Posts tonen met het label Varanasi. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Varanasi. Alle posts tonen

zaterdag 18 mei 2013

Allahabad: de lokroep van de Ganges en het geloof van de Hindoe's

Lieve allemaal


Gehoor gevend aan de lokroep van de Ganges, wordt er verteld dat Koningen hun troon verlieten, filosofen van hun pad afraakten en gingen Rishi's, Yogi's, Heiligen en Wijzen in extase. Door alle tijden heen prees men de onuitputtelijke genezende krachten van haar wateren. In de ogen van de Wereld is de Ganges een rivier als alle andere, maar voor de Hindoe is Zij de Moeder, die hem van kinds af aan verzorgt en hem op zijn stervensuur weer tot zich neemt.



Probeer de verhalen over de Ganges tot je te nemen, want ieder die over het verhaal van Ma Ganga verneemt is gezegend voor de rest van zijn leven.
  • Wie een bad neemt in haar reinigende wateren wordt bevrijd van al zijn onzuiverheden.
  • Wie zich in zijn meditatie op haar concentreert zal op het uur van zijn sterven waarlijk door haar worden opgenomen en voor eeuwig bevrijd zijn van het rad van wedergeboorte.
DAT IS WAT HINDOES GELOVEN AANGAANDE GANGA NADI - MOEDER VAN HET INDIASE VOLK.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
Geloof en godsvertrouwen zijn diep verankerd in het Indiase Volk. Zij zijn het erfgoed van voorvaderen, die nakomelingen waren van de Rishi's die voor ons hebben geleefd. 
 
De Hindoe zoekt het bewijs voor de uiteindelijke waarheid in zijn eigen ervaring.
De Westerse mens is ernaar op zoek met zijn scherpe verstand en denkt het zo te kunnen ontdekken.

Het zijn in feite twee kanten die elkaar aanvullen. Beide maken zij deel uit van hetzelfde geheel. De een eet de vrucht, de ander praat erover. Voor beide valt iets te zeggen.

Mijn eigen ervaring in de ontmoeting met mensen uit India tijdens ons samenzijn in de Kumbh Mela zijn geweldig. Van hun naar  mij (ons) toe en van mij (ons) naar hen toe. Het was een samensmelting op hoog niveau. En ja, ik heb het al eerder gezegd ik voel me erg gezegend en dat is ook bevestigd door de |Mahamandalashwar die in mijn leven was. Die zei meerdere keren: Kamala You are so blessed, we are not normal people, we are not here for 1 person, but for many people.


Dus ook dit blog voelt aan een zegen. Hoop echt dat jullie de tijd nemen om niet alleen vanuit je hoofd te lezen, maar ook de gave hebben om in je gevoel mee te gaan op deze reis die over een paar dagen zal eindigen op het vliegveld in Varanasi waar we weer in het vliegtuig stappen om naar huis toe te gaan. Naar mijn eigen cultuur in Nederland, waar ik mijn taak verder ga uitvoeren.

met vriendelijke groeten, Kamala

yogastudiolaksmi@hotmail.com

Allahabad: Paramahansa Ramakrishna an de genezende werking van de Ganges

Lieve allemaal

Er is een overlevering van Ramakrishna, dat was een groot Yogi die leefde aan de Ganges dichtbij Calcutta. Hij heeft geleefd van van  18 februari 183616 augustus 1886),  Elke dag werd deze Ramakrishna bezocht door pelgrims die vol overgave en verering de voeten van de Meester aanraakten. Dit is verteld door Yesurian.
 
De onreine uitstraling van de mensen die Hem aanraakten, deed Ramakrishna geen goed, want aan het eind van de dag had Hij altijd een akelig brandend gevoel over Zijn hele lichaam. De onvolkomenheden van de mensen waren op Hem overgegaan. Als de avond viel, ging Hij via het tempelterrein naar beneden waar de Ganges stroomde. Nadat Hij een tijdje in de rivier had gezeten, verdwenen Zijn pijnen geheel. Zo waste het water van de Ganges de aan hem vastzittende pijnen geheel weg.



Het water van de Ganges staat bekend om zijn genezende eigenschappen. Het valt niet te loochenen dat de stad Varanasi een enorme spirituele uitstraling bezit. Het is als zoals Yesudian zegt een magneet die je naar je innerlijke centrum brengt. Is het dan een wonder dat miljoenen pelgrims uit heel India en de rest van de wereld naar deze heilige stad komen om een bad in de Ganges te nemen.

maandag 13 mei 2013

Varanasi: Mijn mooiste ervaring van deze reis was de Puja voor Ma Ganga x

lieve allemaal
Na de boottocht op de Ganges had ik het eindelijk voor elkaar......de gids zou zich een uur terugtrekken en ons een heel uur onze eigen gang laten gaan. 

Wat een opluchting was dat, even geen rug zien van de gids, even niets moeten, gewoon stilstaan wanneer ik dat wilde, kijken naar datgene wat mijn aandacht trok, lopend tussen de mensen en aankomend bij de pujaris (brahmanen die klaar zaten om mensen te helpen met het uitvoeren van een Puja voor Ma Ganga.
Ook ik werd aangesproken door een Pujari die mij naar zich toeriep. Ga zitten zei hij: en hij begon met tilak te werken. Tilak is een soort klei welke gebruikt wordt om tekens op je huid aan te brengen.
Het werd een zeer ingetogen ritueel welke Bhavandeep gefilmd heeft. Op de video staat precies wat de stippen betekende. Wat ik mij ervan kan herinneren dat deze Brahmaan heel zachte handen had, liefdevol en verder dat toen hij mij vroeg of ik zussen of ouders had, neen moest zeggen, ook op zijn vraag of ik een man had moest ik neen zeggen. Even voelde ik een beweging in hem op deze antwoorden. 

Hij zegende mij met het verzoek aan Ma Ganga voor een goede man en goed karma. De foto's zeggen naar mijn idee genoeg en de video zal verder alles uitleggen. Nu ik weer in Nederland ben, kan ik wel zeggen dat dit voor mij het mooiste moment van de pelgrimsreis naar Allahabad was.


Hier onderstaand de video die laat zien hoe een Puja in Varanasi uitgevoerd wordt. Het nazingen van de mantra's ging niet zo best, kreeg niet de goeie toon te pakken, maar dat deed niets af van de goeie intentie die ik erbij voelde.



Na het beĆ«indigen  dag gingen we op weg naar het laatste onderdeel van deze reis. De Kumbh Mela 2013 in Allahabad
. Lieve groeten van mij, Kamala


zondag 5 mei 2013

Varanasi: burning ghats en een aardige conversatie

Lieve allemaal


Voordat ik jullie meeneem naar mijn hoogtepunt in Varanasi, de Puja voor Ma Ganga die voor mij uitgevoerd werd, wil ik het laatste stukje van onze boottour vertellen. Op de boot hadden de gids en ik een aardige conversatie over leven vanuit je hoofd of vanuit je hart. Hier is een video over gemaakt en als jullie je niet teveel ergeren aan mijn slechte uitspraak van het Engels is het een video die zeker de moeite waard is om te kijken.




Verder zagen wij mannen de was doen aan de Ghats. Ook de familieleden van de gecremeerde personen waren zich ritueel aan het baden in de Ganges. Verder had Bhavandeep zijn gekregen papieren lotus met kaarsje van Bhajanpreet meegenomen in deze bootrondvaart. Je ziet hem dus ook alles voorbereiden om de lotus met tekst aan de Ganges te offeren.

Later kwamen wij voorbij de Burning Ghats waar wij absoluut geen foto's mochten maken.

De gids vertelde ons, dat rond het tijdstip dat wij daar waren de lichamen al helemaal opgebrand waren. De lichamen werden vooral in de nacht en vroege ochtenduren op de brandstapels gelegd en aangestoken. Verder vertelde hij dat kleine kinderen niet gecremeerd werden. Deze kinderen werden omwikkeld met stenen en in de rivier gegooid, zodat zij terecht zouden komen op de bodem van de Ganges. Al met al veel indrukken en nog stil nagenietend zittend in de boot naderde wij ons eindpunt van de boottour.
 
 
 
Veel lieve groeten, Kamala
 

zaterdag 4 mei 2013

Varanasi: de zegeningen zijn niet te tellen


 
Al je zonden worden vergeven als je met het water van de Ganges in aanraking komt. En als je dan net zoals ik nog een Tulsi-mala mag dragen, die door shri shri 1008 Mahamandalashwar, chief commander of the Juna Akhara in mijn leven ingewijd is, dan kan je met recht zeggen, ik ben een gezegend mens.

                                                         Lieve groeten, Kamala

Varanasi: we zitten eindelijk in een boot op de Ganges

Lieve allemaal


Kamala zittend in een bootje genietend van alles wat er gebeurd
Eindelijk zaten we dan in een boot op de Ma Ganga. Ik kan hier heel veel over vertellen, men kan ook heel veel over de Ghats googlen, maar hier een klein beetje informatie over de Ghats. 

De Ghats op de oostelijke oever van de rivier de Ganges is het doel van de meeste pelgrims naar de heilige stad. Ghats is een talud met trappen die leidt tot aan de rand van een rivier. TweeĆ«nvijftig Ghats zijn er op de oostelijke oever van de Ganges en dit over een afstand van bijna 5 km. De meeste van de Ghats dateren uit de 18e eeuw en werden gebouwd onder koninklijke bescherming, maar er zijn geen geschriften uit die tijd die dit  weergegeven: toen de eerste Ghats werd gebouwd.
 
Zonsopgang is de beste tijd om de Ghats te aanschouwen; tegen de tijd dat de eerste stralen van de zon op de Ghats schijnen is  Varanasi in een gloed van goud licht gevangen en al een en al leven.  
 
 
 










Duizenden mensen verzamelen zich dan al op de Ghats voor hun vroege ochtend duik. De Ghatias (priesters), zie je badend  en versierd met vibuthi (as)  op hun voorhoofd. Ze hebben hun zitplaatsen al gereed gemaakt  met stro en hun paraplu's opgezet. Het geld voor hun levensonderhoud  verdienen zij door hun zegen aan de zwemmers te geven en voor deze zegen vragen ze dus een vergoeding.
 
 
(op de video hierboven zing ik de Gayatrimantra, dit is een mantra die gezonden hoort te worden bij opkomende zon.  

De  boten drijven dan tevens op de rivier. En ondanks alle activiteiten gaande in en rond de Ghats, heerst een onverstoord sereniteit.
Honderden pelgrims zie je  yoga beoefenen, staande in het midden van het water bij het opkomen van de rijzende zon. De zon wordt aanbeden met de Surya kriya/mantra, of ze mediteren.
 
Voor nu stop ik even maar ga binnenkort weer verder met de prachtige ervaringen op de Ganges.  Lieve groeten, Kamala
 
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi

Varanas: de boottocht die bijna niet doorging

lieve allemaal
ons hotel net buiten het centrum van Varanasi
 

De ochtend van de boottocht moesten wij heel vroeg opstaan. De gids Abhijeet had ons duidelijk gemaakt dat wij om 7.00 uur in de ochtend moesten vertrekken naar de Ghats om het meest mooie moment van de opgaande zon mee te maken,  Na de overvolle dag van gisteren was het opstaan niet echt gemakkelijk, maar daar stonden we dan, beneden in  de hal helemaal klaar voor de dag die zou gaan komen.

Er zaten al wat andere mensen te wachten op hun reisleider en die was er dus ook om 7.00 uur. Maar wij liepen om 10 over 7 te ijsberen, en ons af te vragen waar onze gids was. Naar buiten lopend alsof hij er dan eerder zou zijn. Kwart over 7 nog geen gids. Wij hebben de receptionist gevraagd om de gids te bellen nadat wij het visitekaartje van Abhijeet aan hem hadden gegeven.  Abhijeet  vertelde aan de receptionist dat hij binnen 5 minuten bij ons zou aankomen. Maar na 10 minuten geen gids te zien.
Er was een  gids van een andere maatschappij  die geen groep had en meelij met ons kreeg. Het liep intussen tegen half acht, hij zei, het heeft geen zin meer om te gaan, het mooie van de zonsopgang is dan allang voorbij. Als jullie gids niet komt, dan breng ik jullie weg, kunnen jullie toch nog een beetje de sfeer proeven.
Precies om half acht kwam onze gids aan, wij in onze taxi en daarna na het uitstappen hard lopend naar de Ghats om nog snel een boot te krijgen. De zon was intussen al een klein stukje boven de aarde. Dus het unieke hebben wij niet gezien, maar genoeg om er toch van te kunnen genieten.

Na afloop van de boottocht en onze ervaring dat ik alleen maar de rug van de gids had gezien, heb ik
afgedwongen om een uur alleen rond te wandelen op de Ghats en dat wij, de gids en wij elkaar weer ergens zouden treffen bij de Ghats. Dat bleek naderhand een goed besluit te zijn, want toen was daar ineens MIJN  MOMENT de Puja voor MA GANGA.

Later toen wij weer in het hotel waren moest ik weer denken aan de gids van de andere groep. Hij vertelde dat hij liever een grote groep mensen had dan een enkeling zoals wij, de reden......ze verdienen dan meer geld.  



lieve groeten, Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
Facebook
youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
Yogastudiolaksmi@hotmail.com

donderdag 25 april 2013

Varanasi: Ganga Aarti aan de Dashashwamedh Ghat

Elke avond, dus ook bij regen, hagel etc. zal de aarti voor Ma Ganga in Varanasi plaatsvinden. De aarti begint om 19.00  bij het vallen van de avond.
Een aarti is een  zeer krachtige en verheffend ritueel om bij te wonen. Hier zal ik een klein beetje uitleggen hoe een aarti er uit kan zien.
 
Wat is de Ganga Aarti?
Een aarti is een devotionele ritueel Het vuur wordt als een offer gebruikt. Het bestaat meestal in de vorm van een verlichte lamp door de Pujari's.  "niet pujari's kunnen een  kleine diya offeren , dit is een kaars en bloemen.  Deze diya's drijven dan op het water van de rivier. De Ganges ook wel Ma Ganga genoemd is de meest heilige rivier van India.
Hoe wordt de Ganga Aarti uitgevoerd?
De aarti vindt plaats aan de oever van Ma Ganga, in Varanasi aan Dashashwamedh Ghat. De lampen zijn verlicht en zowel de bloemen, wierook, vuur, water zal in cirkels, kloksgewijs geofferd worden. Dit alles gebeurt onder de muziek van mantra's.
Hierbij een video gemaakt tijdens deze aarti. Eerst zie je een paar foto's maar dan in levende beelden de aarti.
Het idee hierachter is om de genade en zegen te mogen ontvangen van de Godheid. Na het offeren van het vuur klaar is worden er met de vlammen rondgegaan zodat iedereen in staat is de handen boven het vuur te houden en daarna met hun handen over hun hoofd en voorhoofd te gaan. Dit om zuivering en zegening te ontvangen.
Het was voor mij maar ook voor Bhavandeep een prachtige ervaring, waar we met volle teugen van hebben genoten. Mijn wens zou zijn om toch nog een keer terug te gaan voor een paar dagen.


Dan dit avondritueel mee te maken, staand tussen de mensen. Een keer mee te maken kijkend vanuit een boot. En gewoon zittend op de trappen om te kijken hoe iedereen de ghat verlaat.
 

Na het verlaten van het ritueel welke wij bijgewoond hebben liepen wij natuurlijk tussen veel mensen in. Er is een foto gemaakt waarop je kan zien hoeveel energie er is. Kijk maar eens naar de energieballen op de foto.
We zijn met heel veel indrukken terug gebracht naar ons hotel.
Het is een ervaring geweest die ik graag met jullie had willen beleven.
Kamala

Varanasi: Kniepijn in langeweg en Varanasi. Toeval!!!!

Hallo lieve allemaal
 
Gisteren vertelde ik over mijn bezoek aan de Ganges, waarop ik van het ene moment op het andere kniepijn kreeg. 2 Dagen erna kon ik voor het eerst weer op het internet en wat zag ik tot mijn grote verbazing een berichtje van de dochter van mijn buurvrouw Willy.  Mijn buurvrouw was met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Ik schrok daarvan en wilde toch graag weten wat er aan de hand was. Dus heb ik Hulya benaderd om te vragen wat er aan de hand was.............
 
Tot mijn grote verbazing kreeg ik onderstaand berichtje terug van Hulya, de dochter van Willy
 
We zijn net terug uit het ziekenhuis.. me moeder heeft iets aan der knie het zit helemaal vol met vocht en is ontstoken. ze kon niet meer uit bed of iets dergelijks.. dus huisartsenpost erbij geweest en die stuurde gelijk een ambulance omdat ze er ook hoge koorts bij had (38 graden) toen we in het ziekenhuis aankwamen was het al 40 graden geworden. ze heeft nu een infuus waarmee ze antibiotica krijgt.. maar de artsen zijn nog aan het overleggen hoe ze het vocht in der knie weg willen krijgen.. ze is erg versuft van de pijn en loopt een beetje te ijlen van de koorts
 
En op dat zelfde moment in Varanasi waar ik was dit stukje uit mijn reisverslag
 
10 februari 15.37 uur Kniepijn

Toen wij in Varanasi aankwamen was mijn gezondheid fantastisch, niets aan de hand. Ik zette 1 voet op de ghat voor het avondritueel en plots ging mijn knie opspelen. Mijn lichaam vibreerde aan de rechterkant van mijn kruin tot aan mijn knie. Nu heb ik veel last van mijn knie, alhoewel ik me afvraag waar het vandaan komt. Lees ook het wat uitgebreider verslag over wat er gebeurde.
 
Toeval!!!!!  toeval bestaat niet, ik heb er een verklaring voor, nu jullie nog.
 
Veel lieve groeten uit Langeweg
Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
facebook
youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
email yogastudio

woensdag 24 april 2013

Varanasi: zette mijn voet op de Ghat en mijn knie weigerde.

hallo lieve allemaal
Gisteren heb ik geschreven hoe belangrijk de Ganges is voor de mensen die onder andere in Varanasi en omgeving wonen. Voor mij werd het een ervaring op vele fronten, die nu pas, maanden na onze terugkeer uit India een beetje op zijn plek beginnen te vallen.

Laat ik even het verloop van de dag beschrijven voordat wij op de Ghat aankwamen.
Delhi: vroeg opgestaan 6.00 uur
Delhi airport, wachten en boarden naar Varanasi
Varanasi: aankomst en ontmoeting met nieuwe gids rond een uur of vijf
Varanasi: door een druk verkeer naar een hotel buiten het centrum
Varanasi: de indrukken van mij en Bhavandeep. Moesten voor het eerst op ƩƩn kamer slapen
Varanasi: snel omkleden voor ons bezoek aan de ceremonie bij de Ganges
Varanasi: druk druk druk, de taxi moest ons er ergens op straat eruit gooien en wij moesten verder lopen tussen massa mensen die ook op weg waren naar de ghat
Varanasi: wandeling naar de Ghat met als uitzicht de rug van de Gids

We werden opgehaald door Abhijeet onze gids om naar de Ghat te gaan en hij hoopte dat wij nog op tijd aankwamen. Wat ik hierboven al vertelde, India is geen Nederland en het is er altijd druk.
Wil je elkaar niet kwijt raken dan moet je elkaar goed in de gaten houden, dus alle prikkels die je krijgt van zittende mensen, winkeltjes, verkopers, yogi's etc. moet je aan je voorbij laten gaan omdat je de rug van de gids in de gaten moet houden. De gids die veel langer en jonger is dan mij, loopt ook veel sneller dan ik kan doen.   Dus al met al niet zo relaxed. Maar goed, dan zien we toch de ingang van de Ghats voor ons en zien alle mensen zich verzamelen om een goede plek te veroveren. De gids vroeg of wij boven wilde zitten en dat deden wij. Nu zou ik een andere keuze hebben gemaakt, maar daar later over. We hadden een goede plek, konden alles goed zien, de gids was aardig en het kon beginnen. Maar toen gebeurde er iets op energieniveau.
Op het moment dat ik mijn voet op de Ghat zette, overviel mij een pijn in mijn knie, zo erg, dat ik haast niet kon lopen. Toen ik even later in de stoel zat, begon in mijn linker hersenhelft een energie te draaien die naar beneden zakte en mijn linkerlichaam overnam. Mijn blaas liep ook vol en kon het vocht niet vasthouden.......Was ik bang, ik weet het eigenlijk niet....maar ik zat te wippen op mijn stoel.
Ik moest echt naar de toilet........ een toilet maar waar??????  Abhijeet gezocht met mijn ogen en wenkte hem. Ik moet echt, echt, echt naar de toilet.....Hij wenkte een jongen en die nam mij mee.
Wouw, wat ik toen beleefde, Een hek door, een steegje in, trapje omhoog, catacombe waar de pujaris hun plek hadden, weer een gangetje door, weer een hek, weer een trap en dan kom je echt bij in het centrum van de pujaris, je ziet de stoel staan van een guru en dan sta je bij een wc waar je moet staan.
Gedoe met broeken, omslagdoeken, geregel maar zo blij dat er toiletten bestaan. Je word weer mee terug genomen door de jongen en liepen weer door allerlei gangetjes en dan sta je weer bij je plaats waar je zat en dat met je pijnlijke knie, maar met een veel lichtere blaas en kon ik wachten op het begin van de ceremonie.
Vlak voor het einde van de ceremonie, wat ik nu denk ik als jammer ervaar, kwam Abijheet ons meenemen om terug te gaan naar de taxi. Geen tijd om te voelen, te kijken, te ervaren, gewoon zijn rug, snel lopend naar de taxi welke hij had gebeld en met de chauffeur had afgesproken op welke plaats hij moest staan.
Nu begrijp ik best wel zijn verantwoording en hij weet vast wel wat een gekkenhuis het zal zijn als iedereen van de Ghat komt, maar in mijn beleving mis je ook een hoop kijkplezier en ervaringsmomenten.

We werden bij het hotel afgezet met de opdracht de volgende ochtend om 7.00 uur echt in de gang klaar te staan want anders waren we te laat voor de zonsopkomst bij de Ganges. Met een knie die niet meer wilde, liep ik strompelend en Bhavandeep medelijdend naar mij de trappen op naar onze kamer, waar wij neerplofte en bedachten dat we toch iets moesten eten. De enige optie was met mijn ontplofte knie de 5 trappen naar boven te nemen en dat hebben wij lachend en met plezier gedaan. Eindelijk zaten wij dan op een dakterras, voor het eerst in dagen, eigenlijk vanaf dag 1 toen wij uit Kerala kwamen, uit te rusten, adem te halen en te genieten van een ijskoffie. En tijdens dit rustmoment kwam er de hijgende restaurantbeheerder vertellen dat er een man met een cadeau beneden in de hal stond.

Voor nu genoeg, volgende keer vertel ik over deze man en de ceremonie.  Tot gauw,  Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg
facebook
Youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolaksmi@hotmail.com

dinsdag 23 april 2013

Varanasi: Eerst je trouwakte ondertekenen in Varanasi en dan naar Ma Ganga

In vele families in Varanasi, is het gebruikelijk dat wanneer er een bruid in de familie komt vlak na het afsluiten van het huwelijk, dat ze allereerst naar de Ghats gaan voor het bijwonen van de Ganga-puja. Alleen wanneer de bruid de zegeningen heeft ontvangen van Moeder Ganga Maiyya kan ze de voeten van haar schoonfamilie aanraken. Mijn neefjes vrouw had zeer speciale instructies ontvangen om met haar nieuwe echtgenoot naar de rivier te gaan om de puja bij te wonen. Haar opgedragen taak zorgde voor veel plezier in de familie, omdat ze als familie besloten om met zijn allen een boottocht op de rivier de Ganges te maken en in de boot deel te nemen aan de avondceremonie.

De laatste jaren wordt er elke avond een aarti gehouden voor Gangaji op de Dashashwamedh Ghat. De beste manier om deze aarti te ondergaan is vanuit een boot welke dicht bij de aartiplaats ligt. Tijdens de tocht over het water komt men wat zaken tegen die heel belangrijk zijn voor Varanasi. Bijvoorbeeld Tulsidas schreef hier de Ramcharitmanas. Het oudste gebouw is de Kund in Varanasi en ook de andere kant, want bij de avond is Ram Nagar fort zo prachtig om te zien. Je kunt ook de pontoon brug zien.  Hier is de Ghat welke  is gebouwd door Ahilyabai Holkar de plaats waar de pelgrims elke ochtend hun loopoefeningen doen.  Op de Ghats zie je mensen hun kleren wassen. Verderop zie je een moskee welke gebouwd is door Aurangzeb. En daar ligt de plek waar de lichamen worden gecremeerd. En de beste plek om Varanasi te overzien is van de Malviya brug. Chet Singh Ghat had de speciale interesse van mijn nieuwe aangetrouwde nichtje. Haar echtgenoot mijn neef legde haar alles uit tot in de kleinste details, alsof hijzelf zoals Maharaja Chet Singh op een paard de Ganges insprong om het leger van Warren Hastings te ontvluchten.
De eigenaar van de boot waar ze in vaarde legde aan bij de Ghats van Dashashwamedh. Het was er erg druk en de tempelbellen waren al aan het luiden op alle Ghats. Er waren wel 1000 diya’s (vuurtjes) op het water van de Ganges aan het drijven.
5 Pujaris stonden op speciale jetties en verzorgde de aarti met enorme thaals met vele lichtjes erop. De geluidsbanden op de Ghats gaven de mensen die deze aarti bezochten de mantra Jai Gange Maata en iedereen op de Ghats die deze mantra kenden zongen mee. Mensen klappen mee op het ritme van de drums. De cymbalen weerklonken als een concert in onze harten. Vanuit het niets werd het een spiritueel feest , de machtige rivier barstte uit zijn voegen van klank, kleur, geur en het werd een explosie van gevoel toen het eindslot van de mantra werd gezongen. Bolo Ganga Maiya Ki. Vanuit je buik, maag, hart komt de energie met volle lagen uit je mond en kan je de Goddelijke moeder ervaren. En het gevoel van vrede en veiligheid wordt over je uit gegooid.
Dit verhaal geeft zo mooi het gevoel weer welke ik voelde tijdens deze aarti.
Later zou blijken dat mijn hoogtepunt niet in de Kumbha Mela lag maar hier bij de Ganges. Na de aarti en het naar bed gaan, kwam mijn hoogtepunt, mijn puja aan Ma Ganga. En ja wat een zegening kreeg ik daar.
Veel liefs uit Langeweg.....Kamala
 

maandag 22 april 2013

Varanasi: Hotel zonder lift

We zijn geland in Varanasi, zie de video hierover. We liepen door het gebouw van het vliegveld naar buiten en daar stond onze gids te wachten. Zijn naam Abhijeet. Op het eerste gezicht een aardig persoon. Hij vertelde ons, dat hij door de maatschappij aan ons was gekoppeld voor de laatste dagen van onze reis. Ik vond het een prettig idee dat we niet telkens van gids hoefde te wisselen maar de volgende dag voelde ik mij juist door dat feit bezwaard.

De dag na aankomst vertelde een gids van een Italiaanse groep mij, nadat Abhijeet veel te laat aankwam,  dat hij veel liever een grote groep mensen had. De reden hiervoor was vertelde hij,  dat hij dan veel meer tip kreeg dan bij een klein groepje. Balen. Een ding weet ik intussen wel zeker, geen groepsreis meer voor mij zeker niet in deze vorm.

Goed in de taxi, rijden door Varanasi en wij kwamen ogen tekort. We werden in een hotel geplaatst die buiten loopafstand van de Ghats lag. In die zin ben je altijd afhankelijk van riksja’s en/of taxi’s of zoals in ons geval van onze gids.
We kwamen in het hotel aan en de kamer die wij toebedeeld kregen was schoon, had goede bedden en lag op de 1e verdieping. Het restaurant lag op de 5e verdieping. Niets aan de hand zou je zeggen, maar na het bezoek aan de ghats die avond kon ik mijn knie niet meer bewegen en dan is een hapje eten of de volgende ochtend een ontbijt een behoorlijke klus om op de 5e verdieping te komen. Er was geen lift. De mensen vertelden dat als er genoeg verdiend zou worden dat jaar er misschien dat jaar daarop een lift geplaatst zou worden in het gebouw.
 
 

We moesten ons snel omkleden en beneden komen, want de avondceremonie begon op een bepaald tijdstip en het was druk en we moesten lopen en, en, en, en, en……..Weer in de taxi, weer haasten, weer rennen en dat verhaal komt later wel. Wat ook wennen was, dat Bhavandeep en ik toch een kamer moesten delen. Gelukkig waren er wel aparte bedden.

Voor nu, tot het volgende stukje met het verhaal over de avondceremonie

zondag 21 april 2013

Varanasi: vliegtuiglanding gefilmd

hallo allemaal,

Ben  weer even wat aan het schrijven en wat ik me herinner van die dag dat we naar Varanasi zouden vliegen was een dag die heerlijk aanvoelde. Ik had al een paar dagen geen last meer gehad van darmklachten.  Pilletjes van mijn huisarts in Nederland ingenomen. Blijf me altijd weer verbazen dat het innemen van 1 zo'n pilletje alle klachten kan laten verdwijnen en dat als sneeuw voor de zon.

In ieder geval er stond weer een vliegreis voor de boeg. Ik heb jullie al verteld van mijn ervaring met de vrouw van de douane. Na het boarden zat ik in het vliegtuig bij het raam, een ervaring die ik niet zo vaak ervaar, omdat ik altijd om een gangpad plaats vraag. Er zat een meneer naast me (ons) die deel uit maakte van een groep mensen die uit Australia kwamen, geloof ik. Allemaal rond de 30 a 35 jaar oud. Vol met idealen, sommige gekleed als paradijsvogels, andere weer met het besef dat ze de wereld gingen veroveren en veranderen. Deze groep mensen zouden ook naar de Kumbh Mela gaan en gingen als groep voor vrede in de wereld bidden, dit terwijl ze in het Gangeswater zouden zitten.

Steeds meer begrijp ik wat de Guru's en Yogi's me verteld hebben. Sommige zaken direct, sommige zaken verstopt in bepaalde zinnen. Er was ook een dame bij die naar een vriendin zou gaan en die zouden dan samen met een leraar in een tent op de Kumbha Mela verblijven. Op een gegeven ogenblik komt er toch rust in zo'n vliegtuig. De drankjes worden rondgedeeld, de tablets komen bij haast bij iedereen op schoot te liggen en dan ben je bezig met de reis naar je einddoel. Het gevoel dat we over een dag of 4 a 5 alweer op weg zijn naar Nederland is een ver van mijn bed show.



Wat ik wel gedaan heb is de landing in Varanasi filmen. Nog redelijk goed gelukt ook. Hier is de video, veel vliegplezier. 

 Lieve groeten uit Langeweg.......Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg
youtube
facebook
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolaksmi@hotmail.com