Kerala: terugblikken en op weg naar New Delhi 4 februari 2012

Kovalum, laatste dag in Kerala en een advies van de Yogi's om je Westers te blijven kleden



laatste betalingen doen en wachten op de taxi
 

Ik ben vanochtend om kwart voor zeven opgestaan, daarna met Bhavandeep ontbeten en na het ontbijt de laatste spulletjes ingepakt op de kamer. Alles beneden gezet en gewacht op de taxi.

Deze bracht ons na wat navragen naar vliegveld internationaal, maar wat bleek we moesten op het domestic airport zijn. Na 350 roepies betaald te hebben (onnodig geld) aan een taxichauffeur heeft hij ons naar domestic gebracht. 

Bhavandeep kreeg wat moeilijke vragen over zijn ticket. Zijn naam kwam niet overeen met de naam in zijn paspoort. Maar na een kwartiertje over en weer  babbelen is het gelukt, we mochten door, nadat ik 650 roepies (zo’n) 11 euro voor overgewicht moest betalen. Op de heenreis was het geen probleem maar nu wel. Bhavandeep moest 400 roepies betalen, zo’n 6 euro.  Dus al met al 20 euro uitgegeven aan zaken die niet echt nodig zijn. Bij Indigo mag je maar 20 kilo bagage hebben en 7 kilo handbagage. Dus we hadden teveel vracht. Bij India Air mag je 25 kilo vervoeren en bij de Emiraten 30 kilo. Alles wordt dus makkelijker, maar wel veel drukker.

Wachten en nog eens wachten en toen  op het vliegtuig in. We gaan nu weer opstijgen van Mumbai op weg naar New Delhi. Deze vlucht zal korter zijn dan de reis van Trivandrum naar Mumbai. Ik zat naast 2 Indiase vrouwen, erg aardig.  De wisseling van de crew in Mumbai en het controleren van de bagage , het wisselen van de passagiers is op het ogenblik voorbij. Wat een organisatie, maar we zitten weer en we gaan nu opstijgen.

Op deze vlucht zit een Westerse man, ik denk een Duitser. Gekleed in een oranjepak, staartje, groot en dik, belachelijk. Begrijp steeds beter wat de yogi’s en religieuze leiders adviseren. Blijf je westers kleden, het is niet nodig om je anders te kleden. S.B. was daar heel duidelijk in. Er was eens een moment, hij had me uitgenodigd bij hem thuis. Ik kwam binnen en daar zaten SB, Renee en nog iemand. Ik had een lange wijde rok aan en een bordeauxrode twinset. 

This is what I mean, really Rene, this is exactly what I mean. Kamala tell me where do you bought this clothes. Ik was overdonderd door zijn enthousiasme  geen kans krijgens om me in te stellen wat ik zag en aantrof, moest uit het niets vertellen dat ik deze kleren, in ieder geval deze rok op een markt bij een handelaar in Indiase spullen had gekocht.  S.B. was en is altijd heel duidelijk geweest over het feit dat de mannen westerse pakken moesten dragen, wat de vrouwen die sari’s droegen weet ik het eigenlijk niet.  

S.B. liep een tijdje nadat ik er was weg naar de hal. Ik bleef met Renee over in de kamer. Veel later begreep ik dat dit zijn gewoonte was om te kijken hoe iemand reageerde en hoe iemand zich gedroeg. Nu weet ik dat Renee zich echt opstelt als CIO en discipel en eigenlijk zich opstelt als een tweede guru. Hij bepaalt o.a. wat er in de Mission gebeurt en wat er aan informatie aan S.B. wordt doorgegeven. 

Maar voor nu, we zitten in het vliegtuig met die belachelijk aangeklede Duitser waarvan ik denk, wat wil hij uitstralen.

Het is duidelijk een beginneling dus in die zin is het goed en fijn dat hij een leefwijze kiest die met dit soort zaken in aanraking brengt. Maar als hij die kleren draagt om zijn kennis over te dragen denk ik, niet doen, je maakt jezelf belachelijk.

Over anderhalf uur komen we aan in New Delhi, daar zou Mister Mumbai ons opvangen.(Deze Mister Mumbai heeft ons op alle fronten laten zitten (vertel daar in een later blog wat over).

maar de Indiase partner bleek goud te zijn.)( Datum: 15-02-2013 Onderwerp: RE: Kamala, yogastudiolaksmi has recommended you on LinkedIn ,Dear Kamala. Thanks a lot for the recommendation & it is really great to know that you enjoyed your tour to India. I also do hope to meet with you in the near future when you come to India again (& I hope that to be sooner) :-) . Thanks again for showing your gratitude & I wish all the best for your work & life as a whole. Warm Regards Andy)

Ben benieuwd of er geen vergissing wordt gemaakt in International en domestic. We zien wel. Vanaf daar moet ik me een beetje overgeven aan het reisschema van de touroperator en ga ik proberen mezelf volgzaam op te stellen. Of dat gaat lukken weet ik niet, maar ga het wel proberen.

kamala mediterend aan het graf van Inayath Khan in new delhi - india

 

Alleen wat vanavond betreft, moet ik afhaken van het schema van mr. mumbai, we gaan naar de Ursviering van Inayath Khan en daar zal ik waarschijnlijk ook Aslam uit Goa, zijn Duitse vrouw Carmen en zijn Indiase neef en zijn Amerikaanse vrouw Liza ontmoeten. Ben benieuwd hoe Bhavandeep hierop gaat reageren.     

De cirkel is rond wat mijn samenzijn met  Aslam betreft qua geestelijke groei. Zou dit het definitieve einde zijn van het contact tussen hem en mij. Tussen India en mij?? Heeft India mij dat gegeven wat ik nodig had om mezelf steeds beter en beter te leren kennen??

We zullen kijken wat de toekomst brengt.

yogastudiolaksmi, Stichting voor Gezondheid, kennisontwikkeling en Spiritualiteit
youtubekanaal
facebook
blog: kamala en haar ervaringen met een yogi
uitleg spirituele namen
yogastudiolaksmi@hotmail.com

Kerala:Happy Homechildren in Vizhhilam

Laat ik iets vertellen over hoe ik met Pamala en David, oprichtsters van Happy Home children in Vizhhilam, Kerala  in aanraking ben gekomen. 

Ik zat met Bhavandeep op een terras bij Palmshore. Een leuke kleine boulevard zo’n 20 minuten rijden van het beachresort af. 

We zaten lekker cold coffee te drinken, toen een ouder engels stel langs ons terras liep. David zag ons zitten en sprak mij, ons aan. Hij vroeg welk land wij vandaan kwamen. Hij vertelde over zijn school welke hij opgericht had met Pamala. 

Deze man is waanzinnig enthousiast en hij raakte mij. Ik kreeg een foldertje van hem met het verzoek het te lezen. Dit deed ik en aangezien ik al een tijd met de gedachte rondliep om eens zo’n soort project te bezoeken, leek mij dit een uitgelezen kans. 

De vrouw die ik ontmoet had, Danielle uit Zwitserland ging vrijwilligerswerk in Thailand doen in een school voor kinderen, maar haar eerste impuls was om dit in India te doen. De connectie was snel gemaakt. Toeval bestaat niet, dus het was goed, dat deze Danielle een dag eerder met ons was meegegaan naar Palm Shore..
Goed in de avond een mail gestuurd naar deze David of het niet mogelijk was de volgende dag naar de Happy home kinderen op bezoek te gaan, gewoon om eens in te voelen hoe het zou zijn.

Gelijk kreeg ik een mail terug ( Dear Kamala, This is really wonderful. 
However if it is possible can you change the date to Saturday. Tomorrow the children will be at school during the day and have their tuition at Happy Home in the evening from 4.00 til 6.00pm. Then they go home.

On Saturday morning they also have tuition but Pamela Dorothy and I will be having a computer session with the older ones before lunch and after lunch we will be doing painting with another group.

We would love to invite you to lunch with the children, they have traditional Indian Currey but we will be having salad as their food is too hot. You could have either!:)

It is very difficult to tell you how to get to happy Home but we could pick you up from Sea Rock at the end of the beach. Please phone us on  and we can make arrangements.

I have attached the latest News Letter for your information

So much look forward to hearing from you

David and Pamela

We hebben ons die zaterdag naar Palmshore laten brengen en daar in de hal geld gewisseld om een donatie te geven aan deze kinderen. Nu hadden ze dit in het hotel nog nooit gedaan, dus met wat heen en weer gebel kon het geregeld worden dat ik 3000 roepies, zo ongeveer, 40 a 45 euro kon schenken vanuit Stichting Laksmi.
Maar goed iets is beter dan niets. Toen moesten wij afwachten of de afspraak ook echt door zou gaan.  

Om 11.00 uur in de ochtend kwam er een rode auto aan en jawel een overduidelijke blije David zwaaide naar ons. We hadden elkaar gevonden. Pamala een oude dame zat opgerold in de kattenbak van de auto. Een oudere vriendin en sponsor van hun 77 jaar oud zat al in de auto. Met een beetje duwen, porren, te nauw zitten kon de deur dicht. Op naar de school, waar David voor het eerst de computers die hij geschonken had gekregen aan de kinderen zou laten zien en waar 9 kinderen mee mochten gaan werken. Dan zou er geluncht worden, daarna zou er een verfuurtje komen.

Bij de lunch werden we voorgesteld aan de kinderen en werd er gevraagd waar Nederland lag. (kijk onder kerala naar de andere blogs over happy home children)

zie je al de energiebollen die er in de ruimte hangen

Al met al overweldigend en erg leuk de ervaring maar heel vermoeiend. Mijn lichaam kon de energie haast niet aan, zie de foto. ) Overweldigend en zeker om er eens over na te denken wat David aanbood. Hij woont in Yorkshire in Engeland en hij nodigde ons uit om daar naar toe te komen en wat sponsors te ontmoeten. 

Danielle heeft er oren naar en ik ook. Wat verder in het vat zit en wat mij heel leuk lijkt, maar dat geldt ook voor deze Zwitserse vrouw om daar samen een huis te huren voor de tijd van 3 maanden en dan tegen betaling vrienden uit te nodigen. Het klikt tussen deze Danielle en mij erg. Zij heeft altijd bij Swiss Air gewerkt en heeft veel mensenkennis, dus dat is de reden dat wij soms 4 handen op een buik waren, zoals Bhavandeep opmerkte. Dezelfde humor, dezelfde inzichten, dus wie weet komt het er van om samen iets met haar te doen. Zij spreekt Frans, Zwitsers, Engels, ik Nederlands en Engels dus al met al met hulp van David, die ook Malalayam spreekt zijn wij internationaal.

Jullie hier vast nog wel iets verder over

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
Kamala en haar ervaring met een yogi
youtubekanaal yogastudio
facebook
yogastudiolaksmi@hotmail.com

DONEER.......... VOOR DE NETTEN VAN HET SCHOOLLOKAAL OP GIRO 8921138 TNV. YOGASTUDIOLAKSMI TE LANGEWEG ONDER VERMELDING HAPPYHOME KINDEREN
DIT KOST ONGEVEER 750 EURO VOOR INDIASE MENSEN EEN FORTUIN

Kerala 22 januari 2012 intake ayurvedisch resort

Eerste dag op het resort. (bhavandeeps verhaal)

Om 8.30u opgestaan heb als een blok geslapen. Na het ontbijt moesten we naar de dokter voor een intake. De behandelingen werden gepland en daarna hebben een lekkere kop koffie gemaakt op onze kamer. 

Kamala had een dompelaartje meegenomen, zo konden we water koken en met oploskoffie heerlijk een bakkie zetten (een slimme meid is op de toekomst voorbereid).

Na de koffie gaan lunchen en na de lunch was er een lezing over Ayurveda.  Samen met Kamala daar naartoe gegaan. Het was moeilijk voor mij om alles te volgen, want alles was in het engels en ik kon niet alles verstaan.

 

Na de lezing was het zover de eerste behandeling stond op het programma. Eerst kreeg ik een kruiden drankje te drinken daarna begon de behandeling. Het is met geen pen te omschrijven hoe dat voelt je drijft bijna in de massage olie je wordt van top tot  teen gemasseerd heerlijk.

En dan denk je dat ze klaar zijn. Ik was al ontspannen,  maar dan gaan ze met een straaltje warme olie over je hoofd, en kwam ik in een nog diepere ontspanning. Ik weet niet goed hoe ik het moet omschrijven, maar het was geweldig.

Na de massage kokosmelk gedronken en nog heerlijk na genieten. Dit was al een feest en dan te bedenken dat dit pas de eerste behandeling is er komen er nog 12!!!!!!!!
                                                            sirodhara treatment

  

Je mocht je na 1 uur na de behandeling gaan douchen en daarna zijn we gaan eten. Dit keer met live muziek op z’n Indiaas. Het eten was weer verrukkelijk. Je bent hier op  het resort echt in een stukje paradijs op aarde. Overal waar je kijkt om je heen is het prachtig.

Bhavandeep










yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
facebook
you tube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolaksmi@hotmail.com


 

Kerala: laatste consult bij de dokters in Kerala

Nog 2 behandelingen te gaan en dan is het hier afgelopen en gaan we een vliegtocht van 6 uur maken naar New Delhi. De behandelingen zijn geweldig, maar na 5 dagen was mijn conditie alweer goed opgeknapt.

Al dat gefrunnik aan je lichaam, al die olie, melk, maskers, noem maar op, het is ook weer genoeg geweest. 

Bhavandeep blijft er van genieten. Jammer is dat hij nog niet echt inziet dat hij een kapha type is…….Hij blijft teveel eten, te zoet, hij blijft teveel slapen en eigenlijk zou hij meer heet voedsel moeten eten. In plaats van in bed blijven in de ochtend een strandwandeling maken.   Maar ach het is niet anders. 

Vandaag zal het eindgesprek met de dokters plaatsvinden. Zullen ze medicatie voorschrijven. Ik begreep gisteren al dat ze me cholesterol verlagende kruiden willen geven, maar dat zal ik niet aannemen. Weet dat het belangrijk is, maar een mens moet ook de kans krijgen om gewoon eens dood te gaan. Want je kunt je voor alles verzekeren, maar in de praktijk wordt er nooit of weinig uitgekeerd. Alle reisadviezen die artsen of de afgevaardigden geven moeten je beschermen tegen allerlei kwalen, maar ze vergeten wel te vertellen dat je niet onder een kokosboom moet gaan lopen, want als er een kokosnoot op je bol valt, vertel je het niet na, ondanks alle voorzorgsmaatregelen.

Drie jaar geleden is Elvira met ons op reis geweest. Een zeer eigenwijze, niet aardige dame, (sorry, maar het is echt zo).   Allerlei pilletjes, niet goed eten, bij hoge bloeddruk in de zon gaan liggen, flauwvallen etc.  Toch vond zij dat ze goed bezig was. 6 maanden na een 28-daagse reis India had ze een andere lange reis geboekt. Ze is gegaan. De bus waarin zij zat kreeg een aanrijding. Einde verhaal Elvira. Dus alle pillen, voorzorgsmaatregelen zijn beperkt.

Al met al, de dokters hebben 2 dingen voor het oog. Mijn gezondheid en de verkoop van hun medicijnen?????  Toch.

Maar goed. Even iets anders. Wij hebben 2 fantastische dagen achter de rug. Wij zijn naar Palm Shore geweest.        15minuten rijden hiervandaan. Ook een dependance van deze organisatie. De service bestaat uit het feit, dat je gratis vervoer krijgt en daar dezelfde voorwaarden zijn als hier. Dus kan men daar gewoon mee lunchen, zonder extra kosten. Dit soort zaken zijn zo goed geregeld.

Ok het alarm gaat af, moet naar de dokter…..tot zo

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
facebook
youtube
blog Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolaksmi@hotmail.com

Kerala: 4e dag in het resort,zomaar een dagje ayurveda

Het is vandaag de 4^e dag in het resort.

 

Vandaag een lichte oliemassage ondergaan, daarna  een kruidenstempelmassage met poeder gehad, gedaan door twee therapeuten. Als toetje nog een shirosabehandeling . 3 jaar geleden kon ik alleen maar wouw, wouw, wouw en nog eens wouw zeggen na deze behandeling op mijn voorhoofd, dat is dit keer niet het geval.

Bij de stempelmassage (njavarakizhi, een behandeling tegen reuma, gewrichtsproblemen, hoge bloeddruk, verhoogde cholesterol) kon ik wegzakken, maar bij de Sirodhara oliemassage op mijn voorhoofd was ik alleen maar stil.   Wel kwam het verhaal van mijn dochters vader (mijn exman omhoog, hij is van de week aan 1 oog blind geworden door een bloedpropje).

Over een week of twee ben ik met Bhavandeep op de Kumbha Mela.

Voor velen een festival, voor de yogi’s en baba’s een kans om geld te verdienen en mensen naar zich toe te trekken en dit door allerlei shows, darshans, siddhies etc. Kleine kinderen worden aangekleed als een Vishnu, Shiva of als Laksmi en zij zegenen mensen en willen daarvoor in ruil geld om een stukje eeuwigheid aan te bieden.


 

 In feite zegt een Swami in India worden deze kinderen van jongsaf aan geleerd om bedelaars te zijn. Ben ik helemaal klaar met Babaji??, kan ik het laten om hem op te zoeken en wil ik wel een bad in de Ganges nemen??. (Op het ogenblik is de Ganges 3x zo vervuild als veilig is. De regering heeft andere rivieren erbij gelaten om het water in de Ganges groter in volume te maken, zodat de troep en de vervuiling verkleind worden) Ik geloof niet zo in het feit dat al je zonden worden vergeven. Ik geloof wel dat het een energetisch bad is, maaaaar als kleine Hollandse vrouw is het wel leuk om de Ganges gevoeld te hebben  

 

 

Neuwjaarsboodschap voor de reis in india in 2013.

Net zoals de dode zee in Jordanie ook een belevenis was, misschien te zout, maar gewoon de ervaring is toch leuk om terug te kijken.

Vandaag hebben we in een ander Resort  geluncht. Nog leuker, nog mooier, dichter bij zee en heeel aardige bediening. Later heb ik met Bhavandeep een wandeling over het strand gemaakt. Hebben met een jonge student staan praten, die net zoals alle Indiase jongens een droom hebben om met een Westerse vrouw te trouwen.    Paspoort en vrijheid….. Bij de trappen omhoog om weer in onze kamer terecht te komen, leek het mij een goed idee om met een riksja over het strand naar Kovalum naar de hoofdingang te rijden. We troffen een riksja en 3 komische knullen van een jaar of 16,17 aan. 

We spraken een prijs af….100 roepies. Wij in de riksja, hij helemaal door het dolle heen. Hij was hier op vakantie en was met de riksja van zijn oom even naar het strand gereden. Hij bleek helemaal geen riksjarijder te zijn maar zag de lol ervan in om ons mee te nemen. Dit hebben we geweten. We kregen de grand tour, gingen soms letterlijk uit de bocht. Hij had geen idee waar hij naar toe moest met ons en na ruim een uur, twee keer vragen waar hij nou eigenlijk naar toe moest en ons aan  al zijn vrienden in de vissersdorpjes te hebben getoont  kwamen wij uiteindelijk weer uit bij ons beginpunt. De trappen van het resort vanaf het strand naar onze kamer.

Het is gelukt, we zijn er gekomen. Vlug ons verkleed in onze groene jassen en daarna de verrukkelijke behandeling. Nu nog douchen en kijken of we er alles van af krijgen.

Veel lieve groeten vanaf mijn balkon met uitzicht op zee in India.   Lieve groeten Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
facebook
youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi 
yogastudiolaksmi@hotmail.com

Goa, de roze buurt van India

Het is saterday, ik bedoel zaterdag. Ik moet in het Engels praten dus nu even omschakelen naar het Nederlands..

Bij Aslam  en zijn mensen is alles relaxed. I love de mensen en zij zijn aardig voor mij. Kom net met Aslam terug uit Calanqute. Alles gebeurt hier op de scooter. Bij Aslam staan er volgens mij 3. Ik op mijn oude dag achterop met wapperende haren in een verkeerschaos welke in Nederland niet zo voorkomt. Maar achterop de scooter is het veel veiliger dan gisteren bij het lopen langs de winkels. God wat ben ik moe….zoveel indrukken, ander voedsel dan ik normaal gebruik. Aslam heeft mij meegenomen naar de markt. Hij moest allerlei kleine dingen hebben.

Andre, Aslam en Hilde

Gisteravond organiseerde Aslam een party voor de Duitse gasten. Wat zijn Aslam en zijn vrienden trots op het feit dat zij Soefies en Kashmir people zijn. Net zoals ik (wij) denken over bepaalde zaken in India, zo denken zij over bepaalde zaken over ons Westerse mensen. En het klopt niet helemaal. Als wij gasten krijgen, proberen wij op een andere manier gastvrij te zijn, kijken waar hun zich prettig bij voelen. Mensen uit de Indiase cultuur maar ook andere, willen dat ook, maar blijven altijd in hun eigen private zone. Of mensen zich daar nu makkelijk bij voelen of niet, zij zingen, worden zo open door de drank en zijn zo overweldigend voor de gasten, dat de gasten dichtklappen en zij zien het niet. Zijn zo bezig te zijn wie ze zijn. Dan komen er verhalen vrij, deze Indiase mannen zijn gewend veel te reizen, weten veel over vrouwen die niet uit India komen. Zingen Soefi-liederen en vinden iedereen vreemd die daar niet van genieten. 

Welke mannen waren er, Johny daar had ik al eerder mee zitten praten in zijn winkel.

En Madjied was daar. Aslam vond later dat hij  vrouwen veel te veel aanviel. Hij was en is getrouwd, heeft al zijn bezittingen aan zijn vrouw gegeven. Hij blijft bij haar voor de kinderen, maar hij en nog meer van deze mannen hebben een dubbelleven.  Buiten hun vrouw hebben ze allemaal 1 of 2 relaties erbij. Of dat nou komt dat ze een gearrangeerd huwelijk hebben en teveel vast zitten in allerlei systemen, ik weet het nog niet.  Hij had een verhouding met een Oostenrijkse vrouw  voor 18 jaar. Hj heeft ook een zoon bij haar, maar gaan nu niet met elkaar om.
 

Later liet Aslam het woord Hitler en Duitsland vallen. Dat veranderde de atmosfeer totaal, in ieder geval bij mij, maar ook bij die jonge Duitse mensen. Aslam is met een Duitse vrouw getrouwd en weet best wel dat de Duitsers overal met reserve worden aangekeken. Het begon met die Duitse jongens die op het strand waren, ze werden aangevallen met Heil Hitler and go home your nazi’s. Ik schrok daar zo van, dit kan niet, dit gaat te ver. En Andre een alleraardigste jongen heeft zich nog proberen te verdedigen.

 

Na dit verhaal van Andre had Aslam dus zijn zegje en dat viel bij mij een beetje verkeerd. Had geen idee dat een verleden van 65 jaar geleden zo in je bloed kon zitten.

een bandopname van een oom van mij. Hierin vertelt hij hoe hij met mijn vader bij de Duitsers aan het inbreken was.

 

Als wij Nederlanders eerlijk zijn maken wij nog steeds opmerkingen als we een Duitser zien, wanneer breng je mijn fiets terug of als er weer kuilen in het strand gemaakt zijn door toeristen, een gezegde van ons daar heb je ze weer, vast Duitsers. En hoe vaak zijn handelaren en mensen in het buitenland niet blij dat wij Hollands zijn, want ze zijn de grote monden van die Duitsers meer dan zat.  Het geld is goed voor hen, maar dat is het.    Triest is het, dat na zoveel jaren bepaalde gevoelens zo diep kunnen zitten. Maar ja, ik ben wel geboren net na de oorlog en heb alle verhalen gehoord van mijn familie. Hoe mijn vader en de groep vrienden bij de Nazi’s inbraken om hun straat van eten te voorzien. Rotterdam had in die tijd geen eten meer.  Mijn moeders familie die in zwarte handel deed en soms vertelde hoe ze mensen konden helpen. Hoe Rotterdam plat gebombardeerd is en dat de mensen jarenlang hebben moeten ploeteren om Rotterdam/Nederland er bovenop te helpen.
 

In ieder geval het is een te teer onderwerp om op een vakantiedag door een Indiase man aangereikt  te krijgen.

Hilde een duitse jonge vrouw heeft in ieder inzicht gekregen hoe Indiase mannen naar Westerse vrouwen kijken. Het zal haar een stuk vorming geven waar ze niet meer van af komt. Hoe hard deze mannen dus ook proberen uit te leggen dat ze verliefd zijn op vrouwen ik geloof dat ze meer houden van hun geslachtsdeel dan van iets anders.

En ik, ik ben volwassen geworden, kan mijn leven overzien en ja ik heb het goed gedaan. Ben gerespecteerd, wil gerespecteerd worden en wil gerespecteerd blijven. Dus in de toekomst zal ik geen deel meer uitmaken van een Indiase familie, gewoon omdat als ze je adres vragen gelijk denken dat je een bijzit bent van de man van die familie.  Een eigen plek onder de zon geeft je vrijheid, ook in India met al hun sociale controle en teveel regeltjes.

Wat nu bovenstaand verhaal betreft, laten we het erop houden dat Goa zeker rond Bagabeach de roze buurt van Amsterdam is. In Kerala liggen zaken heel anders.

Lieve groeten uit Kerala, een stukje paradijs.  Kamala

Yogastudio Laksmi, stichting voor gezondheid, kennisontwikkeling en Spiritualiteit
youtubekanaal
email yogastudio
uitleg spirituele namen
blog: kamala en haar ervaringen met een yogi

Goa: Aankomst in Goa - India VVN

Woensdag ben ik in de ochtend om 10.00 uur vertrokken. Mijn dochter heeft me weggebracht naar Schiphol airport. Het was slecht weer, het had gesneeuwd en we moesten voorzichtig rijden.

De reis begon al goed, want Myriam de beroepskracht van vluchtelingenwerk Moerdijk had een moeilijke klus te klaren op schiphol.. Een jonge vrouw en haar 3 jarig jongetje moest het land verlaten. Ze hadden geen verblijfsvergunning gekregen. Myriam was al maanden met deze zaak bezig geweest en al  haar liefde know how en haar emoties zaten in deze zaak.

En precies op het moment dat zij het moeilijk had toen deze jonge vrouw en haar zoontje door de gate heen gingen waren wij ook op Schiphol. Zo kon zij haar verdrietige verhaal bij ons kwijt en ik kon ook door haar en mijn dochter uitgezwaaid worden. Toeval????  Ik was niet van plan naar India te gaan en had geen idee wanneer ik precies zou vertrekken. Ook voor Myriam was het niet te plannen wanneer zij deze jonge vrouw moest gaan uitzwaaien. Maar we waren beiden blij dat wij op precies hetzelfde moment daar waren.

De vliegreis naar India duurde lang, totaal 25 uur. Vliegen, wachten, vliegen, wachten tot en met Dubai ging het gladjes en was alles te overzien.

Maar dan begon de gekte van India. Het begon al met uit het vliegtuig komen. Je komt uit het vliegtuig en gaat de trap af naar het platform. Je moet wachten op de bus die je naar de ingang van het gebouw moet brengen. Chaos overal en dan komen de bussen. Je zit eindelijk allemaal in de bus en dan na 50 meter moet je eruit, je bent er. Zelfs voor de Indiase bevolking was het niet logisch, dan kun je je wel bedenken hoe gek het was.

Intussen begon de gekte,maar daar was Jaweh een jongen wie mij goed geholpen heeft. Dus nu heb ik er volgens hem een zoon bij. Deze Jaweh werkt in Dubai waar trouwens veel veel Indiase mensen werken .   Nadat 5 a 6 Indiase mannen met labels om hun nek iets van me wilde weten, moest ik toch wel even duidelijk neen roepen, gewoon om de controle te houden. De een zei dit, de ander dat , de een wilde meer authoriteit dan de ander. Sommige hadden hun hand op mijn koffer en wilde roepies hebben die ik nog niet had, zo kwam ik met een veel te hoge bloedsuikersspiegel in een bus terecht welke mij naar het locale vliegveld zou brengen. Volgens hen moest ik 2 haltes mee, maar dat bleken er meer te zijn.

Ik kwam terecht naast een knappe Indiase vrouw waarvan ik hoorde dat zij het vliegtuig om 13.00 uur naar  Goa moest hebben. Please will you help me!!!en dat deed ze. (de vrouw op de foto leek op haar, zelfde uitstraling, ze zou het kunnen zijn,  maar is niet de Annie waar ik over had)

Later vertelde zij mij dat ze een moviestar was en films in Dubai maakte, toen ons gesprek doorging ontdekte ik dat zij een medewerkster van het filmbedrijf was.  George Clouney had ontmoet    en nu mij dus (grapje). Haar naam was Annie en dat moet mij aan mijn jeugd denken, een nichtje van mij had de naam Annie. Daar zaten dus 2 vrouwen. Een Indiase gescheiden vrouw van 45 met een zoon van 20 en de naam Annie en ik een Westerse vrouw met de naam Kamala, 25 jaar geleden weggegaan uit haar huwelijk. Zij een Indiase vrouw met een westerse naam en ik als Westerse vrouw met een Indiase naam. Na alle gekte bood ik haar iets te drinken aan, maaaaaar…. Ze namen geen euros aan bij de coffeeshop, dus aan het eind van het verhaal betaalde zij ook nog de koffie.  En dan naar buiten lopen, waar Aslam mij op stond te wachten.

 

India en de gekte was begonnen.

Aslam was op zijn scooter gekomen en kon dus niet mijn bagage meenemen. Voordat er een taxi geregeld was waren we alweer een half uur verder. Deze was te duur, die wilde niet, de ander vond Aslam niet goed genoeg en dat sta je dan naar een circus te kijken en jezelf af te vragen wat doe ik hier in godsnaam.  

Ik was heel moe na 24 uur reizen, alle onbekende dingen die ik al had meegemaakt nog niet een plaatsje gegeven. Ik ben nu alweer een nacht verder. Zit nu in deze ochtend op het bed van zijn kantoortje in het restaurant waar 11 medwerkers werken dit verslag te schrijven. Begin me al weer thuis te voelen. Aslam en ik zijn zo tegengesteld van elkaar. Hij omringd door zoveel mensen, drukte en chaos en hij houdt er zo van, dit is zo zijn wereld. En ik een vrouw uit Langeweg, die alleen de stilte kent. 

Hij die zo graag zou willen dat ik voor lange tijd in India komt wonen. Als hij dat zegt dan moet ik aan jaren geleden denken, aan een voorspelling die ik zo graag op Soham Baba richt, maar eigenlijk Soham baba, Krsna en Aslam zijn zo met elkaar verbonden in tijd en situaties…… De voorspelling was, die man die moet komen heeft een groot salaris, hij gaat alle zorgen van je overnemen. Hij is getrouwd, is heel goed geweest, maar was eigenlijk nooit echt gelukkig.   

 

Gisteren aan het water bij een sprookjesachtige sfeer, was even ons 1^e weerzien in de ursviering (viering van een moslim heilige op zijn sterfbed en zittend bij zijn graf) weer daar. Weer vertelde hij dat hij zo compleet onderuit ging door het gevoel welke hij kreeg toen hij mij zag.

Gisteren Patricia gebeld……zou zo fijn zijn als zij hier zou zijn…….en Bhavandeep zou hij iets van India meekrijgen meer  dan een toeristische blik op iets.   Ayurvedische resorts houden India buiten de poort . En met yogi’s hebben ze ook niets.

Voor nu genoeg, veel lieve groeten uit Goa – India……..Kamala

Yogastudio Laksmi, Stichting voor Gezondheid, Kennisontwikkeling en Spiritualiteit
Facebook
Youtube
blog: Kamala en haar ervaringen met een yogi
yogastudiolakmi@hotmail.com