Varanasi: Mijn mooiste ervaring van deze reis was de Puja voor Ma Ganga x

lieve allemaal
Na de boottocht op de Ganges had ik het eindelijk voor elkaar......de gids zou zich een uur terugtrekken en ons een heel uur onze eigen gang laten gaan. 

Wat een opluchting was dat, even geen rug zien van de gids, even niets moeten, gewoon stilstaan wanneer ik dat wilde, kijken naar datgene wat mijn aandacht trok, lopend tussen de mensen en aankomend bij de pujaris (brahmanen die klaar zaten om mensen te helpen met het uitvoeren van een Puja voor Ma Ganga.
Ook ik werd aangesproken door een Pujari die mij naar zich toeriep. Ga zitten zei hij: en hij begon met tilak te werken. Tilak is een soort klei welke gebruikt wordt om tekens op je huid aan te brengen.
Het werd een zeer ingetogen ritueel welke Bhavandeep gefilmd heeft. Op de video staat precies wat de stippen betekende. Wat ik mij ervan kan herinneren dat deze Brahmaan heel zachte handen had, liefdevol en verder dat toen hij mij vroeg of ik zussen of ouders had, neen moest zeggen, ook op zijn vraag of ik een man had moest ik neen zeggen. Even voelde ik een beweging in hem op deze antwoorden. 

Hij zegende mij met het verzoek aan Ma Ganga voor een goede man en goed karma. De foto's zeggen naar mijn idee genoeg en de video zal verder alles uitleggen. Nu ik weer in Nederland ben, kan ik wel zeggen dat dit voor mij het mooiste moment van de pelgrimsreis naar Allahabad was.

Hier onderstaand de video die laat zien hoe een Puja in Varanasi uitgevoerd wordt. Het nazingen van de mantra's ging niet zo best, kreeg niet de goeie toon te pakken, maar dat deed niets af van de goeie intentie die ik erbij voelde.

Na het beëindigen  dag gingen we op weg naar het laatste onderdeel van deze reis. De Kumbh Mela 2013 in Allahabad. Lieve groeten van mij, Kamala

Varanasi: Ganga Aarti aan de Dashashwamedh Ghat

Elke avond, dus ook bij regen, hagel etc. zal de aarti voor Ma Ganga in Varanasi plaatsvinden. De aarti begint om 19.00  bij het vallen van de avond.

Een aarti is een  zeer krachtige en verheffend ritueel om bij te wonen. Hier zal ik een klein beetje uitleggen hoe een aarti er uit kan zien.

 

Wat is de Ganga Aarti?

Een aarti is een devotionele ritueel Het vuur wordt als een offer gebruikt. Het bestaat meestal in de vorm van een verlichte lamp door de Pujari's.  "niet pujari's kunnen een  kleine diya offeren , dit is een kaars en bloemen.  Deze diya's drijven dan op het water van de rivier. De Ganges ook wel Ma Ganga genoemd is de meest heilige rivier van India.

Hoe wordt de Ganga Aarti uitgevoerd?

De aarti vindt plaats aan de oever van Ma Ganga, in Varanasi aan Dashashwamedh Ghat. De lampen zijn verlicht en zowel de bloemen, wierook, vuur, water zal in cirkels, kloksgewijs geofferd worden. Dit alles gebeurt onder de muziek van mantra's.

Hierbij een video gemaakt tijdens deze aarti. Eerst zie je een paar foto's maar dan in levende beelden de aarti.

Het idee hierachter is om de genade en zegen te mogen ontvangen van de Godheid. Na het offeren van het vuur klaar is worden er met de vlammen rondgegaan zodat iedereen in staat is de handen boven het vuur te houden en daarna met hun handen over hun hoofd en voorhoofd te gaan. Dit om zuivering en zegening te ontvangen.

Het was voor mij maar ook voor Bhavandeep een prachtige ervaring, waar we met volle teugen van hebben genoten. Mijn wens zou zijn om toch nog een keer terug te gaan voor een paar dagen.

Dan dit avondritueel mee te maken, staand tussen de mensen. Een keer mee te maken kijkend vanuit een boot. En gewoon zittend op de trappen om te kijken hoe iedereen de ghat verlaat.

 

Na het verlaten van het ritueel welke wij bijgewoond hebben liepen wij natuurlijk tussen veel mensen in. Er is een foto gemaakt waarop je kan zien hoeveel energie er is. Kijk maar eens naar de energieballen op de foto.

We zijn met heel veel indrukken terug gebracht naar ons hotel.

Het is een ervaring geweest die ik graag met jullie had willen beleven.

Kamala

yogastudiolaksmi@hotmail.com

Varanasi: zette mijn voet op de Ghat en mijn knie weigerde.

hallo lieve allemaal
Gisteren heb ik geschreven hoe belangrijk de Ganges is voor de mensen die onder andere in Varanasi en omgeving wonen. Voor mij werd het een ervaring op vele fronten, die nu pas, maanden na onze terugkeer uit India een beetje op zijn plek beginnen te vallen.

Laat ik even het verloop van de dag beschrijven voordat wij op de Ghat aankwamen.
Delhi: vroeg opgestaan 6.00 uur
Delhi airport, wachten en boarden naar Varanasi
Varanasi: aankomst en ontmoeting met nieuwe gids rond een uur of vijf
Varanasi: door een druk verkeer naar een hotel buiten het centrum
Varanasi: de indrukken van mij en Bhavandeep. Moesten voor het eerst op één kamer slapen
Varanasi: snel omkleden voor ons bezoek aan de ceremonie bij de Ganges
Varanasi: druk druk druk, de taxi moest ons er ergens op straat eruit gooien en wij moesten verder lopen tussen massa mensen die ook op weg waren naar de ghat
Varanasi: wandeling naar de Ghat met als uitzicht de rug van de Gids

We werden opgehaald door Abhijeet onze gids om naar de Ghat te gaan en hij hoopte dat wij nog op tijd aankwamen. Wat ik hierboven al vertelde, India is geen Nederland en het is er altijd druk.
Wil je elkaar niet kwijt raken dan moet je elkaar goed in de gaten houden, dus alle prikkels die je krijgt van zittende mensen, winkeltjes, verkopers, yogi's etc. moet je aan je voorbij laten gaan omdat je de rug van de gids in de gaten moet houden. De gids die veel langer en jonger is dan mij, loopt ook veel sneller dan ik kan doen.   Dus al met al niet zo relaxed. Maar goed, dan zien we toch de ingang van de Ghats voor ons en zien alle mensen zich verzamelen om een goede plek te veroveren. De gids vroeg of wij boven wilde zitten en dat deden wij. Nu zou ik een andere keuze hebben gemaakt, maar daar later over. We hadden een goede plek, konden alles goed zien, de gids was aardig en het kon beginnen. Maar toen gebeurde er iets op energieniveau.

Op het moment dat ik mijn voet op de Ghat zette, overviel mij een pijn in mijn knie, zo erg, dat ik haast niet kon lopen. Toen ik even later in de stoel zat, begon in mijn linker hersenhelft een energie te draaien die naar beneden zakte en mijn linkerlichaam overnam. Mijn blaas liep ook vol en kon het vocht niet vasthouden.......Was ik bang, ik weet het eigenlijk niet....maar ik zat te wippen op mijn stoel.
Ik moest echt naar de toilet........ een toilet maar waar??????  Abhijeet gezocht met mijn ogen en wenkte hem. Ik moet echt, echt, echt naar de toilet.....Hij wenkte een jongen en die nam mij mee.
Wouw, wat ik toen beleefde, Een hek door, een steegje in, trapje omhoog, catacombe waar de pujaris hun plek hadden, weer een gangetje door, weer een hek, weer een trap en dan kom je echt bij in het centrum van de pujaris, je ziet de stoel staan van een guru en dan sta je bij een wc waar je moet staan.
Gedoe met broeken, omslagdoeken, geregel maar zo blij dat er toiletten bestaan. Je word weer mee terug genomen door de jongen en liepen weer door allerlei gangetjes en dan sta je weer bij je plaats waar je zat en dat met je pijnlijke knie, maar met een veel lichtere blaas en kon ik wachten op het begin van de ceremonie.
Vlak voor het einde van de ceremonie, wat ik nu denk ik als jammer ervaar, kwam Abijheet ons meenemen om terug te gaan naar de taxi. Geen tijd om te voelen, te kijken, te ervaren, gewoon zijn rug, snel lopend naar de taxi welke hij had gebeld en met de chauffeur had afgesproken op welke plaats hij moest staan.
Nu begrijp ik best wel zijn verantwoording en hij weet vast wel wat een gekkenhuis het zal zijn als iedereen van de Ghat komt, maar in mijn beleving mis je ook een hoop kijkplezier en ervaringsmomenten.

We werden bij het hotel afgezet met de opdracht de volgende ochtend om 7.00 uur echt in de gang klaar te staan want anders waren we te laat voor de zonsopkomst bij de Ganges. Met een knie die niet meer wilde, liep ik strompelend en Bhavandeep medelijdend naar mij de trappen op naar onze kamer, waar wij neerplofte en bedachten dat we toch iets moesten eten. De enige optie was met mijn ontplofte knie de 5 trappen naar boven te nemen en dat hebben wij lachend en met plezier gedaan. Eindelijk zaten wij dan op een dakterras, voor het eerst in dagen, eigenlijk vanaf dag 1 toen wij uit Kerala kwamen, uit te rusten, adem te halen en te genieten van een ijskoffie. En tijdens dit rustmoment kwam er de hijgende restaurantbeheerder vertellen dat er een man met een cadeau beneden in de hal stond.

Voor nu genoeg, volgende keer vertel ik over deze man en de ceremonie.  Tot gauw,  Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg
facebook
Youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolaksmi@hotmail.com

Varanasi: Eerst je trouwakte ondertekenen in Varanasi en dan naar Ma Ganga

In vele families in Varanasi, is het gebruikelijk dat wanneer er een bruid in de familie komt vlak na het afsluiten van het huwelijk, dat ze allereerst naar de Ghats gaan voor het bijwonen van de Ganga-puja. Alleen wanneer de bruid de zegeningen heeft ontvangen van Moeder Ganga Maiyya kan ze de voeten van haar schoonfamilie aanraken. Mijn neefjes vrouw had zeer speciale instructies ontvangen om met haar nieuwe echtgenoot naar de rivier te gaan om de puja bij te wonen. Haar opgedragen taak zorgde voor veel plezier in de familie, omdat ze als familie besloten om met zijn allen een boottocht op de rivier de Ganges te maken en in de boot deel te nemen aan de avondceremonie.

De laatste jaren wordt er elke avond een aarti gehouden voor Gangaji op de Dashashwamedh Ghat. De beste manier om deze aarti te ondergaan is vanuit een boot welke dicht bij de aartiplaats ligt. Tijdens de tocht over het water komt men wat zaken tegen die heel belangrijk zijn voor Varanasi. Bijvoorbeeld Tulsidas schreef hier de Ramcharitmanas. Het oudste gebouw is de Kund in Varanasi en ook de andere kant, want bij de avond is Ram Nagar fort zo prachtig om te zien. Je kunt ook de pontoon brug zien.  Hier is de Ghat welke  is gebouwd door Ahilyabai Holkar de plaats waar de pelgrims elke ochtend hun loopoefeningen doen.  Op de Ghats zie je mensen hun kleren wassen. Verderop zie je een moskee welke gebouwd is door Aurangzeb. En daar ligt de plek waar de lichamen worden gecremeerd. En de beste plek om Varanasi te overzien is van de Malviya brug. Chet Singh Ghat had de speciale interesse van mijn nieuwe aangetrouwde nichtje. Haar echtgenoot mijn neef legde haar alles uit tot in de kleinste details, alsof hijzelf zoals Maharaja Chet Singh op een paard de Ganges insprong om het leger van Warren Hastings te ontvluchten.

De eigenaar van de boot waar ze in vaarde legde aan bij de Ghats van Dashashwamedh. Het was er erg druk en de tempelbellen waren al aan het luiden op alle Ghats. Er waren wel 1000 diya’s (vuurtjes) op het water van de Ganges aan het drijven.

5 Pujaris stonden op speciale jetties en verzorgde de aarti met enorme thaals met vele lichtjes erop. De geluidsbanden op de Ghats gaven de mensen die deze aarti bezochten de mantra Jai Gange Maata en iedereen op de Ghats die deze mantra kenden zongen mee. Mensen klappen mee op het ritme van de drums. De cymbalen weerklonken als een concert in onze harten. Vanuit het niets werd het een spiritueel feest , de machtige rivier barstte uit zijn voegen van klank, kleur, geur en het werd een explosie van gevoel toen het eindslot van de mantra werd gezongen. Bolo Ganga Maiya Ki. Vanuit je buik, maag, hart komt de energie met volle lagen uit je mond en kan je de Goddelijke moeder ervaren. En het gevoel van vrede en veiligheid wordt over je uit gegooid.

Dit verhaal geeft zo mooi het gevoel weer welke ik voelde tijdens deze aarti.

Later zou blijken dat mijn hoogtepunt niet in de Kumbha Mela lag maar hier bij de Ganges. Na de aarti en het naar bed gaan, kwam mijn hoogtepunt, mijn puja aan Ma Ganga. En ja wat een zegening kreeg ik daar.

Veel liefs uit Langeweg.....Kamala

 

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg

Youtube

facebook

blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi

yogastudiolaksmi@hotmail.com