De maha kumbh mela is de grootste pelmigrage welke een mens op deze aarde kan houden. Alle grote Guru's, Yogi's, Baba's zullen daar aanwezig zijn op 10 februari 2013. Ik, Kamala ging mijn prelgrimage maken via Goa (aanpassen), Kerala (gezondheid), New Delhi (cultuur) Varanasi en Allahabad (spiritualiteit) om te eindigen in de Kumbha Mela 2013 om daar bij de Ganges te eindigen.
In vele
families in Varanasi, is het gebruikelijk dat wanneer er een bruid in de familie
komt vlak na het afsluiten van het huwelijk, dat ze allereerst naar de Ghats
gaan voor het bijwonen van de Ganga-puja. Alleen wanneer de bruid de zegeningen
heeft ontvangen van Moeder Ganga Maiyya kan ze de voeten van haar schoonfamilie
aanraken. Mijn neefjes vrouw had zeer speciale instructies ontvangen om met
haar nieuwe echtgenoot naar de rivier te gaan om de puja bij te wonen. Haar
opgedragen taak zorgde voor veel plezier in de familie, omdat ze als familie
besloten om met zijn allen een boottocht op de rivier de Ganges te maken en in
de boot deel te nemen aan de avondceremonie.
De
laatste jaren wordt er elke avond een aarti gehouden voor Gangaji op de
Dashashwamedh Ghat. De beste manier om deze aarti te ondergaan is vanuit een
boot welke dicht bij de aartiplaats ligt. Tijdens de tocht over het water komt
men wat zaken tegen die heel belangrijk zijn voor Varanasi. Bijvoorbeeld
Tulsidas schreef hier de Ramcharitmanas. Het oudste gebouw is de Kund in
Varanasi en ook de andere kant, want bij de avond is Ram Nagar fort zo prachtig
om te zien. Je kunt ook de pontoon brug zien.Hier is de Ghat welke is gebouwd
door Ahilyabai Holkar de plaats waar de pelgrims elke ochtend hun
loopoefeningen doen. Op de Ghats zie je
mensen hun kleren wassen. Verderop zie je een moskee welke gebouwd is door
Aurangzeb. En daar ligt de plek waar de lichamen worden gecremeerd. En de beste
plek om Varanasi te overzien is van de Malviya brug. Chet
Singh Ghat had de speciale interesse van mijn nieuwe aangetrouwde nichtje. Haar
echtgenoot mijn neef legde haar alles uit tot in de kleinste details, alsof
hijzelf zoals Maharaja Chet Singh op een paard de Ganges insprong om het leger
van Warren Hastings te ontvluchten.
De
eigenaar van de boot waar ze in vaarde legde aan bij de Ghats van
Dashashwamedh. Het was er erg druk en de tempelbellen waren al aan het luiden
op alle Ghats. Er waren wel 1000 diya’s (vuurtjes) op het water van de Ganges
aan het drijven.
5 Pujaris stonden op speciale jetties en verzorgde de aarti
met enorme thaals met vele lichtjes erop. De geluidsbanden op de Ghats gaven de
mensen die deze aarti bezochten de mantra Jai Gange Maata en iedereen op de Ghats
die deze mantra kenden zongen mee. Mensen klappen mee op het ritme van de
drums. De cymbalen weerklonken als een concert in onze harten. Vanuit het niets
werd het een spiritueel feest , de machtige rivier barstte uit zijn voegen van
klank, kleur, geur en het werd een explosie van gevoel toen het eindslot van de
mantra werd gezongen. Bolo Ganga Maiya Ki. Vanuit je buik, maag, hart komt de
energie met volle lagen uit je mond en kan je de Goddelijke moeder ervaren. En
het gevoel van vrede en veiligheid wordt over je uit gegooid.
Dit verhaal geeft zo mooi het gevoel weer welke ik voelde tijdens deze aarti.
Later zou blijken dat mijn hoogtepunt niet in de Kumbha Mela lag maar hier bij de Ganges. Na de aarti en het naar bed gaan, kwam mijn hoogtepunt, mijn puja aan Ma Ganga. En ja wat een zegening kreeg ik daar.
WANNEER U VIA DE ZOEKMACHINE BIJ MISTER MUMBAI TERECHT KOMT, KUNT U ONDER MIJN NAAM DE ZIN LEZEN GROTE FLOP.... IK WIL HIERBIJ ZEGGEN DAT DEZE ZIN NIET UIT MIJN PEN KOMT EN DAT WAARSCHIJNLIJK GOOGLE DIT ZELF ZO NEERGEZET HEEFT. VANDAAR DAT IK VAN DIE ZIN ZOALS DIE DAAR GEPLAATST IS PUBLIEKELIJK AFSTAND NEEM. Kamala, lANGEWEG, 5 juni 2013
Op 6 feb. 2013 om 01:42 heeft "kamala yogastudio laksmi"
het is tot nu toe geweldig, maar er zaten wat kantjes aan de georganiseerde 8-daagse reis die niet leuk waren. Kijk als je bij Ikea meubelen koopt weet je dat je deze zelf in elkaar moet zetten. Koop je kant en klaar meubelen dan worden deze bij je afgeleverd en bij jou thuis neergezet.
Het begon al met de reis van Trivandrum naar Delhi. Bhavandeep kreeg last met zijn ticket op het vliegveld bij het inchecken .
Behoorlijk wat onderhandelen of hij toegelaten werd. Zijn roepnaam stond op het ticket en niet zijn naam welke in het paspoort stond. (Mr. Mumbai had zijn tickets geregeld). Na veel heisa en toestanden mocht hij door, dit terwijl ik alweer diarree had die dag en telkens onverwacht naar de wc moest, ook nu terwijl we stonden te onderhandelen bij de incheckbalie. Wat een nare smaak geeft, is dat Bhavandeep dit ook had in Amsterdam bij het vertrek. Hij heeft Mr. Mumbai benaderd vanaf vliegveld schiphol en die zou E-bookers bellen. Staat hij daar 3 kwartier te wachten en moest hijzelf E-bookers bellen omdat Mr. Mumbai maar niet terugbelde. E.bookers antwoord, ze konden niets voor hem doen. Alleen zeggen dat hij een ander ticket moest kopen. Na veel onderhandelen met Emiraten hebben zij een aantekening gemaakt en mocht hij alsnog door.Van Abraham van Mister Mumbai geen bericht, geen telefoon terug.
Dus toen we in Trivandrum stonden te onderhandelen over hetzelfde probleem welke Bhavandeep in Amsterdam had ervaren, had ik zoiets: "waarom heb je niet teruggebeld of gemaild naar abraham toen je in het Ayurvedisch centrum zat. Antwoord van Bhavandeep: pfff, o, niet aan gedacht. Abraham doet ook niets. Dus zit ik met, nou ja. Mannen!!!!
Het vliegtuig waar we mee zouden vliegen naar new Delhi had een uur vertraging, dus kwamen we daardoor ook een uur te laat aan in Delhi.
Staan daar 2 jonge knullen te wachten op ons. Zij waren blij dat wij er waren want een uur wachten voor niets is lang. Er werd niets gezegd, we werden in een auto gestopt en afgezet bij hotel Moments ver buiten het centrum vandaan.
Bij het inboeken bleek dat er één kamer was geboekt door Mr. Mumbai met één bed en die was bedoeld voor Bhavandeep en mij samen. Intussen was mijn diabetes ontregeld. Moest eten maar dat was gewoon niet mogelijk op dat moment. Maakte hen duidelijk dat ik niet op een kamer met Bhavandeep kon slapen omdat hij niet mijn partner was, maar een student van me. De vermoeidheid, alle indrukken, niet opgevangen worden door Mr. Mumbai, het ontregeld zijn van de diabetes, alles werd me gewoon een beetje teveel.
Hun in opstand, was hun probleem niet vertelde ze, ze konden er separate beds van maken, en we hadden er maar mee te dealen. Niemand van Mr.Mumbai aanwezig in het hotel om ons op te vangen of voor ons te onderhandelen, er mee te praten. Intussen had de receptionist met de zakenpartner van Abraham van Mister Mumbai in India gebeld. Kreeg hem aan de telefoon, hij legde het probleem bij mij neer. Ik had het maar op te lossen met Abraham. Maar als ik Abraham van Mister Mumbai internationaal moest bellen, gingen de kosten enorm uit de hand lopen. Maar waar Abraham zat of waar ik hem kon bereiken werd er ook niet bij verteld.
Legde die man aan de telefoon uit dat ik een groepsreis had geboekt en dat het normaal was dat je een kamer deelde met iemand van de groep, maar dan wel met een vrouw uit de groep en niet met een vreemde man.
Wat bleek nu, dat er geen andere mensen waren. Er bleek helemaal geen groep te bestaan. Wij waren alleen, Bhavandeep en ik. Dus geen groep dus ook geen gids. Dat er geen groep was konden wij niets aan doen zei ik. Ik had een groepsreis geboekt. Bhavandeep had een groepsreis geboekt. Had zelfs voor Abraham wat links gezet en ik vond zei ik, dat Abraham van Mister Mumbai mij had moeten informeren dat er geen andere reizigers waren dan wij en dat wij niet zouden worden opgevangen door een gids, maar dat wij alles zelf moesten regelen. Nu werd het een individuele reis zoals er in de brochure stond. Later op mijn kamer kreeg ik nog meer negatieve gevoelens over de gekochte reis. Een individuele reis was ruim 100 euro goedkoper dan de groepsreis. De groepsreis kreeg betere hotels. Ik had Abraham een paar weken geleden nog in een mail gevraagd hoeveel mensen zich hadden opgegeven. hij antwoorde dat het niet storm liep. Ik vind nogmaals dat hij mij had moeten informeren dat er geen groepsreis zou zijn, maar dat we een individuele reis zouden moeten maken, dan had hij gelijk het teveel betaalde geld van ons kunnen terugstorten en hadden wij ons emotioneel op een individuele reis kunnen voorbereiden en eventueel twee kamers kunnen boeken.
De reden dat ik de keuze voor een 8-daagse groepsreis had gemaakt, was dat een heleboel vragen bijv. over tip geven, hoe en wat, zouden worden uitgelegd door een gids. Dat ik geen extra energie zou verliezen in de toch wel vermoeiende reis die zou komen. En dat ik daardoor de diabetes beter onder controle zou kunnen houden en ik niet zoveel verantwoording over Bhavandeep zou hoeven te dragen.
dit is een voorbeeld hoe ik het voor Bhavandeep had bedoeld.
De volgende reden was dat het voor Bhavandeep goed zou zijn als er anderen waren in de groep waarmee hij indrukken van de reis kon doorspreken. Intussen had ik duidelijk gemaakt dat ik in de hal zou blijven zitten totdat er een oplossing kwam. Na 7 telefoontjes van verschillende mensen, maar nog steeds niet van Abraham van Mister Mumbai, ook nu nog geen email....is er een oplossing gekomen. De eerste nacht moest Bhavandeep naar de overkant naar een ander hotel, en nu slaapt hij hier op een eigen kamer. Heb hen duidelijk gemaakt dat wij niet die kamer zouden betalen. Hadden ze ons maar beter moeten voorlichten. Tijdens het zitten in de hal, was er een drukte van jewelste. Er was een andere groep binnen en daar kwam dus wel een gids bij opdagen. Iedereen liep door elkaar en overal drukte en geren tussen allerlei koffers door.
Buiten op straat dus voor de voordeur waren trommels en muziekinstrumenten aan het spelen. Bleek er een bruiloft te zijn.
Dus in die heisa met een te hoge bloedspiegel, na 7 uur gereisd te hebben zit je dan te wachten wat er gaat gebeuren. Het plan om op tijd naar de Ursviering in Delhi te gaan kwam in veel tijdnood te zitten. We zouden om 4 uur aankomen in Delhi en om 8 uur naar de Ursviering gaan. Om 7 uur hadden wij eindelijk een kamer en binnen 10 minuten de tijd om ons om te kleden moesten wij alweer weg.
Na de terugkomst van de Ursviering zat ik even op internet. Op de website van Mister Mumbai zag je dat je bij Mister Mumbai een standaardreis kan boeken voor 900 euro, een 8 daagse reis met wat extra voor 1050 euro en dan oplopend van premium etc. naar nog hogere prijzen. Het bedrag wat wij hadden betaald (975 euro) was nergens meer terug te vinden. Als wij een standaardreis zouden hebben geboekt, hadden wij teveel betaald. Hadden wij een reis geboekt met wat extra's dan zouden ze nog 75 euro tegoed van ons moeten hebben, hoe dan ook het is een zooitje.
Goed de manager, de receptionist die intussen wel aardig doet, maar de zaken van een groepsleider op moet lossen, is het intussen wel beu, dus voelde ik mij gisteren zeer kwetsbaar. Verder kruipt de manager door het stof, wil zaken met me doen en krijgen wij alle service die niet nodig is, maar we worden in de watten gelegd, maar hoe het zit met het vervolg van de reis dat weet je niet. Hoe zit het met de excursies etc. dat weet je niet. Of de reis nog verder doorgaat weet je niet.
In de avond werd ik gebeld op mijn kamer door een zekere Andy, de zakenpartner van Abraham van Mister Mumbai in India en die vertelde mij dat er de volgende dag een auto klaar zou staan die ons mee zou nemen voor een tour door Delhi.
In vele
families in Varanasi, is het gebruikelijk dat wanneer er een bruid in de familie
komt vlak na het afsluiten van het huwelijk, dat ze allereerst naar de Ghats
gaan voor het bijwonen van de Ganga-puja. Alleen wanneer de bruid de zegeningen
heeft ontvangen van Moeder Ganga Maiyya kan ze de voeten van haar schoonfamilie
aanraken. Mijn neefjes vrouw had zeer speciale instructies ontvangen om met
haar nieuwe echtgenoot naar de rivier te gaan om de puja bij te wonen. Haar
opgedragen taak zorgde voor veel plezier in de familie, omdat ze als familie
besloten om met zijn allen een boottocht op de rivier de Ganges te maken en in
de boot deel te nemen aan de avondceremonie.
De
laatste jaren wordt er elke avond een aarti gehouden voor Gangaji op de
Dashashwamedh Ghat. De beste manier om deze aarti te ondergaan is vanuit een
boot welke dicht bij de aartiplaats ligt. Tijdens de tocht over het water komt
men wat zaken tegen die heel belangrijk zijn voor Varanasi. Bijvoorbeeld
Tulsidas schreef hier de Ramcharitmanas. Het oudste gebouw is de Kund in
Varanasi en ook de andere kant, want bij de avond is Ram Nagar fort zo prachtig
om te zien. Je kunt ook de pontoon brug zien.
Hier is de Ghat welke is gebouwd
door Ahilyabai Holkar de plaats waar de pelgrims elke ochtend hun
loopoefeningen doen. Op de Ghats zie je
mensen hun kleren wassen. Verderop zie je een moskee welke gebouwd is door
Aurangzeb. En daar ligt de plek waar de lichamen worden gecremeerd. En de beste
plek om Varanasi te overzien is van de Malviya brug. Chet
Singh Ghat had de speciale interesse van mijn nieuwe aangetrouwde nichtje. Haar
echtgenoot mijn neef legde haar alles uit tot in de kleinste details, alsof
hijzelf zoals Maharaja Chet Singh op een paard de Ganges insprong om het leger
van Warren Hastings te ontvluchten.
5 Pujaris stonden op speciale jetties en verzorgde de aarti
met enorme thaals met vele lichtjes erop. De geluidsbanden op de Ghats gaven de
mensen die deze aarti bezochten de mantra Jai Gange Maata en iedereen op de Ghats
die deze mantra kenden zongen mee. Mensen klappen mee op het ritme van de
drums. De cymbalen weerklonken als een concert in onze harten. Vanuit het niets
werd het een spiritueel feest , de machtige rivier barstte uit zijn voegen van
klank, kleur, geur en het werd een explosie van gevoel toen het eindslot van de
mantra werd gezongen. Bolo Ganga Maiya Ki. Vanuit je buik, maag, hart komt de
energie met volle lagen uit je mond en kan je de Goddelijke moeder ervaren. En
het gevoel van vrede en veiligheid wordt over je uit gegooid.
