de foto.

We zijn met heel veel indrukken terug gebracht naar ons hotel.

Het is een ervaring geweest die ik graag met jullie had willen beleven.

Kamala

yogastudiolaksmi@hotmail.com

Varanasi: Hotel zonder lift

We zijn geland in Varanasi, zie de video hierover. We liepen door het gebouw van het vliegveld naar buiten en daar stond onze gids te wachten. Zijn naam Abhijeet. Op het eerste gezicht een aardig persoon. Hij vertelde ons, dat hij door de maatschappij aan ons was gekoppeld voor de laatste dagen van onze reis. Ik vond het een prettig idee dat we niet telkens van gids hoefde te wisselen maar de volgende dag voelde ik mij juist door dat feit bezwaard.

De dag na aankomst vertelde een gids van een Italiaanse groep mij, nadat Abhijeet veel te laat aankwam,  dat hij veel liever een grote groep mensen had. De reden hiervoor was vertelde hij,  dat hij dan veel meer tip kreeg dan bij een klein groepje. Balen. Een ding weet ik intussen wel zeker, geen groepsreis meer voor mij zeker niet in deze vorm.

Goed in de taxi, rijden door Varanasi en wij kwamen ogen tekort. We werden in een hotel geplaatst die buiten loopafstand van de Ghats lag. In die zin ben je altijd afhankelijk van riksja’s en/of taxi’s of zoals in ons geval van onze gids.

We kwamen in het hotel aan en de kamer die wij toebedeeld kregen was schoon, had goede bedden en lag op de 1^e verdieping. Het restaurant lag op de 5^e verdieping. Niets aan de hand zou je zeggen, maar na het bezoek aan de ghats die avond kon ik mijn knie niet meer bewegen en dan is een hapje eten of de volgende ochtend een ontbijt een behoorlijke klus om op de 5^e verdieping te komen. Er was geen lift. De mensen vertelden dat als er genoeg verdiend zou worden dat jaar er misschien dat jaar daarop een lift geplaatst zou worden in het gebouw.

 

 

We moesten ons snel omkleden en beneden komen, want de avondceremonie begon op een bepaald tijdstip en het was druk en we moesten lopen en, en, en, en, en……..Weer in de taxi, weer haasten, weer rennen en dat verhaal komt later wel. Wat ook wennen was, dat Bhavandeep en ik toch een kamer moesten delen. Gelukkig waren er wel aparte bedden.

Voor nu, tot het volgende stukje met het verhaal over de avondceremonie

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid,Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg

Facebook

Youtube

Blog: kamala en haar ervaringen met een yogi

yogastudiolaksmi@hotmail.com

Ben Delhi en Agra zat, ik blokkeer er op

hallo lieve allemaal

Al een tijdje niets van me laten horen. Van alles gedaan voor de Yogastudio,  vrijwilligerswerk gedaan bij Vluchtelingenwerk en yoga/meditatielessen voor ouderen in de leef/woongemeenschap de 7 Schakels in Zevenbergen ook als vrijwilligerswerk gedaan, of zoals wij in de Yoga zeggen Niscam Seva. 
Maar......eigenlijk zijn het excuses die ik maak. Vind dit stuk uit de reis naar Allahabad het minst leuk om mee bezig te zijn. Blokkeer er zelfs op.  Maar ik heb mezelf bij mijn lurven gepakt en heb de laatste dagen video's in elkaar zitten zetten over Old Delhi, wat echt te gek was om mee te maken,





                                    


                                                                                   

Verder video's gemaakt over onze trip naar Varanasi, deze verhalen komen in de volgende blogs ter sprake,  en nu ben ik bezig met de video's van Allahabad. 
Dus hier gaan we dan, pak het schrijven maar weer op en hoop dat jullie het interessant vinden waar ik over schrijf, hoewel ik denk dat er best wat zinnige dingen in de blogs staan. Tot mijn grote verbazing is het blog al bijna 1500 maal aangeklikt. Niet alleen door jullie natuurlijk,  maar toch, haal er 500 hints vanaf die ikzelf heb aangeklikt tijdens het maken van deze blogs , zijn het er toch bijna 1000 hints over die door jullie zijn aangeklikt. 

Gisteravond was er een televisie-uitzending over hoe gidsen met toeristen omgaan in de stad Marrakech welke gelegen is in Marokko. Hierin lieten ze zien wat voor soort organisaties erachter zitten, en hoe ze handelen om toeristen uit te buiten en onder druk te zetten. Nu ervaarde ik dit in India minder  als in deze reportage, maar dat ligt meer aan het feit dat mensen uit India een andere mentaliteit uitstralen dan de Marokkaanse mensen. Maar het zit hetzelfde in elkaar. Je wordt overal naar toegebracht waar je niet naar toe wil. Verplichte bezoeken aan winkels en markten. Daar verdienen ze hun geld aan. In deze reportage ontvingen deze stromannen 50% van het geld wat je opmaakt in hun winkel, restaurant en/of markt. En als je niet meegaat in die flow, kom je zeker van een koude kermis thuis.  Vertelde al in een vorig blog dat de Gids boos was over het feit dat de tip welke ik gaf niet in euro's was.

In mijn blog die later zal verschijnen net voordat wij het vliegtuig zouden pakken naar Nederland had ik zo'n "agressieve" benadering van de Gids, die aan ons was gekoppeld voor de 3 dagen dat wij in Allahabad verbleven en  die zijn zin ging doordrijven, tegen onze wil in ondanks het feit dat wij afspraken hadden gemaakt om ons voor de laatste 3 dagen daarmee met rust te laten.

Voor nu, fijne dag toegewenst.   Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
you tube:  youtube.com/yogastudiolaksmi
facebook: facebook.com/yogastudiolaksmi
blog:         Kamala en haar ervaringen met een yogi
email:       yogastudiolaksmi@hotmail.com

New Delhi: voel me een Japanner in delhi

Hallo lieve allemaal,

Vandaag heb ik weer tijd om wat te schrijven. Ditmaal na een heel vermoeiende 1e dag een tour door New Delhi. Na een heerlijk ontbijt en een goede nachtrust in een goed bed kan de dag komen. Hoewel, ik heb nog steeds last van diarree wat alles wat lastiger maakt. Maar goed, alles zal wel op zijn pootjes terecht komen.

Ik en/of wij Hollanders zijn gewend om alles bespreekbaar te maken, dus zal ik mijn probleempje voorleggen aan de gids. Zodat hij als ik het aangeef echt naar een toilet moet zoeken...... Dus kom maar op met de dag.

ontbijt
India Gate
Qutab Minar
Lotus tempel
Ghandi's crematieplek
Museum van Indira Ghandi en
een fietsriksjatour door Old Delhi
Terug naar hotel Moments

Wat wij toen niet wisten, maar nu wel, waar wij allemaal naar toe zouden gaan. De gids was op tijd en de chauffeur had een op en top 1e klas auto bij zich. Moet ik nu ik erop terugkijk zeggen, dat ik heel de vakantie niet zo leuke, fijne, attente gids heb gehad als die dag. Kijk er echt met plezier op terug.
Ook de chauffeur een man met een Sikh achtergrond en naam was een prima man, waar wij ook de volgende dag nog veel goede momenten mee zouden maken.

Toen wij in terug waren in Nederland vroeg deze .........nog aan mij via mail of ik een reactie zou willen maken op een site. Hij vertelde dat het goed zou zijn voor zijn werkgever om dit te lezen. Dit heb ik gedaan en met plezier.

(Hello mam,
Geetings from Sukhvinder Singh, your tour driver in Delhi Local Sight Seen and Agra Tajmahal Tour, mam please write a review in Tripadvisor about my serices in both tour because if you write a review my company promotion my job. Please click here for write a review http://www.tripadvisor.in/Attraction_Review-g304551-d2658287-Reviews-Sunil_Day_Tours-New_Delhi_National_Capital_Territory_of_Delhi.html Thank You, Sukhvinder Singh

De tour die wij zouden maken was achteraf gezien veel, soms lastig met mijn stoelgang, maar heel interessant. Het gooide mij soms terug naar indrukken uit mijn jeugd, zoals bijvoorbeeld in het museum van Indira Ghandi.
Deze vrouw heeft zoveel indruk op mijn gemaakt toen ik haar als meisje van misschien 7  a 8 jaar op de televisie zag. En ook later nog.

Ook het graf van Ghandi ervaarde ik als indrukwekkend. Had ineens een flashback van een gesprek waar ik bij zat toen de Yogi in mijn leven vertelde, dat Hij zo'n hekel had aan Ghandi. Dat deze man zoveel kapot had gemaakt voor Indiase mensen. Hier zal ik op het blog Kamala en haar ervaringen met een Yogi eens wat meer over schrijven.

De tour met de fietsriksja was sensationeel, daar heb ik nog een video over gemaakt  

En de wandeling over het terrein bij Qutab Minor heeft prachtige foto's opgeleverd.

En het begin bij India Gate was koud, regenachtig maar 20 graden warm of koud. Wat wennen was na de 34 graden in Kerala. Eigenlijk heel Nederlands weer en zowel Bhavandeep en ik moesten erg omschakelen. Ik had geen echt warme jas bij me of een dik vest, vandaar dat je me ziet met een heerlijk warme omslagdoek om. Die doek heb ik eigenlijk niet meer afgedaan tijdens de rest van de reis.



In de avond na het eten, toen wij weer op de kamer waren, heeft Andy de Indiase compagnon ons gebeld hoe het was gegaan en of wij tevreden waren. Kan niet anders zeggen dat hij heel attent is.
Toch moest ik vertellen waar ik mee zat. Ondanks de fantastische gids, de echt goeie tip die we gegeven hebben was er een katergevoel. De gids was zwaar teleurgesteld dat hij geen euro's als tip kreeg maar roepies.  

Maar net zoals bij het Yin en Yangteken, heeft elke goede ervaring een tegenkantje. En een nare ervaring altijd iets goeds in zich.
Ga binnenkort wat meer vertellen over wat ik gezien en ervaren heb.

lieve groetjes en o, ja, in het blog verschijnen 2 of 3 reclameblokjes, geen idee wat ik ermee aan moet en of ik ze eruit kan laten halen.

Kamala
Yogastudio Laksmi, Stichting voor gezondheid, Kennsontwikkeling en Spiritualiteit
youtubube kanaal
facebook
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
uitleg Spirituele namen
yogastudiolaksmi@hotmail.com

Goa en scheldpartijen over Nazi duitsland

Aslam gaf een weerwoord over Hitler en Duitsland tijdens een party welke hij had georganiseerd voor de jonge Duitse gasten die bij hem kamers hadden gehuurd. Deze jonge mensen vertelden dat ze een zeer onaangename ervaring op het strand hadden gehad. De opmerking van Aslam (goed bedoeld) veranderde de atmosfeer totaal, in ieder geval bij mij, maar ook bij die jonge Duitse mensen.

Aslam is met een Duitse vrouw getrouwd en weet best wel dat de Duitsers overal met reserve worden aangekeken. Het begon met die Duitse jongens die op het strand waren. Deze jonge Duitse mensen werden door Indiase jongeren aangevallen met Heil Hitler and go home your nazi’s. Ik schrok daar zo van, dit kan niet, dit gaat te ver. En Andre een alleraardigste jongen heeft zich nog proberen te verdedigen daar op het strand.

Na dit verhaal van Andre begon Aslam dus zijn zegje te doen en dat viel bij mij een beetje verkeerd. Had geen idee dat een verleden van 65 jaar geleden zo in je bloed kon zitten, daarbij had hij al enkele borrels op en mensen veranderen daardoor.

Als ik eerlijk ben  maken wij Nederlanders  nog steeds opmerkingen als we een Duitser zien, in de trant van wanneer breng je mijn fiets terug of als er weer kuilen in het strand gemaakt zijn door toeristen, een gezegde van ons daar heb je ze weer, vast Duitsers.

En hoe vaak zijn handelaren en mensen in het buitenland niet blij dat wij Hollands zijn, want ze zijn de grote monden van die Duitsers meer dan zat. Het geld is goed voor hen, maar dat is het. Triest is het, dat na zoveel jaren bepaalde gevoelens zo diep kunnen zitten. Maar ja, ik ben wel geboren net na de oorlog en heb alle verhalen gehoord van mijn familie. Hoe mijn vader en de groep vrienden bij de Nazi’s inbraken om hun straat van eten te voorzien.

Dit is een bandopname opgenomen in Rotterdam-Hoogvliet in 2006 en verteld door Frans Goene, een van de mannen die voor voedsel zorgden in de straat waar ze woonden. 

Rotterdam had in die tijd geen eten meer. Mijn moeders familie die in zwarte handel deed en soms vertelde hoe ze mensen konden helpen. Hoe Rotterdam plat gebombardeerd is en dat de mensen jarenlang hebben moeten ploeteren om Rotterdam/Nederland er bovenop te helpen.

In ieder geval het is een te teer onderwerp om op een vakantiedag door een Indiase man aangereikt te krijgen.
met vriendelijke groeten, Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
Facebook
Youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolaksmi@hotmail.com

Goa: Aankomst in Goa - India VVN

Woensdag ben ik in de ochtend om 10.00 uur vertrokken. Mijn dochter heeft me weggebracht naar Schiphol airport. Het was slecht weer, het had gesneeuwd en we moesten voorzichtig rijden.

De reis begon al goed, want Myriam de beroepskracht van vluchtelingenwerk Moerdijk had een moeilijke klus te klaren op schiphol.. Een jonge vrouw en haar 3 jarig jongetje moest het land verlaten. Ze hadden geen verblijfsvergunning gekregen. Myriam was al maanden met deze zaak bezig geweest en al  haar liefde know how en haar emoties zaten in deze zaak.

En precies op het moment dat zij het moeilijk had toen deze jonge vrouw en haar zoontje door de gate heen gingen waren wij ook op Schiphol. Zo kon zij haar verdrietige verhaal bij ons kwijt en ik kon ook door haar en mijn dochter uitgezwaaid worden. Toeval????  Ik was niet van plan naar India te gaan en had geen idee wanneer ik precies zou vertrekken. Ook voor Myriam was het niet te plannen wanneer zij deze jonge vrouw moest gaan uitzwaaien. Maar we waren beiden blij dat wij op precies hetzelfde moment daar waren.

De vliegreis naar India duurde lang, totaal 25 uur. Vliegen, wachten, vliegen, wachten tot en met Dubai ging het gladjes en was alles te overzien.

Maar dan begon de gekte van India. Het begon al met uit het vliegtuig komen. Je komt uit het vliegtuig en gaat de trap af naar het platform. Je moet wachten op de bus die je naar de ingang van het gebouw moet brengen. Chaos overal en dan komen de bussen. Je zit eindelijk allemaal in de bus en dan na 50 meter moet je eruit, je bent er. Zelfs voor de Indiase bevolking was het niet logisch, dan kun je je wel bedenken hoe gek het was.

Intussen begon de gekte,maar daar was Jaweh een jongen wie mij goed geholpen heeft. Dus nu heb ik er volgens hem een zoon bij. Deze Jaweh werkt in Dubai waar trouwens veel veel Indiase mensen werken .   Nadat 5 a 6 Indiase mannen met labels om hun nek iets van me wilde weten, moest ik toch wel even duidelijk neen roepen, gewoon om de controle te houden. De een zei dit, de ander dat , de een wilde meer authoriteit dan de ander. Sommige hadden hun hand op mijn koffer en wilde roepies hebben die ik nog niet had, zo kwam ik met een veel te hoge bloedsuikersspiegel in een bus terecht welke mij naar het locale vliegveld zou brengen. Volgens hen moest ik 2 haltes mee, maar dat bleken er meer te zijn.

Ik kwam terecht naast een knappe Indiase vrouw waarvan ik hoorde dat zij het vliegtuig om 13.00 uur naar  Goa moest hebben. Please will you help me!!!en dat deed ze. (de vrouw op de foto leek op haar, zelfde uitstraling, ze zou het kunnen zijn,  maar is niet de Annie waar ik over had)

Later vertelde zij mij dat ze een moviestar was en films in Dubai maakte, toen ons gesprek doorging ontdekte ik dat zij een medewerkster van het filmbedrijf was.  George Clouney had ontmoet    en nu mij dus (grapje). Haar naam was Annie en dat moet mij aan mijn jeugd denken, een nichtje van mij had de naam Annie. Daar zaten dus 2 vrouwen. Een Indiase gescheiden vrouw van 45 met een zoon van 20 en de naam Annie en ik een Westerse vrouw met de naam Kamala, 25 jaar geleden weggegaan uit haar huwelijk. Zij een Indiase vrouw met een westerse naam en ik als Westerse vrouw met een Indiase naam. Na alle gekte bood ik haar iets te drinken aan, maaaaaar…. Ze namen geen euros aan bij de coffeeshop, dus aan het eind van het verhaal betaalde zij ook nog de koffie.  En dan naar buiten lopen, waar Aslam mij op stond te wachten.

 

India en de gekte was begonnen.

Aslam was op zijn scooter gekomen en kon dus niet mijn bagage meenemen. Voordat er een taxi geregeld was waren we alweer een half uur verder. Deze was te duur, die wilde niet, de ander vond Aslam niet goed genoeg en dat sta je dan naar een circus te kijken en jezelf af te vragen wat doe ik hier in godsnaam.  

Ik was heel moe na 24 uur reizen, alle onbekende dingen die ik al had meegemaakt nog niet een plaatsje gegeven. Ik ben nu alweer een nacht verder. Zit nu in deze ochtend op het bed van zijn kantoortje in het restaurant waar 11 medwerkers werken dit verslag te schrijven. Begin me al weer thuis te voelen. Aslam en ik zijn zo tegengesteld van elkaar. Hij omringd door zoveel mensen, drukte en chaos en hij houdt er zo van, dit is zo zijn wereld. En ik een vrouw uit Langeweg, die alleen de stilte kent. 

Hij die zo graag zou willen dat ik voor lange tijd in India komt wonen. Als hij dat zegt dan moet ik aan jaren geleden denken, aan een voorspelling die ik zo graag op Soham Baba richt, maar eigenlijk Soham baba, Krsna en Aslam zijn zo met elkaar verbonden in tijd en situaties…… De voorspelling was, die man die moet komen heeft een groot salaris, hij gaat alle zorgen van je overnemen. Hij is getrouwd, is heel goed geweest, maar was eigenlijk nooit echt gelukkig.   

 

Gisteren aan het water bij een sprookjesachtige sfeer, was even ons 1^e weerzien in de ursviering (viering van een moslim heilige op zijn sterfbed en zittend bij zijn graf) weer daar. Weer vertelde hij dat hij zo compleet onderuit ging door het gevoel welke hij kreeg toen hij mij zag.

Gisteren Patricia gebeld……zou zo fijn zijn als zij hier zou zijn…….en Bhavandeep zou hij iets van India meekrijgen meer  dan een toeristische blik op iets.   Ayurvedische resorts houden India buiten de poort . En met yogi’s hebben ze ook niets.

Voor nu genoeg, veel lieve groeten uit Goa – India……..Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
Facebook
Youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolakmi@hotmail.com


 

Nederland: visumaanvraag India, haast hogere wiskunde

om shantih

Lieve allemaal

Het is een dag of 9 voordat het kerstmis is.


Een normaal al drukke tijd, maar zeker nu. Mijn dochter en haar 2 jongens hebben mij nu wat meer nodig dan anders in het verband met haar werk in het ziekenhuis. Dan is er natuurlijk wat onrust in de groep. De één kan wel, de ander kan niet. Wat doe ik met de meditatiegroep!!! voordat ik naar India ga. Het vervangen voor de kriya avonden is geregeld. Bhajanpreet neemt de avonden over en dan moest er ook nog een avond extra vrij gepland worden voor Bhavandeep en mij om de visumpapieren te regelen.

Wat een gedoe....Voordat je alles op een rijtje heb staan van het consulaat, andere info pagina's heb uitgezocht ben je al weer een uur verder. Dan het formulier invullen,  wat een vragen ....en wat je invult mag geen fout bevatten. Dan doet de ene computer het wel en de andere download weer geen foto. Moet je alles weer overhevelen naar de andere computer. Dan zou je denken geregeld.... neen. De ene computer regelt wel het printwerk de andere weer niet. Bhavandeep die veel en hard moet werken, werd steeds moeier en ik heb hem naar huis moeten sturen rond de klok van 12.00 uur.

De volgende ochtend kijk je de papieren na en wat blijkt dat er op een site van een bureau staat dat je voor je sofinummer nl. moet zetten.  Dus kun je weer opnieuw beginnen. Er is een nummer opgeslagen waarmee je het formulier van het consulaat zou kunnen oproepen, maar dat lukt niet. Ten einde raad een nieuw formulier aangeklikt en weer alles opnieuw invullen.  In de middag was ik dan eindelijk klaar....met mijn gedeelte......Formulieren, kopieen van alles, je paspoort en wat doe je dan met dat pakketje!!!

Jaren geleden kon je dan naar het consulaat in Den Haag gaan en had je voorpret wat je in India tegen zou gaan komen, maar dat gaat niet meer op voor een toeristenvisum......dus toch maar een bureau ingeschakeld. 


Op naar het visumbureau Breda om alles na te laten kijken, ik heb het goed gedaan....pfff. Alles voor 45 euro achtergelaten en de toezegging dat ik mijn paspoort in de eerste week van januari zal binnenkrijgen.
Vanaf Breda naar Etten-Leur gereden om daar bij de apotheek een vaccinatie op te halen voor de aan te raden injecties voor India. In Zevenbergen lukte dat niet, daar kreeg ik te horen dat het serum niet meer voor half januari geleverd kon worden. Maar met wat speurwerk bij andere apotheken is het me dan wel gelukt.   27 december worden er twee injecties gezet bij de dokter

Vandaag na de meditatiegroep bleef Bhavandeep wat langer om zijn pakketje papieren in te vullen . Dezelfde strubbelingen als hierboven omschreven  kwam hij ook tegen.  Maar goed nu moet hij nog een werknemersverklaring hebben en dan zal ik voor hem naar de visumdienst Breda rijden om zijn visumbenodigdheden in te leveren.

Nog even wat vertellen over de strengheid van de Indiase authoriteiten. Een paar maanden geleden zijn er terroristische aanslagen geweest in Mumbai. Veel doden. Ook in Goa blijken de beach partys en de nieuw jaarsfeesten verboden te zijn ivm de vele mensen die bij elkaar komen. Ben benieuwd wat mijn Kashmir-vrienden op baga beach, waar ik als eerste naartoe ga op deze reis te zeggen hebben. Toch ben ik niet bang en diegene die meegaan moeten dat ook maar niet doen, want er was een yogi die vertelde dat ik 105 jaar oud zou worden. Nu heeft hij niet gezegd hoe........maar het geeft hoop, toch.   In ieder geval ik weet zeker dat ik daar naar toe moet en ik weet ook zeker dat ik die week in Varanasi en Allahabad  moet zijn
Fijne dag toegewenst uit Langeweg. Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
kamala en haar ervaringen met een yogi
youtube kanaal
yogastudiolaksmi@hotmail.com
uitleg spirituele namen