De maha kumbh mela is de grootste pelmigrage welke een mens op deze aarde kan houden. Alle grote Guru's, Yogi's, Baba's zullen daar aanwezig zijn op 10 februari 2013. Ik, Kamala ging mijn prelgrimage maken via Goa (aanpassen), Kerala (gezondheid), New Delhi (cultuur) Varanasi en Allahabad (spiritualiteit) om te eindigen in de Kumbha Mela 2013 om daar bij de Ganges te eindigen.
We zijn geland in Varanasi, zie de video hierover. We liepen
door het gebouw van het vliegveld naar buiten en daar stond onze gids te
wachten. Zijn naam Abhijeet. Op het eerste gezicht een aardig persoon. Hij
vertelde ons, dat hij door de maatschappij aan ons was gekoppeld voor de
laatste dagen van onze reis. Ik vond het een prettig idee dat we niet telkens
van gids hoefde te wisselen maar de volgende dag voelde ik mij juist door dat
feit bezwaard. 
Goed in de taxi, rijden door Varanasi en wij kwamen ogen
tekort. We werden in een hotel geplaatst die buiten loopafstand van de Ghats
lag. In die zin ben je altijd afhankelijk van riksja’s en/of taxi’s of zoals in
ons geval van onze gids.
We kwamen in het hotel aan en de kamer die wij toebedeeld kregen was schoon, had goede
bedden en lag op de 1e verdieping. Het restaurant lag op de 5e
verdieping. Niets aan de hand zou je zeggen, maar na het bezoek aan de ghats
die avond kon ik mijn knie niet meer bewegen en dan is een hapje eten of de
volgende ochtend een ontbijt een behoorlijke klus om op de 5e
verdieping te komen. Er was geen lift. De mensen vertelden dat als er genoeg
verdiend zou worden dat jaar er misschien dat jaar daarop een lift geplaatst
zou worden in het gebouw.
Ben weer even wat aan het schrijven en wat ik me herinner van die dag dat we naar Varanasi zouden vliegen was een dag die heerlijk aanvoelde. Ik had al een paar dagen geen last meer gehad van darmklachten. Pilletjes van mijn huisarts in Nederland ingenomen. Blijf me altijd weer verbazen dat het innemen van 1 zo'n pilletje alle klachten kan laten verdwijnen en dat als sneeuw voor de zon.
hoi die Patriesje
het is tot nu toe geweldig, maar er zaten wat kantjes aan de georganiseerde 8-daagse reis die niet leuk waren. Kijk als je bij Ikea meubelen koopt weet je dat je deze zelf in elkaar moet zetten. Koop je kant en klaar meubelen dan worden deze bij je afgeleverd en bij jou thuis neergezet.
Het begon al met de reis van Trivandrum naar Delhi. Bhavandeep kreeg last met zijn ticket op het vliegveld bij het inchecken .
Behoorlijk wat onderhandelen of hij toegelaten werd. Zijn roepnaam stond op het ticket en niet zijn naam welke in het paspoort stond. (Mr. Mumbai had zijn tickets geregeld). Na veel heisa en toestanden mocht hij door, dit terwijl ik alweer diarree had die dag en telkens onverwacht naar de wc moest, ook nu terwijl we stonden te onderhandelen bij de incheckbalie. Wat een nare smaak geeft, is dat Bhavandeep dit ook had in Amsterdam bij het vertrek. Hij heeft Mr. Mumbai benaderd vanaf vliegveld schiphol en die zou E-bookers bellen. Staat hij daar 3 kwartier te wachten en moest hijzelf E-bookers bellen omdat Mr. Mumbai maar niet terugbelde. E.bookers antwoord, ze konden niets voor hem doen. Alleen zeggen dat hij een ander ticket moest kopen. Na veel onderhandelen met Emiraten hebben zij een aantekening gemaakt en mocht hij alsnog door. Van Abraham van Mister Mumbai geen bericht, geen telefoon terug.
Dus toen we in Trivandrum stonden te onderhandelen over hetzelfde probleem welke Bhavandeep in Amsterdam had ervaren, had ik zoiets: "waarom heb je niet teruggebeld of gemaild naar abraham toen je in het Ayurvedisch centrum zat. Antwoord van Bhavandeep: pfff, o, niet aan gedacht. Abraham doet ook niets. Dus zit ik met, nou ja. Mannen!!!!
(hier het blog met het verhaal over de vliegreis en onze belevenissen in het vliegtuig van trivandum naar delhi)Het vliegtuig waar we mee zouden vliegen naar new Delhi had een uur vertraging, dus kwamen we daardoor ook een uur te laat aan in Delhi.
Staan daar 2 jonge knullen te wachten op ons. Zij waren blij dat wij er waren want een uur wachten voor niets is lang. Er werd niets gezegd, we werden in een auto gestopt en afgezet bij hotel Moments ver buiten het centrum vandaan.
Bij het inboeken bleek dat er één kamer was geboekt door Mr. Mumbai met één bed en die was bedoeld voor Bhavandeep en mij samen. Intussen was mijn diabetes ontregeld. Moest eten maar dat was gewoon niet mogelijk op dat moment. Maakte hen duidelijk dat ik niet op een kamer met Bhavandeep kon slapen omdat hij niet mijn partner was, maar een student van me. De vermoeidheid, alle indrukken, niet opgevangen worden door Mr. Mumbai, het ontregeld zijn van de diabetes, alles werd me gewoon een beetje teveel. 
Hun in opstand, was hun probleem niet vertelde ze, ze konden er separate beds van maken, en we hadden er maar mee te dealen. Niemand van Mr.Mumbai aanwezig in het hotel om ons op te vangen of voor ons te onderhandelen, er mee te praten. Intussen had de receptionist met de zakenpartner van Abraham van Mister Mumbai in India gebeld. Kreeg hem aan de telefoon, hij legde het probleem bij mij neer. Ik had het maar op te lossen met Abraham. Maar als ik Abraham van Mister Mumbai internationaal moest bellen, gingen de kosten enorm uit de hand lopen. Maar waar Abraham zat of waar ik hem kon bereiken werd er ook niet bij verteld. Legde die man aan de telefoon uit dat ik een groepsreis had geboekt en dat het normaal was dat je een kamer deelde met iemand van de groep, maar dan wel met een vrouw uit de groep en niet met een vreemde man.
Wat bleek nu, dat er geen andere mensen waren. Er bleek helemaal geen groep te bestaan. Wij waren alleen, Bhavandeep en ik. Dus geen groep dus ook geen gids. Dat er geen groep was konden wij niets aan doen zei ik. Ik had een groepsreis geboekt. Bhavandeep had een groepsreis geboekt. Had zelfs voor Abraham wat links gezet en ik vond zei ik, dat Abraham van Mister Mumbai mij had moeten informeren dat er geen andere reizigers waren dan wij en dat wij niet zouden worden opgevangen door een gids, maar dat wij alles zelf moesten regelen. Nu werd het een individuele reis zoals er in de brochure stond. Later op mijn kamer kreeg ik nog meer negatieve gevoelens over de gekochte reis. Een individuele reis was ruim 100 euro goedkoper dan de groepsreis. De groepsreis kreeg betere hotels. Ik had Abraham een paar weken geleden nog in een mail gevraagd hoeveel mensen zich hadden opgegeven. hij antwoorde dat het niet storm liep. Ik vind nogmaals dat hij mij had moeten informeren dat er geen groepsreis zou zijn, maar dat we een individuele reis zouden moeten maken, dan had hij gelijk het teveel betaalde geld van ons kunnen terugstorten en hadden wij ons emotioneel op een individuele reis kunnen voorbereiden en eventueel twee kamers kunnen boeken.
De reden dat ik de keuze voor een 8-daagse groepsreis had gemaakt, was dat een heleboel vragen bijv. over tip geven, hoe en wat, zouden worden uitgelegd door een gids. Dat ik geen extra energie zou verliezen in de toch wel vermoeiende reis die zou komen. En dat ik daardoor de diabetes beter onder controle zou kunnen houden en ik niet zoveel verantwoording over Bhavandeep zou hoeven te dragen.
De volgende reden was dat het voor Bhavandeep goed zou zijn als er anderen waren in de groep waarmee hij indrukken van de reis kon doorspreken. Intussen had ik duidelijk gemaakt dat ik in de hal zou blijven zitten totdat er een oplossing kwam. Na 7 telefoontjes van verschillende mensen, maar nog steeds niet van Abraham van Mister Mumbai, ook nu nog geen email....is er een oplossing gekomen. De eerste nacht moest Bhavandeep naar de overkant naar een ander hotel, en nu slaapt hij hier op een eigen kamer. Heb hen duidelijk gemaakt dat wij niet die kamer zouden betalen. Hadden ze ons maar beter moeten voorlichten. Tijdens het zitten in de hal, was er een drukte van jewelste. Er was een andere groep binnen en daar kwam dus wel een gids bij opdagen. Iedereen liep door elkaar en overal drukte en geren tussen allerlei koffers door.
Buiten op straat dus voor de voordeur waren trommels en muziekinstrumenten aan het spelen. Bleek er een bruiloft te zijn.
In de avond werd ik gebeld op mijn kamer door een zekere Andy, de zakenpartner van Abraham van Mister Mumbai in India en die vertelde mij dat er de volgende dag een auto klaar zou staan die ons mee zou nemen voor een tour door Delhi.
Wat lekker dat je nu kan genieten. Laat ze je maar een flinke dosis energie geven, zodat je er weer even tegenaan kan. 
Mijn gezondheidstest viel ook niet tegen. Mijn uithoudingsvermogen/conditie kreeg een 7. Dus een ruim voldoende. Vetpercentage viel binnen het gezonde, maar wel tegen de bovengrens aan. Mag klein beetje vet af. Maar belangrijkste is dat ik ga voor het fitte gevoel, en een goede conditie.
De jongens zitten vanaf dinsdag in hun nieuwe school. We hebben het woensdag van binnen mogen zien. Erg mooi allemaal. Digiboard is bij de kinderen favoriet. De jongens komen nog steeds thuis met hoge punten. 
Zoals gewoonlijk zat ik op het bed in het kantoortje van het
restaurant. Er werd lekker gewerkt, groenten werden schoongemaakt en er hing
een goeie sfeer. Er kwam een vriend of kennis van Aslam binnen gelopen en ging
op de grond zitten. Wat een negatieve energie kwam er in de ruimte. Kreeg
nekpijn, mijn lijf ging opspelen, ving teveel signalen van die man op. Later
had ik een klein gesprekje met hem in het restaurant. Hij gaf aan dat hij heel
moe was, had 30 uur gereisd en had nekpijn. 
Kom mijn olifant aaien. Ik
weigerde dit in eerste instantie want het is niet zo goed om geen donatie te
geven. Kom nou maar, ga hem maar aaien. We kwamen in gesprek. Hij ging ook naar
Allahabad naar de Kumbha Mela en hoorde ook bij de Juna Akhara. Zij zouden
zitten in kamp 7. Ik vroeg of hij Soham
Baba kende, Mahamandalashwar of the Juna Akhara, maar hij twijfelde, hij
dacht van wel maar wist het niet zeker.
De man was er en ook kwamen er weer wat vrienden bij. Het
ging weer over het feit, dat ook deze man een Westerse vrouw had, maar dat hij
eerst even moest bellen met zijn vrouw in Kashmir. Aslam vertelde dat hij aan
zijn vrouw over het project Goa had en dat hij goeie zaken deed en nog een tijdje in goa moest blijven. De man kwam
terug en was duidelijk in mij geïnteresseerd. Hij had een vraag voor me……. Of
ik het boek 50 tinten grijs had gelezen en wat mijn mening hierover was. 
O, mijn god zeiden ze, dat ligt niet zo in onze lijn. Wij
zijn te snel. Dat klopt ook wel, Deze mannen kun je vergelijken met
eenden (kwak) en ze zijn klaar. Heb
daar teveel over gehoord. Masseren laat je niet door vrouwen doen. Mannen masseren mannen, vrouwen masseren
vrouwen. Zelfs in hun huwelijk was dat voor die mannen geen optie. Nu kan ik natuurlijk niet oordelen over heel
India en Nederland, maar ben vrouw genoeg van de Wereld om te kunnen
vergelijken en mijn mening hierover te hebben. Wat daar in India moeilijk is, is om daar
alleen maar een familie-vriend te zijn, omdat iedereen die vraagt waar je
verblijft, gelijk denk dat je een bijzit bent. En ik kan je absoluut garanderen
dat dit niet het geval was. Familie-vriend, laten we daar heel duidelijk over
zijn.
 |
| laatste betalingen doen en wachten op de taxi |
Op deze vlucht zit een Westerse man, ik denk een Duitser.
Gekleed in een oranjepak, staartje, groot en dik, belachelijk. Begrijp steeds
beter wat de yogi’s en religieuze leiders adviseren. Blijf je westers kleden,
het is niet nodig om je anders te kleden. S.B. was daar heel duidelijk in. Er
was eens een moment, hij had me uitgenodigd bij hem thuis. Ik kwam binnen en
daar zaten SB, Renee en nog iemand. Ik had een lange wijde rok aan en een bordeauxrode
twinset. 
Maar
voor nu, we zitten in het vliegtuig met die belachelijk aangeklede Duitser waarvan ik denk, wat wil hij uitstralen.
Alleen wat vanavond betreft, moet ik afhaken van het schema van mr. mumbai, we gaan naar
de Ursviering van Inayath Khan en daar zal ik waarschijnlijk ook Aslam uit Goa, zijn Duitse vrouw Carmen
en zijn Indiase neef en zijn Amerikaanse vrouw Liza ontmoeten. Ben benieuwd hoe Bhavandeep hierop gaat
reageren.
