De maha kumbh mela is de grootste pelmigrage welke een mens op deze aarde kan houden. Alle grote Guru's, Yogi's, Baba's zullen daar aanwezig zijn op 10 februari 2013. Ik, Kamala ging mijn prelgrimage maken via Goa (aanpassen), Kerala (gezondheid), New Delhi (cultuur) Varanasi en Allahabad (spiritualiteit) om te eindigen in de Kumbha Mela 2013 om daar bij de Ganges te eindigen.
Er is een advies vanuit de Sikh Gemeenschap. Als je een Yogi tegenkomt ren dan zo hard weg als je kunt. Het zijn Meesters in manipuleren.. Yogi’s hebben maar een
doel. Zij zijn niet religieus, zij willen de Paramatman, dus God in zichzelf
realiseren. En als ze dat hebben bereikt dan zijn ze God en moeten ze ook als God
vereerd worden. Hier een video van Ohm over dit onderwerp
Mijn doel was om 3 yogi’s te ontmoeten en met deze Yogi's op de
foto te gaan, gewoon om aan jullie te laten zien dat wij er echt geweest zijn. Ben zelfs bij een Guru
geweest. Ik kon niets met hem en hij kon niets met mij. Door wat ik daar
ervaarde besefte ik dat ik alles gerealiseerd had in mijn leven wat er te
realiseren is. De belangrijkste les in je leven is jezelf vinden en je taak in dit leven goed uit te voeren. Verder is het goed te accepteren dat God er is. Dit kan in een onpersoonlijke of persoonlijke vorm zijn. Nu kan ik terug naar Nederland en als
een gewone Nederlandse vrouw mijn leven verder uitdienen.
Lieve allemaal Goeiemorgen uit Allahabad
10th februari 2013, 9.00 uur
tv reportage allahabad 10 febr. 2013 Ik zit nog steeds naar de tv te kijken
in het restaurant van ons hotel. Daar zag ik de beelden over de kumbh mela
voorbij komen. Het is vandaag de dag van de grote parade en het Royal bath van
the naga baba's.
Mensen komen voor hun eigen Guru, zijn volgelingen van
bepaalde baba’s.
Er zijn grote en kleine
kampen, grote en kleine groeperingen.
De yogakampen, waarbij Nityananda en Ravi
Chankar bijvoorbeeld leiding hebben trekken enorme hoeveelheden mensen naar
zich toe.
Er zijn ook massa’s mensen die in de kampen komen werken als
schoonmakers, koks, De grote kampen hebben enorme velden toegewezen gekregen en
hebben die volgebouwd met tenten en gastenverblijven. Als je hoog genoeg in de hiërarchie
staat hebben soms ook hun eigen stuk
strand aan de Ganges. We zitten nu naar Chankaracharya te kijken die op de praalwagen rondgereden wordt. Er was een grote rel om hem heen, de rel was al weken aan de gang. Hij weigerde te komen. De reden hij kreeg niet de beste plaats op de kumba mela. Zijn ego was groter dan het bad wat zoals verteld werd alle zonden wegneemt. Dus misschien is hij nu wel zijn dip aan het nemen, en zijn al deze ego dingen weer van zijn canto afgeschreven. Nu zijn dit de verhalen die ik te horen kreeg in het restaurant, maar het kan ook zijn dat het misschien met de Kumbh mela 2015 te maken heeft.
Gehoor gevend aan de lokroep van de Ganges, wordt er verteld dat Koningen hun troon verlieten, filosofen van hun pad afraakten en gingen Rishi's, Yogi's, Heiligen en Wijzen in extase. Door alle tijden heen prees men de onuitputtelijke genezende krachten van haar wateren. In de ogen van de Wereld is de Ganges een rivier als alle andere, maar voor de Hindoe is Zij de Moeder, die hem van kinds af aan verzorgt en hem op zijn stervensuur weer tot zich neemt.
Probeer de verhalen over de Ganges tot je te nemen, want ieder die over het verhaal van Ma Ganga verneemt is gezegend voor de rest van zijn leven.
Wie een bad neemt in haar reinigende wateren wordt bevrijd van al zijn onzuiverheden.
Wie zich in zijn meditatie op haar concentreert zal op het uur van zijn sterven waarlijk door haar worden opgenomen en voor eeuwig bevrijd zijn van het rad van wedergeboorte.
DAT IS WAT HINDOES GELOVEN AANGAANDE GANGA NADI - MOEDER VAN HET INDIASE VOLK. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Geloof en godsvertrouwen zijn diep verankerd in het Indiase Volk. Zij zijn het erfgoed van voorvaderen, die nakomelingen waren van de Rishi's die voor ons hebben geleefd. De Hindoe zoekt het bewijs voor de uiteindelijke waarheid in zijn eigen ervaring. De Westerse mens is ernaar op zoek met zijn scherpe verstand en denkt het zo te kunnen ontdekken.
Het zijn in feite twee kanten die elkaar aanvullen. Beide maken zij deel uit van hetzelfde geheel. De een eet de vrucht, de ander praat erover. Voor beide valt iets te zeggen.
Mijn eigen ervaring in de ontmoeting met mensen uit India tijdens ons samenzijn in de Kumbh Mela zijn geweldig. Van hun naar mij (ons) toe en van mij (ons) naar hen toe. Het was een samensmelting op hoog niveau. En ja, ik heb het al eerder gezegd ik voel me erg gezegend en dat is ook bevestigd door de |Mahamandalashwar die in mijn leven was. Die zei meerdere keren: Kamala You are so blessed, we are not normal people, we are not here for 1 person, but for many people.
Dus ook dit blog voelt aan een zegen. Hoop echt dat jullie de tijd nemen om niet alleen vanuit je hoofd te lezen, maar ook de gave hebben om in je gevoel mee te gaan op deze reis die over een paar dagen zal eindigen op het vliegveld in Varanasi waar we weer in het vliegtuig stappen om naar huis toe te gaan. Naar mijn eigen cultuur in Nederland, waar ik mijn taak verder ga uitvoeren.
schreef hierover: deze rivier wordt elk jaar daar vele duizenden mensen bezocht en met de Kumbh Mela door vele miljoenen mensen. Het water van de Ganges heeft een merkwaardige eigenschap en dat is het feit dat de Ganges zichzelf reinigt. Deze reiniging van de Ganges daar breken de wetenschappers hun hoofd over.
Als je met eigen ogen kunt vaststellen zie je hoe die duizenden mensen zich er hun rituele bad innemen, terwijl anderen hun kleren en kookgerei erin wassen, dat er honden, koeien en buffels in het water zijn. Er lijken in kunnen drijven, kleine kinderen die overleden zijn met stenen verzwaard op de bodem van de Ganges liggen. Het gevolg is dat het water helemaal bruin kan worden en de pelgrims met een laag slijm kunnen worden omspoeld.
Nu komt het wonderlijke: Neem je echter een glas van dit bruine en bijna ondoorzichtige geworden water uit de rivier, dan zie je tot je grote verbijstering al snel hoe de smerige kleur verdwijnt en de vloeistof in het glas weer volkomen helder wordt.
Zoals al eerder gezegd, de wetenschap heeft hiervoor geen enkele verklaring. Ik laat het graag aan jullie over wat jullie hierover vinden.
Yesudian is een yogameester uit India die zich in 1987 vestigde in Zwitserland. In die tijd dat dit boek werd uitgebracht kreeg Yesudian de volgende vraag voorgeschoteld: Waarom wordt de Ganges door hindoes als de heiligste rivier van India beschouwd. en zijn antwoord was: Komt U maar naar India en blijf er een tijd om te zien hoe de Indiërs leven. Er zal een wereld voor U opengaan, een wereld die u nooit zal leren kennen aan de hand van boeken en lezingen. Hij zei: Ook al is het Indiase volk er fysiek slecht aan toe, het weet kracht te putten uit zijn geloof. Het geloof staat centraal in het leven van een Hindoe; alles wat hij doet, komt voort uit zijn geloof in God. Zonder overdrijving kan worden gesteld dat de hindoe met God in zijn gedachten opstaat, dat hij met God eet, werkt, slaapt en sterft. Voor hem is het hele universum niets anders dan God.
De aan alle ten grondslag liggende vijf elementen: ether, lucht, vuur, water en aarde worden door de hindoes enorm vereerd. Ieder van deze vijf kosmische principes beschouwt hij als een goddelijk wezen en als zodanig aanbidt hij ze ook. Om die reden zijn ook bepaalde rivieren in hun ogen heilig. Hun oorsprong is me de schitterendste legendes omgeven. Dit geldt in het bijzonder voor de Ganges.
Voor miljoenen Indiërs is het geen gewone rivier, want een oude legende wil dat ze in de hemel is ontsprongen en zich van daaruit op de aarde heeft gestort, dit om de mensen te voeden en hun zonden weg te wassen.
lieve allemaal Na de boottocht op de Ganges had ik het eindelijk voor elkaar......de gids zou zich een uur terugtrekken en ons een heel uur onze eigen gang laten gaan.
Wat een opluchting was dat, even geen rug zien van de gids, even niets moeten, gewoon stilstaan wanneer ik dat wilde, kijken naar datgene wat mijn aandacht trok, lopend tussen de mensen en aankomend bij de pujaris (brahmanen die klaar zaten om mensen te helpen met het uitvoeren van een Puja voor Ma Ganga. Ook ik werd aangesproken door een Pujari die mij naar zich toeriep. Ga zitten zei hij: en hij begon met tilak te werken. Tilak is een soort klei welke gebruikt wordt om tekens op je huid aan te brengen. Het werd een zeer ingetogen ritueel welke Bhavandeep gefilmd heeft. Op de video staat precies wat de stippen betekende. Wat ik mij ervan kan herinneren dat deze Brahmaan heel zachte handen had, liefdevol en verder dat toen hij mij vroeg of ik zussen of ouders had, neen moest zeggen, ook op zijn vraag of ik een man had moest ik neen zeggen. Even voelde ik een beweging in hem op deze antwoorden.
Hij zegende mij met het verzoek aan Ma Ganga voor een goede man en goed karma. De foto's zeggen naar mijn idee genoeg en de video zal verder alles uitleggen. Nu ik weer in Nederland ben, kan ik wel zeggen dat dit voor mij het mooiste moment van de pelgrimsreis naar Allahabad was.
Hier onderstaand de video die laat zien hoe een Puja in Varanasi uitgevoerd wordt. Het nazingen van de mantra's ging niet zo best, kreeg niet de goeie toon te pakken, maar dat deed niets af van de goeie intentie die ik erbij voelde.
Na het beëindigen dag gingen we op weg naar het laatste onderdeel van deze reis. De Kumbh Mela 2013 in Allahabad. Lieve groeten van mij, Kamala
De ochtend van de boottocht moesten wij heel vroeg opstaan. De gids Abhijeet had ons duidelijk gemaakt dat wij om 7.00 uur in de ochtend moesten vertrekken naar de Ghats om het meest mooie moment van de opgaande zon mee te maken, Na de overvolle dag van gisteren was het opstaan niet echt gemakkelijk, maar daar stonden we dan, beneden in de hal helemaal klaar voor de dag die zou gaan komen.
Er zaten al wat andere mensen te wachten op hun reisleider en die was er dus ook om 7.00 uur. Maar wij liepen om 10 over 7 te ijsberen, en ons af te vragen waar onze gids was. Naar buiten lopend alsof hij er dan eerder zou zijn. Kwart over 7 nog geen gids. Wij hebben de receptionist gevraagd om de gids te bellen nadat wij het visitekaartje van Abhijeet aan hem hadden gegeven. Abhijeet vertelde aan de receptionist dat hij binnen 5 minuten bij ons zou aankomen. Maar na 10 minuten geen gids te zien. Er was een gids van een andere maatschappij die geen groep had en meelij met ons kreeg. Het liep intussen tegen half acht, hij zei, het heeft geen zin meer om te gaan, het mooie van de zonsopgang is dan allang voorbij. Als jullie gids niet komt, dan breng ik jullie weg, kunnen jullie toch nog een beetje de sfeer proeven. Precies om half acht kwam onze gids aan, wij in onze taxi en daarna na het uitstappen hard lopend naar de Ghats om nog snel een boot te krijgen. De zon was intussen al een klein stukje boven de aarde. Dus het unieke hebben wij niet gezien, maar genoeg om er toch van te kunnen genieten.
Na afloop van de boottocht en onze ervaring dat ik alleen maar de rug van de gids had gezien, heb ik afgedwongen om een uur alleen rond te wandelen op de Ghats en dat wij, de gids en wij elkaar weer ergens zouden treffen bij de Ghats. Dat bleek naderhand een goed besluit te zijn, want toen was daar ineens MIJN MOMENT de Puja voor MA GANGA.
Later toen wij weer in het hotel waren moest ik weer denken aan de gids van de andere groep. Hij vertelde dat hij liever een grote groep mensen had dan een enkeling zoals wij, de reden......ze verdienen dan meer geld.
Elke avond, dus ook bij regen, hagel etc. zal de aarti voor Ma Ganga in Varanasi plaatsvinden. De aarti begint om 19.00 bij het vallen van de avond.
Een aarti is een zeer krachtige en verheffend ritueel om bij te wonen. Hier zal ik een klein beetje uitleggen hoe een aarti er uit kan zien.
Wat is de Ganga Aarti?
Een aarti is een devotionele ritueel Het vuur wordt als een offer gebruikt. Het bestaat meestal in de vorm van een verlichte lamp door de Pujari's. "niet pujari's kunnen een kleine diya offeren , dit is een kaars en bloemen. Deze diya's drijven dan op het water van de rivier. De Ganges ook wel Ma Ganga genoemd is de meest heilige rivier van India.
Hoe wordt de Ganga Aarti uitgevoerd?
De aarti vindt plaats aan de oever van Ma Ganga, in Varanasi aan Dashashwamedh Ghat. De lampen zijn verlicht en zowel de bloemen, wierook, vuur, water zal in cirkels, kloksgewijs geofferd worden. Dit alles gebeurt onder de muziek van mantra's.
Hierbij een video gemaakt tijdens deze aarti. Eerst zie je een paar foto's maar dan in levende beelden de aarti.
Het idee hierachter is om de genade en zegen te mogen ontvangen van de Godheid. Na het offeren van het vuur klaar is worden er met de vlammen rondgegaan zodat iedereen in staat is de handen boven het vuur te houden en daarna met hun handen over hun hoofd en voorhoofd te gaan. Dit om zuivering en zegening te ontvangen.
Het was voor mij maar ook voor Bhavandeep een prachtige ervaring, waar we met volle teugen van hebben genoten. Mijn wens zou zijn om toch nog een keer terug te gaan voor een paar dagen.
Dan dit avondritueel mee te maken, staand tussen de mensen. Een keer mee te maken kijkend vanuit een boot. En gewoon zittend op de trappen om te kijken hoe iedereen de ghat verlaat.
Na het verlaten van het ritueel welke wij bijgewoond hebben liepen wij natuurlijk tussen veel mensen in. Er is een foto gemaakt waarop je kan zien hoeveel energie er is. Kijk maar eens naar de energieballen op de foto.
We zijn met heel veel indrukken terug gebracht naar ons hotel.
Het is een ervaring geweest die ik graag met jullie had willen beleven.
hallo lieve allemaal Gisteren heb ik geschreven hoebelangrijk de Ganges is voor de mensen die onder andere in Varanasi en omgeving wonen. Voor mij werd het een ervaring op vele fronten, die nu pas, maanden na onze terugkeer uit India een beetje op zijn plek beginnen te vallen.
Laat ik even het verloop van de dag beschrijven voordat wij op de Ghat aankwamen. Delhi: vroeg opgestaan 6.00 uur Delhi airport, wachten en boarden naar Varanasi Varanasi: aankomst en ontmoeting met nieuwe gids rond een uur of vijf Varanasi: door een druk verkeer naar een hotel buiten het centrum Varanasi: de indrukken van mij en Bhavandeep. Moesten voor het eerst op één kamer slapen Varanasi: snel omkleden voor ons bezoek aan de ceremonie bij de Ganges Varanasi: druk druk druk, de taxi moest ons er ergens op straat eruit gooien en wij moesten verder lopen tussen massa mensen die ook op weg waren naar de ghat Varanasi: wandeling naar de Ghat met als uitzicht de rug van de Gids
We werden opgehaald door Abhijeet onze gids om naar de Ghat te gaan en hij hoopte dat wij nog op tijd aankwamen. Wat ik hierboven al vertelde, India is geen Nederland en het is er altijd druk. Wil je elkaar niet kwijt raken dan moet je elkaar goed in de gaten houden, dus alle prikkels die je krijgt van zittende mensen, winkeltjes, verkopers, yogi's etc. moet je aan je voorbij laten gaan omdat je de rug van de gids in de gaten moet houden. De gids die veel langer en jonger is dan mij, loopt ook veel sneller dan ik kan doen. Dus al met al niet zo relaxed. Maar goed, dan zien we toch de ingang van de Ghats voor ons en zien alle mensen zich verzamelen om een goede plek te veroveren. De gids vroeg of wij boven wilde zitten en dat deden wij. Nu zou ik een andere keuze hebben gemaakt, maar daar later over. We hadden een goede plek, konden alles goed zien, de gids was aardig en het kon beginnen. Maar toen gebeurde er iets op energieniveau.
Op het moment dat ik mijn voet op de Ghat zette, overviel mij een pijn in mijn knie, zo erg, dat ik haast niet kon lopen. Toen ik even later in de stoel zat, begon in mijn linker hersenhelft een energie te draaien die naar beneden zakte en mijn linkerlichaam overnam. Mijn blaas liep ook vol en kon het vocht niet vasthouden.......Was ik bang, ik weet het eigenlijk niet....maar ik zat te wippen op mijn stoel. Ik moest echt naar de toilet........ een toilet maar waar?????? Abhijeet gezocht met mijn ogen en wenkte hem. Ik moet echt, echt, echt naar de toilet.....Hij wenkte een jongen en die nam mij mee. Wouw, wat ik toen beleefde, Een hek door, een steegje in, trapje omhoog, catacombe waar de pujaris hun plek hadden, weer een gangetje door, weer een hek, weer een trap en dan kom je echt bij in het centrum van de pujaris, je ziet de stoel staan van een guru en dan sta je bij een wc waar je moet staan. Gedoe met broeken, omslagdoeken, geregel maar zo blij dat er toiletten bestaan. Je word weer mee terug genomen door de jongen en liepen weer door allerlei gangetjes en dan sta je weer bij je plaats waar je zat en dat met je pijnlijke knie, maar met een veel lichtere blaas en kon ik wachten op het begin van de ceremonie. Vlak voor het einde van de ceremonie, wat ik nu denk ik als jammer ervaar, kwam Abijheet ons meenemen om terug te gaan naar de taxi. Geen tijd om te voelen, te kijken, te ervaren, gewoon zijn rug, snel lopend naar de taxi welke hij had gebeld en met de chauffeur had afgesproken op welke plaats hij moest staan. Nu begrijp ik best wel zijn verantwoording en hij weet vast wel wat een gekkenhuis het zal zijn als iedereen van de Ghat komt, maar in mijn beleving mis je ook een hoop kijkplezier en ervaringsmomenten.
We werden bij het hotel afgezet met de opdracht de volgende ochtend om 7.00 uur echt in de gang klaar te staan want anders waren we te laat voor de zonsopkomst bij de Ganges. Met een knie die niet meer wilde, liep ik strompelend en Bhavandeep medelijdend naar mij de trappen op naar onze kamer, waar wij neerplofte en bedachten dat we toch iets moesten eten. De enige optie was met mijn ontplofte knie de 5 trappen naar boven te nemen en dat hebben wij lachend en met plezier gedaan. Eindelijk zaten wij dan op een dakterras, voor het eerst in dagen, eigenlijk vanaf dag 1 toen wij uit Kerala kwamen, uit te rusten, adem te halen en te genieten van een ijskoffie. En tijdens dit rustmoment kwam er de hijgende restaurantbeheerder vertellen dat er een man met een cadeau beneden in de hal stond.
Voor nu genoeg, volgende keer vertel ik over deze man en de ceremonie. Tot gauw, Kamala
Al een tijdje niets van me laten horen. Van alles gedaan voor de Yogastudio, vrijwilligerswerk gedaan bij Vluchtelingenwerk en yoga/meditatielessen voor ouderen in de leef/woongemeenschap de 7 Schakels in Zevenbergen ook als vrijwilligerswerk gedaan, of zoals wij in de Yoga zeggen Niscam Seva. Maar......eigenlijk zijn het excuses die ik maak. Vind dit stuk uit de reis naar Allahabad het minst leuk om mee bezig te zijn. Blokkeer er zelfs op. Maar ik heb mezelf bij mijn lurven gepakt en heb de laatste dagen video's in elkaar zitten zetten over Old Delhi, wat echt te gek was om mee te maken,
Verder video's gemaakt over onze trip naar Varanasi, deze verhalen komen in de volgende blogs ter sprake, en nu ben ik bezig met de video's van Allahabad. Dus hier gaan we dan, pak het schrijven maar weer op en hoop dat jullie het interessant vinden waar ik over schrijf, hoewel ik denk dat er best wat zinnige dingen in de blogs staan. Tot mijn grote verbazing is het blog al bijna 1500 maal aangeklikt. Niet alleen door jullie natuurlijk, maar toch, haal er 500 hints vanaf die ikzelf heb aangeklikt tijdens het maken van deze blogs , zijn het er toch bijna 1000 hints over die door jullie zijn aangeklikt.
Gisteravond was er een televisie-uitzending over hoe gidsen met toeristen omgaan in de stad Marrakech welke gelegen is in Marokko. Hierin lieten ze zien wat voor soort organisaties erachter zitten, en hoe ze handelen om toeristen uit te buiten en onder druk te zetten. Nu ervaarde ik dit in India minder als in deze reportage, maar dat ligt meer aan het feit dat mensen uit India een andere mentaliteit uitstralen dan de Marokkaanse mensen. Maar het zit hetzelfde in elkaar. Je wordt overal naar toegebracht waar je niet naar toe wil. Verplichte bezoeken aan winkels en markten. Daar verdienen ze hun geld aan. In deze reportage ontvingen deze stromannen 50% van het geld wat je opmaakt in hun winkel, restaurant en/of markt. En als je niet meegaat in die flow, kom je zeker van een koude kermis thuis. Vertelde al in een vorig blog dat de Gids boos was over het feit dat de tip welke ik gaf niet in euro's was.
In mijn blog die later zal verschijnen net voordat wij het vliegtuig zouden pakken naar Nederland had ik zo'n "agressieve" benadering van de Gids, die aan ons was gekoppeld voor de 3 dagen dat wij in Allahabad verbleven en die zijn zin ging doordrijven, tegen onze wil in ondanks het feit dat wij afspraken hadden gemaakt om ons voor de laatste 3 dagen daarmee met rust te laten.
Goeiemorgen, lieve allemaal In onze tour door New Delhi nam de gids ons mee naar een punt in New Delhi waar je niet om heen kunt. Baháí, House of Worship.
DeBahá'í-wettenbenadrukkendat het een huis van aanbidding moet zijn voor alle mensen, alle godsdiensten. Dat ieder op zijn eigen manier muziek mag maken, gebeden op mag zeggen en dat God aanbeden kan worden op confessionele en onconfessionele manieren. dat er wel koren mogen komen maar geenmuzikaleinstrumenten kunnen wordengespeeldbinnenin de ruimte.
Deze foto met dit uitzicht op de tempel is prachtig. Maar zo hebben wij de tempel niet gezien. Zoals ik jullie al eerder heb laten weten, is onze tour op Japanse stijl geleest. Je wordt van punt 1 naar 2 gebracht. Er worden tickets gekocht en lopen maar. Foto hier en daar, dat is het wel. Eerlijkheidshalve moet ik er wel bijzeggen, dat mijn toiletgang me behoorlijk in de weg zat, Bhavandeep geen prater is, dat het weer niet mee zat en ik, wij, totaal geen gevoel bij deze tempel hadden.
Wat ik als prettig en leuk ervaren heb, maar dat is meer geweest in deze reis, waren de kleine dingen die mijn hart raakte. Een hand van een moslimvrouw op mijn arm. Kinderen die foto's van me wilde maken, soms van een Indiase vrouw een blik van herkenning en de spontaniteit, de vriendelijkheid van deze gids en natuurlijk kinderen, veel kinderen.
Ik heb eens even zitten googlen op wat sites, gewoon om reacties te lezen van andere personen die deze tempel hebben bezocht. Wat kwam eruit: onder andere dat het prachtige tuinen heeft, veel rust en stilte biedt, dat het voor elk geloof is. Nu is dit voor Indiase begrippen prachtig, want in de hectiek van New Delhi, de mensenmenigte, het getoeter is er haast geen plek te vinden waar het rustig, stil is.
Maar voor mij, ons, wat het te snel, Japanse manier weet je nog wel.......Dus heb je geen tijd om van de stilte en rust te genieten, gewoon omdat de rug van de gids, die tamelijk snel loopt meer op je netvlies staat dan iets anders. Hierboven een video die iets over de achtergrond van de lotustempel vertelt.
Goeiemorgen lieve allemaal We zijn in dit blog aangeland bij het museum van Indira Ghandi. Ik moest weer naar de toilet toen wij daar aankwamen, mijn buik is nog steeds van slag. Maar goed na deze sanitaire stop konden wij het museum binnengaan.
Maar de indrukken die naar mij toe kwamen hadden een diepte die ik niet had kunnen inschatten. Werd gelijk terug gegooid naar mijn meisjestijd. Vanaf mijn 8e jaar hadden wij pas een televisie. Er waren nog maar 2 kanalen geloof ik, de programma's die ik mij herinner waren dappere dode, later het programma swiebertje en het nieuws waar mijn ouders onder andere naar keken.
Soms zag ik een vrouw met wit haar en een zwarte lok, of was het juist andersom op de televisie en ik weet wel dat ik toen al dacht, dat wil ik ook, ik wil als deze mevrouw zijn.... Niet wetende dat mijn leven later zo andere wending zou nemen en zo Indiaas geteint zou zijn. Als klein meisje wilde ik al zoveel dingen niet, zaken die voor mijn moeder zo belangrijk waren...... Ik wilde niet aan tafel zitten, maar zat altijd op de grond.... Mijn ouders zijn waren echte vlees/vis eters, rookten, dronken alcohol, allemaal zaken die ik niet wil en nooit doe. Als ik dus in landen als Azie of Arabie komt, voel ik mij daar zoveel meer thuis dan hier in Holland. Maar goed Indira Ghandi. Wat wel een vreemde ervaring is, dat ik ook vanuit de Sikh gemeenschap een naam heb mogen ontvangen. Siri Arti.......maar wat ik me nooit beseft heb, is dat India Ghandi, Amritsar de gouden tempel heeft laten aanvallen , waarbij meer dan duizend doden zijn gevallen. Zij zelf is vermoord, door haar lijfwacht, een Sikh met dezelfde bloedgroep als zij, iemand die zij zeer toegedaan was. Ook haar zoon die haar heeft opgevolgd is vermoord. Al met al, ik heb genoten van de tour door dit museum. De gids was geweldig, maar ook de diepte van mijn gevoel hierbij maakte het zeer speciaal. Voor Bhavandeep lagen dit soort zaken toch niet even iets anders. Hij is nu 40 jaar oud en heeft deze periode van Indira Ghandi niet in zijn geheugen zitten. Wel vertelde hij ons, dat hij het toch zeer indrukwekkend had gevonden. Ook de kleren waarin India Ghandi en haar zoon die ook vermoord is, daar waren gaven qua gevoel zeker een meerwaarde.
Na afloop nog wat petjes voor de kleinkinderen gekocht en toen werden we noodgedwongen naar een gesponsord marktje gebracht, iets wat een behoorlijke afbreuk deed aan het gevoel welke ik in het museum had opgedaan. Je moet gelijk omschakelen en tegen de verkopers alleen maar zeggen dat je niet wil...... en je gaat toch met een naar gevoel weg.....want ik begrijp maar al te goed hoeveel uren deze mannen/jongens, vrouwen moeten staan om eigenlijk alleen maar neen te moeten horen. Als afsluiting nog even naar de toilet en dan weer naar onze chauffeur en taxi.
De dag begon met een ontbijt. Daarna kwamen de gids en de chauffeur binnen. Het weer was koud, erg Nederlands, maar met een omslagdoek om moest het wel gaan lukken. India Gate (officieel: All India War Memorial) De eerste toeristische bezienswaardigheid was India gate, hier wat informatie India gate een triomfboog in New Delhi. De boog is 42 meter hoog de is gemaakt naar voorbeeld van de Arc de Triomphe in Parijs. Het monument is ter herinnering aan de Brits-Indië tijd. In de eerste wereldoorlog zijn er veel mensen gestorven in die strijd. In de boog zijn 90.000 namen gegraveerd van die soldaten en worden zo op die manier geëerd. Over deze India Gate is niet zoveel te vertellen, behalve dat het erg koud was, na Kerala, waar wij die dag eerder vandaan kwamen. Daar was het 34 graden en hier zo rond een graad of 17. Wat was ik blij met de omslagdoek. Zal er nog wat foto's bijdoen.
Zomaar een propje papier, maar in eerste instantie dacht ik dat er een poppetje lag.
We stapten gelukkig snel weer in de auto, reden over de weg naar het gouvernementsgebouw en de weg waarop wij reden werden de militaire parades gehouden en reden door Delhi heen naar het Indira Ghandi museum.
