In vele
families in Varanasi, is het gebruikelijk dat wanneer er een bruid in de familie
komt vlak na het afsluiten van het huwelijk, dat ze allereerst naar de Ghats
gaan voor het bijwonen van de Ganga-puja. Alleen wanneer de bruid de zegeningen
heeft ontvangen van Moeder Ganga Maiyya kan ze de voeten van haar schoonfamilie
aanraken. Mijn neefjes vrouw had zeer speciale instructies ontvangen om met
haar nieuwe echtgenoot naar de rivier te gaan om de puja bij te wonen. Haar
opgedragen taak zorgde voor veel plezier in de familie, omdat ze als familie
besloten om met zijn allen een boottocht op de rivier de Ganges te maken en in
de boot deel te nemen aan de avondceremonie.
De
laatste jaren wordt er elke avond een aarti gehouden voor Gangaji op de
Dashashwamedh Ghat. De beste manier om deze aarti te ondergaan is vanuit een
boot welke dicht bij de aartiplaats ligt. Tijdens de tocht over het water komt
men wat zaken tegen die heel belangrijk zijn voor Varanasi. Bijvoorbeeld
Tulsidas schreef hier de Ramcharitmanas. Het oudste gebouw is de Kund in
Varanasi en ook de andere kant, want bij de avond is Ram Nagar fort zo prachtig
om te zien. Je kunt ook de pontoon brug zien.
Hier is de Ghat welke is gebouwd
door Ahilyabai Holkar de plaats waar de pelgrims elke ochtend hun
loopoefeningen doen. Op de Ghats zie je
mensen hun kleren wassen. Verderop zie je een moskee welke gebouwd is door
Aurangzeb. En daar ligt de plek waar de lichamen worden gecremeerd. En de beste
plek om Varanasi te overzien is van de Malviya brug. Chet
Singh Ghat had de speciale interesse van mijn nieuwe aangetrouwde nichtje. Haar
echtgenoot mijn neef legde haar alles uit tot in de kleinste details, alsof
hijzelf zoals Maharaja Chet Singh op een paard de Ganges insprong om het leger
van Warren Hastings te ontvluchten.
De
eigenaar van de boot waar ze in vaarde legde aan bij de Ghats van
Dashashwamedh. Het was er erg druk en de tempelbellen waren al aan het luiden
op alle Ghats. Er waren wel 1000 diya’s (vuurtjes) op het water van de Ganges
aan het drijven.
5 Pujaris stonden op speciale jetties en verzorgde de aarti
met enorme thaals met vele lichtjes erop. De geluidsbanden op de Ghats gaven de
mensen die deze aarti bezochten de mantra Jai Gange Maata en iedereen op de Ghats
die deze mantra kenden zongen mee. Mensen klappen mee op het ritme van de
drums. De cymbalen weerklonken als een concert in onze harten. Vanuit het niets
werd het een spiritueel feest , de machtige rivier barstte uit zijn voegen van
klank, kleur, geur en het werd een explosie van gevoel toen het eindslot van de
mantra werd gezongen. Bolo Ganga Maiya Ki. Vanuit je buik, maag, hart komt de
energie met volle lagen uit je mond en kan je de Goddelijke moeder ervaren. En
het gevoel van vrede en veiligheid wordt over je uit gegooid.
Dit verhaal geeft zo mooi het gevoel weer welke ik voelde tijdens deze aarti.
Later zou blijken dat mijn hoogtepunt niet in de Kumbha Mela lag maar hier bij de Ganges. Na de aarti en het naar bed gaan, kwam mijn hoogtepunt, mijn puja aan Ma Ganga. En ja wat een zegening kreeg ik daar.
Veel liefs uit Langeweg.....Kamala
