zaterdag 4 mei 2013

Varanas: de boottocht die bijna niet doorging

lieve allemaal
ons hotel net buiten het centrum van Varanasi
 

De ochtend van de boottocht moesten wij heel vroeg opstaan. De gids Abhijeet had ons duidelijk gemaakt dat wij om 7.00 uur in de ochtend moesten vertrekken naar de Ghats om het meest mooie moment van de opgaande zon mee te maken,  Na de overvolle dag van gisteren was het opstaan niet echt gemakkelijk, maar daar stonden we dan, beneden in  de hal helemaal klaar voor de dag die zou gaan komen.

Er zaten al wat andere mensen te wachten op hun reisleider en die was er dus ook om 7.00 uur. Maar wij liepen om 10 over 7 te ijsberen, en ons af te vragen waar onze gids was. Naar buiten lopend alsof hij er dan eerder zou zijn. Kwart over 7 nog geen gids. Wij hebben de receptionist gevraagd om de gids te bellen nadat wij het visitekaartje van Abhijeet aan hem hadden gegeven.  Abhijeet  vertelde aan de receptionist dat hij binnen 5 minuten bij ons zou aankomen. Maar na 10 minuten geen gids te zien.
Er was een  gids van een andere maatschappij  die geen groep had en meelij met ons kreeg. Het liep intussen tegen half acht, hij zei, het heeft geen zin meer om te gaan, het mooie van de zonsopgang is dan allang voorbij. Als jullie gids niet komt, dan breng ik jullie weg, kunnen jullie toch nog een beetje de sfeer proeven.
Precies om half acht kwam onze gids aan, wij in onze taxi en daarna na het uitstappen hard lopend naar de Ghats om nog snel een boot te krijgen. De zon was intussen al een klein stukje boven de aarde. Dus het unieke hebben wij niet gezien, maar genoeg om er toch van te kunnen genieten.

Na afloop van de boottocht en onze ervaring dat ik alleen maar de rug van de gids had gezien, heb ik
afgedwongen om een uur alleen rond te wandelen op de Ghats en dat wij, de gids en wij elkaar weer ergens zouden treffen bij de Ghats. Dat bleek naderhand een goed besluit te zijn, want toen was daar ineens MIJN  MOMENT de Puja voor MA GANGA.

Later toen wij weer in het hotel waren moest ik weer denken aan de gids van de andere groep. Hij vertelde dat hij liever een grote groep mensen had dan een enkeling zoals wij, de reden......ze verdienen dan meer geld.  



lieve groeten, Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
Facebook
youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
Yogastudiolaksmi@hotmail.com

Varanasi: de Ghats in de ochtend, kijk eens naar de details

Deze foto heb ik extra groot geplaatst, gewoon omdat het de moeite waard is om elk onderdeel eens te bekijken. Op de volgende pagina's ga ik over dit ochtendritueel iets  vertellen. 

vrijdag 26 april 2013

Varanasi: Visite in het hotel en de gast met het cadeau

Lieve allemaal,

Nadat wij weer in het hotel waren aangekomen na de avondceremonie bij Ma Ganga zaten wij lekker van een ijskoffie te genieten. Vertelde al in eerder blog dat de restaurantmanager de 5 trappen naar boven kwam rennen om te vertellen dat er een man in de hal stond met een cadeau voor me. Vertelde die man dat wij niemand kenden in Varanasi, dus dat die man waarschijnlijk iemand anders moest hebben.
De restaurantmanager weer 5 trappen naar beneden rennen…….kwam hijgend weer 5 trappen omhoog om te zeggen dat het Andy was, deIndiase partner van Mister Mumbai……..Weer moest hij 5 trappen naar beneden rennen en kwam daarna weer 5 trappen omhoog om Andy de weg te wijzen. Wat had ik met die man te doen, want ging hij ook nog een bestelling opnemen, 2 trappen naar beneden lopen naar de keuken van het restaurant om daarna weer 2 trappen omhoog te komen om onze drankje te serveren en daarna moest hij natuurlijk weer 2 trappen af naar beneden om in het restaurant te komen. 
Andy kwam zijn verontschuldigingen aanbieden en we hebben alles nog wat doorgepraat wat er fout was gegaan en ook over het feit dat Mister Mumbai niets van zich liet horen. Andy vertelde ons dat hij er alles aan had gedaan om zaken verder goed voor ons te regelen, maar dat aparte kamers voor Varanasi en Allahabad  er niet in zat. Verder aan Andy dringend gevraagd of hij de gids wilde vertellen dat absoluut niet meer naar de gesponsorde winkels gebracht wilde worden. Legde Andy uit dat wij nog maar een paar dagen voor de boeg hadden en dat wij ons wilde onthouden van teveel invloeden die voor ons niet belangrijk waren. Hij begreep het zei hij en zou het zeker doorgeven.
We namen afscheid van elkaar, hij ging weg en wij gingen naar het restaurant om een hapje te eten, want dat hadden wij nodig en hadden wij ook wel verdiend….weet je nog wel. New Delhi, vliegen, Varanasi, Ma Ganga ritueel en dan eindelijk wat eten en slapen, voor het eerst samen op een kamer.

Groetjes van Kamala

donderdag 25 april 2013

Varanasi: Ganga Aarti aan de Dashashwamedh Ghat

Elke avond, dus ook bij regen, hagel etc. zal de aarti voor Ma Ganga in Varanasi plaatsvinden. De aarti begint om 19.00  bij het vallen van de avond.
Een aarti is een  zeer krachtige en verheffend ritueel om bij te wonen. Hier zal ik een klein beetje uitleggen hoe een aarti er uit kan zien.
 
Wat is de Ganga Aarti?
Een aarti is een devotionele ritueel Het vuur wordt als een offer gebruikt. Het bestaat meestal in de vorm van een verlichte lamp door de Pujari's.  "niet pujari's kunnen een  kleine diya offeren , dit is een kaars en bloemen.  Deze diya's drijven dan op het water van de rivier. De Ganges ook wel Ma Ganga genoemd is de meest heilige rivier van India.
Hoe wordt de Ganga Aarti uitgevoerd?
De aarti vindt plaats aan de oever van Ma Ganga, in Varanasi aan Dashashwamedh Ghat. De lampen zijn verlicht en zowel de bloemen, wierook, vuur, water zal in cirkels, kloksgewijs geofferd worden. Dit alles gebeurt onder de muziek van mantra's.
Hierbij een video gemaakt tijdens deze aarti. Eerst zie je een paar foto's maar dan in levende beelden de aarti.
Het idee hierachter is om de genade en zegen te mogen ontvangen van de Godheid. Na het offeren van het vuur klaar is worden er met de vlammen rondgegaan zodat iedereen in staat is de handen boven het vuur te houden en daarna met hun handen over hun hoofd en voorhoofd te gaan. Dit om zuivering en zegening te ontvangen.
Het was voor mij maar ook voor Bhavandeep een prachtige ervaring, waar we met volle teugen van hebben genoten. Mijn wens zou zijn om toch nog een keer terug te gaan voor een paar dagen.


Dan dit avondritueel mee te maken, staand tussen de mensen. Een keer mee te maken kijkend vanuit een boot. En gewoon zittend op de trappen om te kijken hoe iedereen de ghat verlaat.
 

Na het verlaten van het ritueel welke wij bijgewoond hebben liepen wij natuurlijk tussen veel mensen in. Er is een foto gemaakt waarop je kan zien hoeveel energie er is. Kijk maar eens naar de energieballen op de foto.
We zijn met heel veel indrukken terug gebracht naar ons hotel.
Het is een ervaring geweest die ik graag met jullie had willen beleven.
Kamala

Varanasi: Kniepijn in langeweg en Varanasi. Toeval!!!!

Hallo lieve allemaal
 
Gisteren vertelde ik over mijn bezoek aan de Ganges, waarop ik van het ene moment op het andere kniepijn kreeg. 2 Dagen erna kon ik voor het eerst weer op het internet en wat zag ik tot mijn grote verbazing een berichtje van de dochter van mijn buurvrouw Willy.  Mijn buurvrouw was met een ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Ik schrok daarvan en wilde toch graag weten wat er aan de hand was. Dus heb ik Hulya benaderd om te vragen wat er aan de hand was.............
 
Tot mijn grote verbazing kreeg ik onderstaand berichtje terug van Hulya, de dochter van Willy
 
We zijn net terug uit het ziekenhuis.. me moeder heeft iets aan der knie het zit helemaal vol met vocht en is ontstoken. ze kon niet meer uit bed of iets dergelijks.. dus huisartsenpost erbij geweest en die stuurde gelijk een ambulance omdat ze er ook hoge koorts bij had (38 graden) toen we in het ziekenhuis aankwamen was het al 40 graden geworden. ze heeft nu een infuus waarmee ze antibiotica krijgt.. maar de artsen zijn nog aan het overleggen hoe ze het vocht in der knie weg willen krijgen.. ze is erg versuft van de pijn en loopt een beetje te ijlen van de koorts
 
En op dat zelfde moment in Varanasi waar ik was dit stukje uit mijn reisverslag
 
10 februari 15.37 uur Kniepijn

Toen wij in Varanasi aankwamen was mijn gezondheid fantastisch, niets aan de hand. Ik zette 1 voet op de ghat voor het avondritueel en plots ging mijn knie opspelen. Mijn lichaam vibreerde aan de rechterkant van mijn kruin tot aan mijn knie. Nu heb ik veel last van mijn knie, alhoewel ik me afvraag waar het vandaan komt. Lees ook het wat uitgebreider verslag over wat er gebeurde.
 
Toeval!!!!!  toeval bestaat niet, ik heb er een verklaring voor, nu jullie nog.
 
Veel lieve groeten uit Langeweg
Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
facebook
youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
email yogastudio

woensdag 24 april 2013

Varanasi: zette mijn voet op de Ghat en mijn knie weigerde.

hallo lieve allemaal
Gisteren heb ik geschreven hoe belangrijk de Ganges is voor de mensen die onder andere in Varanasi en omgeving wonen. Voor mij werd het een ervaring op vele fronten, die nu pas, maanden na onze terugkeer uit India een beetje op zijn plek beginnen te vallen.

Laat ik even het verloop van de dag beschrijven voordat wij op de Ghat aankwamen.
Delhi: vroeg opgestaan 6.00 uur
Delhi airport, wachten en boarden naar Varanasi
Varanasi: aankomst en ontmoeting met nieuwe gids rond een uur of vijf
Varanasi: door een druk verkeer naar een hotel buiten het centrum
Varanasi: de indrukken van mij en Bhavandeep. Moesten voor het eerst op één kamer slapen
Varanasi: snel omkleden voor ons bezoek aan de ceremonie bij de Ganges
Varanasi: druk druk druk, de taxi moest ons er ergens op straat eruit gooien en wij moesten verder lopen tussen massa mensen die ook op weg waren naar de ghat
Varanasi: wandeling naar de Ghat met als uitzicht de rug van de Gids

We werden opgehaald door Abhijeet onze gids om naar de Ghat te gaan en hij hoopte dat wij nog op tijd aankwamen. Wat ik hierboven al vertelde, India is geen Nederland en het is er altijd druk.
Wil je elkaar niet kwijt raken dan moet je elkaar goed in de gaten houden, dus alle prikkels die je krijgt van zittende mensen, winkeltjes, verkopers, yogi's etc. moet je aan je voorbij laten gaan omdat je de rug van de gids in de gaten moet houden. De gids die veel langer en jonger is dan mij, loopt ook veel sneller dan ik kan doen.   Dus al met al niet zo relaxed. Maar goed, dan zien we toch de ingang van de Ghats voor ons en zien alle mensen zich verzamelen om een goede plek te veroveren. De gids vroeg of wij boven wilde zitten en dat deden wij. Nu zou ik een andere keuze hebben gemaakt, maar daar later over. We hadden een goede plek, konden alles goed zien, de gids was aardig en het kon beginnen. Maar toen gebeurde er iets op energieniveau.
Op het moment dat ik mijn voet op de Ghat zette, overviel mij een pijn in mijn knie, zo erg, dat ik haast niet kon lopen. Toen ik even later in de stoel zat, begon in mijn linker hersenhelft een energie te draaien die naar beneden zakte en mijn linkerlichaam overnam. Mijn blaas liep ook vol en kon het vocht niet vasthouden.......Was ik bang, ik weet het eigenlijk niet....maar ik zat te wippen op mijn stoel.
Ik moest echt naar de toilet........ een toilet maar waar??????  Abhijeet gezocht met mijn ogen en wenkte hem. Ik moet echt, echt, echt naar de toilet.....Hij wenkte een jongen en die nam mij mee.
Wouw, wat ik toen beleefde, Een hek door, een steegje in, trapje omhoog, catacombe waar de pujaris hun plek hadden, weer een gangetje door, weer een hek, weer een trap en dan kom je echt bij in het centrum van de pujaris, je ziet de stoel staan van een guru en dan sta je bij een wc waar je moet staan.
Gedoe met broeken, omslagdoeken, geregel maar zo blij dat er toiletten bestaan. Je word weer mee terug genomen door de jongen en liepen weer door allerlei gangetjes en dan sta je weer bij je plaats waar je zat en dat met je pijnlijke knie, maar met een veel lichtere blaas en kon ik wachten op het begin van de ceremonie.
Vlak voor het einde van de ceremonie, wat ik nu denk ik als jammer ervaar, kwam Abijheet ons meenemen om terug te gaan naar de taxi. Geen tijd om te voelen, te kijken, te ervaren, gewoon zijn rug, snel lopend naar de taxi welke hij had gebeld en met de chauffeur had afgesproken op welke plaats hij moest staan.
Nu begrijp ik best wel zijn verantwoording en hij weet vast wel wat een gekkenhuis het zal zijn als iedereen van de Ghat komt, maar in mijn beleving mis je ook een hoop kijkplezier en ervaringsmomenten.

We werden bij het hotel afgezet met de opdracht de volgende ochtend om 7.00 uur echt in de gang klaar te staan want anders waren we te laat voor de zonsopkomst bij de Ganges. Met een knie die niet meer wilde, liep ik strompelend en Bhavandeep medelijdend naar mij de trappen op naar onze kamer, waar wij neerplofte en bedachten dat we toch iets moesten eten. De enige optie was met mijn ontplofte knie de 5 trappen naar boven te nemen en dat hebben wij lachend en met plezier gedaan. Eindelijk zaten wij dan op een dakterras, voor het eerst in dagen, eigenlijk vanaf dag 1 toen wij uit Kerala kwamen, uit te rusten, adem te halen en te genieten van een ijskoffie. En tijdens dit rustmoment kwam er de hijgende restaurantbeheerder vertellen dat er een man met een cadeau beneden in de hal stond.

Voor nu genoeg, volgende keer vertel ik over deze man en de ceremonie.  Tot gauw,  Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit te Langeweg
facebook
Youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolaksmi@hotmail.com

dinsdag 23 april 2013

Varanasi: Eerst je trouwakte ondertekenen in Varanasi en dan naar Ma Ganga

In vele families in Varanasi, is het gebruikelijk dat wanneer er een bruid in de familie komt vlak na het afsluiten van het huwelijk, dat ze allereerst naar de Ghats gaan voor het bijwonen van de Ganga-puja. Alleen wanneer de bruid de zegeningen heeft ontvangen van Moeder Ganga Maiyya kan ze de voeten van haar schoonfamilie aanraken. Mijn neefjes vrouw had zeer speciale instructies ontvangen om met haar nieuwe echtgenoot naar de rivier te gaan om de puja bij te wonen. Haar opgedragen taak zorgde voor veel plezier in de familie, omdat ze als familie besloten om met zijn allen een boottocht op de rivier de Ganges te maken en in de boot deel te nemen aan de avondceremonie.

De laatste jaren wordt er elke avond een aarti gehouden voor Gangaji op de Dashashwamedh Ghat. De beste manier om deze aarti te ondergaan is vanuit een boot welke dicht bij de aartiplaats ligt. Tijdens de tocht over het water komt men wat zaken tegen die heel belangrijk zijn voor Varanasi. Bijvoorbeeld Tulsidas schreef hier de Ramcharitmanas. Het oudste gebouw is de Kund in Varanasi en ook de andere kant, want bij de avond is Ram Nagar fort zo prachtig om te zien. Je kunt ook de pontoon brug zien.  Hier is de Ghat welke  is gebouwd door Ahilyabai Holkar de plaats waar de pelgrims elke ochtend hun loopoefeningen doen.  Op de Ghats zie je mensen hun kleren wassen. Verderop zie je een moskee welke gebouwd is door Aurangzeb. En daar ligt de plek waar de lichamen worden gecremeerd. En de beste plek om Varanasi te overzien is van de Malviya brug. Chet Singh Ghat had de speciale interesse van mijn nieuwe aangetrouwde nichtje. Haar echtgenoot mijn neef legde haar alles uit tot in de kleinste details, alsof hijzelf zoals Maharaja Chet Singh op een paard de Ganges insprong om het leger van Warren Hastings te ontvluchten.
De eigenaar van de boot waar ze in vaarde legde aan bij de Ghats van Dashashwamedh. Het was er erg druk en de tempelbellen waren al aan het luiden op alle Ghats. Er waren wel 1000 diya’s (vuurtjes) op het water van de Ganges aan het drijven.
5 Pujaris stonden op speciale jetties en verzorgde de aarti met enorme thaals met vele lichtjes erop. De geluidsbanden op de Ghats gaven de mensen die deze aarti bezochten de mantra Jai Gange Maata en iedereen op de Ghats die deze mantra kenden zongen mee. Mensen klappen mee op het ritme van de drums. De cymbalen weerklonken als een concert in onze harten. Vanuit het niets werd het een spiritueel feest , de machtige rivier barstte uit zijn voegen van klank, kleur, geur en het werd een explosie van gevoel toen het eindslot van de mantra werd gezongen. Bolo Ganga Maiya Ki. Vanuit je buik, maag, hart komt de energie met volle lagen uit je mond en kan je de Goddelijke moeder ervaren. En het gevoel van vrede en veiligheid wordt over je uit gegooid.
Dit verhaal geeft zo mooi het gevoel weer welke ik voelde tijdens deze aarti.
Later zou blijken dat mijn hoogtepunt niet in de Kumbha Mela lag maar hier bij de Ganges. Na de aarti en het naar bed gaan, kwam mijn hoogtepunt, mijn puja aan Ma Ganga. En ja wat een zegening kreeg ik daar.
Veel liefs uit Langeweg.....Kamala