De maha kumbh mela is de grootste pelmigrage welke een mens op deze aarde kan houden. Alle grote Guru's, Yogi's, Baba's zullen daar aanwezig zijn op 10 februari 2013. Ik, Kamala ging mijn prelgrimage maken via Goa (aanpassen), Kerala (gezondheid), New Delhi (cultuur) Varanasi en Allahabad (spiritualiteit) om te eindigen in de Kumbha Mela 2013 om daar bij de Ganges te eindigen.
Patricia, mijn dochter. (foto genomen in Istanbul)
Hier een berichtje uit Kovalum. Het ayurvedisch resort. Vandaag ben ik Bhavandeep wat aan het loslaten. Het is goed als hij zijn eigen belevingen gaat krijgen buiten mij om. Vanmiddag om vier uur krijgen wij onze
tweede behandeling en daar treffen wij elkaar weer. Het is ook heerlijk om weer even alleen te zijn.
Ben nog niet helemaal los van alle indrukken uit Baga beach Goa. Daar is iedere Westerse vrouw een kans, om sex mee te hebben of er een relatie mee aan te gaan. Nu begrijp ik een klein beetje hoe die meisjes in de rode buurt en/of Thailand zich moeten voelen.
Als mensen in Goa vroegen bij wie ik verbleef en hun vertelde dat ik een familyfriend was van Aslams familie, dan gelijk was ik in hun ogen de maitresse van hem. En dat gaf mij een een raar gevoel. (Want zoals ik al eerder schreef, ben eerder een pelgrimsganger dan een toerist.zie blog jan.13 ) Veel andere levels kennen ze niet. De meeste Indiase mannen die in Goa verblijven hebben daar hun eigen Goa-project gemaakt. Wat inhoud vrouw thuis en in Goa verblijven voor hun Westerse vrouwen. Soms hebben ze zelfs meer dan 1 vriendin.
Kijk als deze vrouwen en mannen voor deze invulling van hun leven kiezen, wie ben ik dan om er op tegen te zijn. Voor mezelf kan ik er niets mee. Ik heb teveel kapot zien gaan in Nederland door deze levensstijl. Ik heb mijn leven anders ingericht op een manier welke ik prettig vind. Een levensstijl zonder dubbele bodems.
Hier in Kerala is het anders. Je voelde gelijk al een andere atmosfeer bij de landing van het vliegtuig. Hier in het Ayurvedisch resort, wat wel een Indiase outlook heeft, is erg gericht op de Westerse mens. India wordt op elke manier vermeden. Alles wordt er aan gedaan om de toerist in de watten te leggen.
Hier wordt er ook wel naar me gekeken als ik met Bhavandeep loop en ik krijg hier de vragen is dit Uw man.....en dat geeft ook weer een rare reactie in mezelf.
Deze student is 24 jaar jonger dan ik, kan mijn zoon zijn en als "man" niet mijn type. De kwaliteiten die hem zo mooi maken worden door deze vragen ondermijnd en wij worden hier behoorlijk geconfronteerd met de 3 basisregels in iemands leven. Er zijn 3 grote energieen die alles omvatten.
1. Macht, 2. Sexualiteit en 3 Geld.
Als je mensen leert lezen als een boek, begin dan met hun uitspraken en/of gedrag te plaatsen in deze 3 vormen van
Macht, Sexualiteit en Geld. Veel zaken worden gelijk duidelijker.
Mijn lichaam is wat minder vermoeid. Heb een prachtige kamer, goed bed, heb lekker geslapen en al een behandeling achter de rug. Moet stoppen..... Doeiii Dikke knuffel van je mams
Eindelijk een berichtje uit India voor jullie. Na Goa ben ik gisteren geland in Mumbay. Daar hebben Bhavandeep en ik na allerlei avontuurtjes elkaar gevonden.
vliegveld Mumbai
Toen ons gezamenlijke vliegtuig landde in Kerala voelde wij al de rust en de schoonheid. Vandaag bij de dokters op consult geweest. Mijn lichaam was en is nog steeds een beetje een ramp. Waarschijnlijk is een van mijn nieren aan het donderjagen....
maar goed na de behandeling naar ons prachtige onderkomen gegaan, lekker wat ontspannen gezeten.
Heb Bhavandeep vandaag vergezeld naar een Ayurvedische les, welke een van de artsen als ondersteuning gaf voor die personen die nog niet zoveel van Ayurveda af wisten. Daarna weer naar ons gezamenlijke balkon. Nu ik dit zit te schrijven, kan ik toch niet anders zeggen dan wouw, wouw, wouw......
De behandeling genoemd Dhanyamia was fantastisch. Ze gieten met twee therapeuten warm kruidenwater over je meridianen in een speciaal ritme gedurende 45 minuten.
een video over deze Dhanyamia Dhara
Er is zoveel te vertellen, maar voor nu moet ik naar mijn kamer, omdat ik nog steeds in de groene massagejas zit.
Spaar allemaal en spaar gelijk (grapje) voor mij dan gaan wij samen of met elkaar naar deze plek. Ik wou dat dit echt waar kon zijn, ik gun het jullie zo.
Een video opname tijdens ons diner. Ditmaal waren het traditionele dansers
Dikke knuffel van mij en tot schrijvens. O ja, vanavond na het douchen bij de ruisende zee en prachtige muziek heerlijk dineren.
Zoals gewoonlijk zat ik op het bed in het kantoortje van het
restaurant. Er werd lekker gewerkt, groenten werden schoongemaakt en er hing
een goeie sfeer. Er kwam een vriend of kennis van Aslam binnen gelopen en ging
op de grond zitten. Wat een negatieve energie kwam er in de ruimte. Kreeg
nekpijn, mijn lijf ging opspelen, ving teveel signalen van die man op. Later
had ik een klein gesprekje met hem in het restaurant. Hij gaf aan dat hij heel
moe was, had 30 uur gereisd en had nekpijn.
Ben opgestaan en ben een wandeling
gaan maken. Eerst naar het strand.
toen naar vrienden van Aslam en mij die een winkeltje hebben en nog wat foto’s gemaakt van mensen die de elektriciteit in orde moesten maken in de straat.
Op de terugweg zag ik aan de overkant van het
restaurant een olifant staan, wat grappig dacht ik.Heb er een filmpje van gemaakt en aangezien
ik geen geld bij me had ben ik lekker blijven staan en heb alles in me
opgenomen.
Op ineens kwam er een baba aangelopen en mijn hart vulde zich met
blijdschap. Eindelijk iemand tegen komen in Goa waar ik me mee verwant voelde.
Hun wereld begrijp ik. Zijn naam was Ram Das Giri.
Kom mijn olifant aaien. Ik
weigerde dit in eerste instantie want het is niet zo goed om geen donatie te
geven. Kom nou maar, ga hem maar aaien. We kwamen in gesprek. Hij ging ook naar
Allahabad naar de Kumbha Mela en hoorde ook bij de Juna Akhara. Zij zouden
zitten in kamp 7.Ik vroeg of hij Soham
Baba kende, Mahamandalashwar of the Juna Akhara, maar hij twijfelde, hij
dacht van wel maar wist het niet zeker.
Blij kwam ik weer aan in het restaurant, vertelde over mijn
wandeling en ik kreeg gelijk een verhaal over deze nepbaba’s die er alleen maar
op uit waren om geld te verdienen. Ik moest wijzer zijn en er geen aandacht aan
besteden.
Verder vertelde hij dat de man die terug naar zijn huis was gegaan in de avond terug zou komen. Aslam hoorde dat
ik even met hem had gepraat en ging naar mijn Westerse ideeën net een stap
tever. Ik had toch niets gezegd???, want als hij niet meer terug zou komen dat kon
hij niet maken voor zijn relaties. Nu had Aslam aangegeven dat hij vond dat ik
veel te open was tegen iedereen, maar je kunt het ook omdraaien. Hij heeft
zoveel regeltjes en dubbele bodems en zegt eigenlijk nooit iets, waarschijnlijk
moet hij dat ook…. Maar ik heb geen bedrijf, heb geen staf, hoef niet te
marchanderen, kan gewoon met iedereen omgaan. Hoef niet na te denken wat ik wel
of niet kan of mag zeggen. Wat je ziet is wat je krijgt. En mijn lijfspreuk is:
geef iemand een open hand en hart en zie wat er gebeurt…….gewoon omdat mensen
boeken zijn die je moet leren lezen.
Goed het legde een domper om mijn goeie bui en vertrok naar
het appartement waar ik verbleef. Ging mijn koffer alvast een beetje inpakken.
De avond kwam en we gingen naar boven waar de drank weer boven tafel kwam in
witte zakken, want alcohol is eigenlijk niet voor hun toegestaan, maar Indiase mensen hebben voor alles hun eigen regeltjes.
De man was er en ook kwamen er weer wat vrienden bij. Het
ging weer over het feit, dat ook deze man een Westerse vrouw had, maar dat hij
eerst even moest bellen met zijn vrouw in Kashmir. Aslam vertelde dat hij aan
zijn vrouw over het project Goa had en dat hij goeie zaken deed en nog een tijdje in goa moest blijven. De man kwam
terug en was duidelijk in mij geïnteresseerd. Hij had een vraag voor me……. Of
ik het boek 50 tinten grijs had gelezen en wat mijn mening hierover was.
Na 5 dagen tussen allerlei mensen in gezeten te hebben met
hun dubbele moraal, hun geloof dat hun levenswijze het beste was, Kashmir het
mooiste gebied in de wereld was en dat Bagabeach het beste strand van de wereld
had, heb ik mijn beste kant laten zien, ben beschaafd gebleven en heb hun
uitgelegd, dat ik niet kon begrijpen dat
een land waar het Tantraboek vandaan kwam zij toch met het boek 50 teinten grijs
moesten doen. Mijn advies was, laat alle boeken maar liggen en ga maar voor 1 ding.
En dat is tijd. Neem de tijd om lief te hebben.
Sta in de vroege morgen op met hallo lieveling, maak een
ontbijtje klaar, Bel om 11.00 uur op dat je naar haar verlangt. Om 12.00 uur
bel je haar dat je graag met haar wil lunchen. Zeg tegen haar lieve dingen, wat
zit je haar mooi. Geef een kus in haar nek. Leg bloemen op haar bed en als je
al deze dingen zou doen, heb je geen enkel boek nodig. Alles zal voor je gedaan
worden, waarnaar je verlangt.
O, mijn god zeiden ze, dat ligt niet zo in onze lijn. Wij
zijn te snel. Dat klopt ook wel, Deze mannen kun je vergelijken met
eenden (kwak) en ze zijn klaar. Heb
daar teveel over gehoord. Masseren laat je niet door vrouwen doen.Mannen masseren mannen, vrouwen masseren
vrouwen. Zelfs in hun huwelijk was dat voor die mannen geen optie. Nu kan ik natuurlijk niet oordelen over heel
India en Nederland, maar ben vrouw genoeg van de Wereld om te kunnen
vergelijken en mijn mening hierover te hebben. Wat daar in India moeilijk is, is om daar
alleen maar een familie-vriend te zijn, omdat iedereen die vraagt waar je
verblijft, gelijk denk dat je een bijzit bent. En ik kan je absoluut garanderen
dat dit niet het geval was. Familie-vriend, laten we daar heel duidelijk over
zijn.
Ben vroeg naar mijn kamer gegaan en de volgende ochtend heb
ik Mijnheer Aslam in zijn kamer wakker gemaakt. We hebben samen een kop Indiase
thee gedronken en waren beiden blij, dat de logeerpartij voorbij was. De
cultuurverschillen zijn en waren te groot. En ik ben zo volwassen geworden de
laatste jaren en zo bewust van mezelf......... in die zin heeft Babaji mij echt groot
gemaakt.
Van mijn kant had ik
al aangegeven in de avond daarvoor, dat ik geen geld meer zou uitgeven aan een
reis naar Goa. Dat ik veel liever met mijn eigen familie op reis zou gaan,
naar andere landen te gaan die te mooi zijn om niet te bezoeken. Maar dat als iemand
mijn ticket en onderkomen zou betalen er geen obstakels waren om naar Goa terug
te keren. Want in dat geval had ik een doel om te gaan. De toekomst zal uitwijzen hoe dit zich verder zal ontwikkelen.??
En dan op weg naar het vliegveld om de reis naar Kerala te maken.
Eerst landen in Mumbai en dan samen met Bhavandeep naar Trivandrum
Mag ik jullie iets vertellen over Kalya. Kalya heb ik ontmoet
tijdens mijn reis naar Goa in 2002.
Hij was toen 12 jaar oud. Hij leefde bij de familie waar ik
verbleef en hij was daar aangenomen als hulpje in het restaurant. Zijn ouders
waren gestorven of er was iets mee aan de hand, in ieder geval Aslam had de
zorg voor hem overgenomen. Kalya sprak alleen Malalayam en ik deed dit niet.
Maar……wij hadden een klik, vond hem een leuk joch. Met Aslam een gesprek
aangegaan dat ik graag iets voor de toekomst van deze jongen wilde betekenen.
In de vorm van een donatie vanuit de Stichting, zodat hij onderwijs zou krijgen
en Engels kon gaan leren. Dat zou hem voor de toekomst een bredere basis
geven en misschien een betere toekomst.
Dit was de eerste keer dat ik duidelijk tegen de Indiase cultuur
aanliep. Ik, wij Nederlanders zijn direct en maken alles bespreekbaar, maar in
India is dat niet mogelijk. Tegen muren van beton loop je op.Dit heb ik toen besproken met Yogi baba from
the Himalaya’s en hij wilde graag de jongen bij zich nemen. Hij was onderwijzer
geweest en zou Aslam beloven dat hij goed voor de jongen zou zorgen en een
absoluut goede opleiding zou geven.
Na mijn vertrek, (wat was ik blij), heb ik zaken maar
losgelaten. Aslam heb ik nog meerdere malen ontmoet, maar Kalya werd niet meer
bespreekbaar gemaakt. En nu in 2013, zat ik achterop de scooter bij Aslam toen hij
mij een lift naar het huis gaf, waar ik verbleef. Hij stopte bij een winkeltje
en hij riep iemand. Een jonge man van rond de 23 jaar kwam naar ons toe. En
daar stond Kalya voor me. Wat waren wij blij om elkaar te zien, maar wat deed
mijn hart pijn en wat voelde ik een weerstand tegen de Indiase cultuur toen ik
hoorde, dat hij daar werkte. Niet meer onder toezicht was van Aslam en dat hij
geen enkele scholing had gekregen en ook geen woord Engels sprak.
De volgende dag nam ik geen lift van Aslam aan maar liep de
afstand naar zijn restaurant. Ik kwam langs een winkel en tot mijn grote
verbazing stond daar Kalya te praten met een van de mensen van een andere
winkel. Hij was net vol vuur over mij aan het praten. De winkelier nam de tijd
om het gesprek tussen Kalya en mij te vertalen. Ik vertelde hoe erg het mij
speet, dat ik niets voor hem mocht betekenen, maar dat hij nog steeds in mijn
hart zat.
Ik weet hoe energie werkt, weet ook dat als je in iemands
hart zit, alles te volgen is, dus gaf ik hem mijn kaartje en zei, Kalya bewaar
dit en als je het moeilijk hebt, mediteer op me, ik zal er dan voor je zijn. We
gaven elkaar een knuffel. Heb Kalya niet meer gezien, maar wat ik tot mijn grote
verbazing merkte, dat mijn aanwezigheid en mijn kaartje, hem ineens meters
omhoog bracht. In een mum van tijd was hij tussen al die jongens die een droom
hadden om te kunnen vluchten met een Westers meisje en een paspoort te krijgen,
een gezien figuur. Hij had iets wat anderen niet hadden, een Westerse vrouw als
beschermvrouwe.
Ook zat er nog een andere kant aan. Het vuurtje liep als de
snelheid van de tijd, door Bagabeach. Ik werd aangehouden met vragen over hun
gezondheid. Zij vertelde mij dat zij mij zo respecteerde en vertrouwden mij, meer dan hun artsen en
fysiotherapeuten. (of dit soort zaken goed zijn voor mijn ego??). Of ik hun niet wat yoga oefeningen kon leren
en/of welke oefening ze konden gebruiken bij een bepaalde pijn in hun heup en
been. Werd meegenomen winkeltjes in en in aparte ruimtes lagen ze op de grond
wat oefeningen te doen. Wat een vertederend moment.
En mijn visie op de mentaliteit van de Indiase mannen, die
gekneveld zitten tussen gearrangeerde huwelijken, regeltjes van allerlei aard
welke vrouwen horen na te komen, is er geen leuk huwelijksleven mogelijk tussen
veel Indiase stellen. India is in mijn ogen beknepen, niet spiritueel, niet
open minded en wat je ziet is niet wat je krijgt. Wat je wel krijgt is inzicht
in jezelf en hoe goed je het hebt in Nederland……hoe fantastisch het is om als
vrouw in Nederland geboren te zijn…… Dat de ontwikkelingen zo zijn dat we voor
onze eigen inkomsten kunnen zorgen, dat we kunnen en mogen zeggen, genoeg is
genoeg.Dat ze zo vast zitten aan een
man dat ze zelfs zo in paniek zijn, dat ze hunzelf in brand moeten steken en
sterven om uit situaties te geraken. Hier vertel ik later over als ik over het
Happy Home children van Vizhhilam zal spreken. Mannen hoeven zich niet in brand
te steken, die nemen gewoon (als het mogelijk is) een Westerse vrouw en komen
zo aan hun gerief.
Als jullie denken dat ik erg negatief ben, dan kan ik je
garanderen dat dit niet het geval is. Dingen die krom zijn kun je niet recht
praten. Geloof me, ik zal het niet meer meemaken, ik ben te oud om over 60 jaar
nog te leven. Maar ook in India zal de vooruitgang voortzetten. Zullen vrouwen goedkeuring krijgen van hun mannen om hun
stemrecht te gebruiken.
(It was also evident that women voted on the basis of the decision of their families and communities. In many cases, they had never heard of a manifesto. “It is important to further examine these trends).
zullen ze inzien dat ze niet alleen voor hun man hoeven te
werken en dan zullen ook die mannen moeten oppassen, want ze gaan die mannen
verlaten. Dit is geen toekomstdroom, maar gewoon de realiteit. En geef ze eens
ongelijk, die prachtige vrouwen, die nu klem zitten in een systeem, welke ontworpen
is door mannen. En die mannen, geef ze eens ongelijk, als ik een man was zou ik
het ook zo regelen dat zaken niet ten nadeel van mijn manzijn zouden veranderen,…..
toch.......
En Kalya????? God is veel groter dan mijn kleine nietige
denken, God zorgt voor mij dus ook voor Kalya. Moet daar vertrouwen in hebben anders
wordt alles wel heel erg wankel.
Aslam gaf een weerwoord over Hitler en Duitsland tijdens een party welke hij had georganiseerd voor de jonge Duitse gasten die bij hem kamers hadden gehuurd. Deze jonge mensen vertelden dat ze een zeer onaangename ervaring op het strand hadden gehad. De opmerking van Aslam (goed bedoeld) veranderde de atmosfeer totaal, in ieder geval bij mij, maar ook bij die jonge Duitse mensen.
Aslam is met een Duitse vrouw getrouwd en weet best wel dat de Duitsers overal met reserve worden aangekeken. Het begon met die Duitse jongens die op het strand waren. Deze jonge Duitse mensen werden door Indiase jongeren aangevallen met Heil Hitler and go home your nazi’s. Ik schrok daar zo van, dit kan niet, dit gaat te ver. En Andre een alleraardigste jongen heeft zich nog proberen te verdedigen daar op het strand.
Na dit verhaal van Andre begon Aslam dus zijn zegje te doen en dat viel bij mij een beetje verkeerd. Had geen idee dat een verleden van 65 jaar geleden zo in je bloed kon zitten, daarbij had hij al enkele borrels op en mensen veranderen daardoor.
Als ik eerlijk ben maken wij Nederlanders nog steeds opmerkingen als we een Duitser zien, in de trant van wanneer breng je mijn fiets terug of als er weer kuilen in het strand gemaakt zijn door toeristen, een gezegde van ons daar heb je ze weer, vast Duitsers.
En hoe vaak zijn handelaren en mensen in het buitenland niet blij dat wij Hollands zijn, want ze zijn de grote monden van die Duitsers meer dan zat.Het geld is goed voor hen, maar dat is het.Triest is het, dat na zoveel jaren bepaalde gevoelens zo diep kunnen zitten. Maar ja, ik ben wel geboren net na de oorlog en heb alle verhalen gehoord van mijn familie. Hoe mijn vader en de groep vrienden bij de Nazi’s inbraken om hun straat van eten te voorzien.
Dit is een bandopname opgenomen in Rotterdam-Hoogvliet in 2006 en verteld door Frans Goene, een van de mannen die voor voedsel zorgden in de straat waar ze woonden.
Rotterdam had in die tijd geen eten meer. Mijn moeders familie die in zwarte handel deed en soms vertelde hoe ze mensen konden helpen. Hoe Rotterdam plat gebombardeerd is en dat de mensen jarenlang hebben moeten ploeteren om Rotterdam/Nederland er bovenop te helpen.
In ieder geval het is een te teer onderwerp om op een vakantiedag door een Indiase man aangereikt te krijgen. met vriendelijke groeten, Kamala
Ben weer terug uit India. Een reis van meer dan 30 uur. De vliegtuigreis was goed. We vlogen met de Emiraten. Wat een goede maatschappij is dat.
De laatste tijd niet veel op dit blog kunnen schrijven, gewoon omdat er geen internet was of omdat er geen tijd was om iets met dit blog te doen. Vanaf morgen ga ik proberen tijd vrij te maken om foto's en wat videobeelden bij de geschreven blogs te plaatsen. Verder heb ik veel te vertellen, hebben we genoeg gezien, maar wat was ik moe. Gisteren heb ik de tijd genomen om mijn lichaam te laten herstellen van al de chaos, stof en drukte die ergens in mijn lijf opgeslagen zat. Vandaag is mijn dochter en de 2 kleinkids geweest en vanavond ga ik mijn huis openzetten voor de mensen die mij me horen vanuit de spirituele familie.
Ook wat contacten uit India die me benaderd hebben via mail een kleine boodschap terug sturen.
Dear Kamala,
Happy Valentines Day,
I hope you are very well. I have a lot of western friends but you are special in my life. Come again India.
Thanks & Regards From:-
Mr. Kesarwani
Dus morgen horen jullie hopelijk wat meer van me. lieve groeten uit Langeweg.....Kamala
yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit Facebook Youtube blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi yogastudiolaksmi@hotmail.com
Kovalum, laatste dag in Kerala en een advies van de Yogi's om je Westers te blijven kleden
laatste betalingen doen en wachten op de taxi
Ik ben vanochtend om kwart voor zeven opgestaan, daarna met
Bhavandeep ontbeten en na het ontbijt de laatste spulletjes ingepakt op de
kamer. Alles beneden gezet en gewacht op de taxi.
Deze bracht ons na wat navragen naar vliegveld
internationaal, maar wat bleek we moesten op het domestic airport zijn. Na 350
roepies betaald te hebben (onnodig geld) aan een taxichauffeur heeft hij ons
naar domestic gebracht.
Bhavandeep kreeg wat moeilijke vragen over zijn ticket.
Zijn naam kwam niet overeen met de naam in zijn paspoort. Maar na een
kwartiertje over en weer babbelen is het
gelukt, we mochten door, nadat ik 650 roepies (zo’n) 11 euro voor overgewicht
moest betalen. Op de heenreis was het geen probleem maar nu wel. Bhavandeep
moest 400 roepies betalen, zo’n 6 euro. Dus al met al 20 euro uitgegeven aan zaken die
niet echt nodig zijn. Bij Indigo mag je maar 20 kilo bagage hebben en 7 kilo
handbagage. Dus we hadden teveel vracht. Bij India Air mag je 25 kilo vervoeren
en bij de Emiraten 30 kilo. Alles wordt dus makkelijker, maar wel veel drukker.
Wachten en nog eens wachten en toen op het vliegtuig in. We gaan nu weer
opstijgen van Mumbai op weg naar New Delhi. Deze vlucht zal korter zijn dan de
reis van Trivandrum naar Mumbai. Ik zat naast 2 Indiase vrouwen, erg
aardig. De wisseling van de crew in Mumbai en het
controleren van de bagage , het wisselen van de passagiers is op het ogenblik
voorbij. Wat een organisatie, maar we zitten weer en we gaan nu opstijgen.
Op deze vlucht zit een Westerse man, ik denk een Duitser.
Gekleed in een oranjepak, staartje, groot en dik, belachelijk. Begrijp steeds
beter wat de yogi’s en religieuze leiders adviseren. Blijf je westers kleden,
het is niet nodig om je anders te kleden. S.B. was daar heel duidelijk in. Er
was eens een moment, hij had me uitgenodigd bij hem thuis. Ik kwam binnen en
daar zaten SB, Renee en nog iemand. Ik had een lange wijde rok aan en een bordeauxrode
twinset.
This is what I mean, really Rene, this is exactly what I mean. Kamala
tell me where do you bought this clothes. Ik was overdonderd door zijn enthousiasme
geen kans krijgens om me in te stellen wat ik zag en aantrof, moest uit het
niets vertellen dat ik deze kleren, in ieder geval deze rok op een markt bij
een handelaar in Indiase spullen had gekocht.
S.B. was en is altijd heel duidelijk geweest over het feit dat de mannen
westerse pakken moesten dragen, wat de vrouwen die sari’s droegen weet ik het
eigenlijk niet.
S.B. liep een tijdje
nadat ik er was weg naar de hal. Ik bleef met Renee over in de kamer. Veel
later begreep ik dat dit zijn gewoonte was om te kijken hoe iemand reageerde en
hoe iemand zich gedroeg. Nu weet ik dat Renee zich echt opstelt als CIO en
discipel en eigenlijk zich opstelt als een tweede guru. Hij bepaalt o.a. wat er
in de Mission gebeurt en wat er aan informatie aan S.B. wordt doorgegeven.
Maar
voor nu, we zitten in het vliegtuig met die belachelijk aangeklede Duitser waarvan ik denk, wat wil hij uitstralen.
Het is duidelijk een beginneling dus in
die zin is het goed en fijn dat hij een leefwijze kiest die met dit soort zaken
in aanraking brengt. Maar als hij die kleren draagt om zijn kennis over te
dragen denk ik, niet doen, je maakt jezelf belachelijk.
Over anderhalf uur komen we aan in New Delhi, daar zou Mister Mumbai ons opvangen.(Deze Mister Mumbai heeft ons op alle fronten laten zitten (vertel daar in een later blog wat over).
maar de Indiase partner bleek goud te zijn.)( Datum: 15-02-2013 Onderwerp: RE: Kamala, yogastudiolaksmi has recommended you on LinkedIn ,Dear Kamala. Thanks a lot for the recommendation & it is really great to know that you enjoyed your tour to India. I also do hope to meet with you in the near future when you come to India again (& I hope that to be sooner) :-) . Thanks again for showing your gratitude & I wish all the best for your work & life as a whole. Warm Regards Andy)
Ben benieuwd of er geen vergissing wordt gemaakt in
International en domestic. We zien wel. Vanaf daar moet ik me een beetje
overgeven aan het reisschema van de touroperator en ga ik proberen mezelf volgzaam op
te stellen. Of dat gaat lukken weet ik niet, maar ga het wel proberen.
kamala mediterend aan het graf van Inayath Khan in new delhi - india
Alleen wat vanavond betreft, moet ik afhaken van het schema van mr. mumbai, we gaan naar
de Ursviering van Inayath Khan en daar zal ik waarschijnlijk ook Aslam uit Goa, zijn Duitse vrouw Carmen
en zijn Indiase neef en zijn Amerikaanse vrouw Liza ontmoeten. Ben benieuwd hoe Bhavandeep hierop gaat
reageren.
De cirkel is rond wat mijn samenzijn met Aslam
betreft qua geestelijke groei. Zou dit het definitieve einde zijn van het contact tussen hem en mij. Tussen India en mij?? Heeft India mij dat gegeven wat ik nodig had om mezelf steeds beter en beter te leren kennen??
tweede behandeling en daar treffen wij elkaar weer. Het is ook heerlijk om weer even alleen te zijn.
Hier wordt er ook wel naar me gekeken als ik met Bhavandeep loop en ik krijg hier de vragen is dit Uw man.....en dat geeft ook weer een rare reactie in mezelf.
